Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017
Για κάθε πράγμα που
Δημοσίευση: Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017 13:03
Για κάθε πράγμα που

Για κάθε πράγμα που κάνεις υπάρχει κάτι που δεν κάνεις. Αυτό έμαθα το 2016.

 

Θα μου πεις… τώρα το έμαθες;

 

Θα σου πω ότι το 2016 έγινε ένα κλικ μέσα μου και συνειδητοποίησα για πρώτη φορά την βαθύτερη σημασία του.

 

Για κάθε άλμπουμ που ακούω υπάρχει κάποιο άλλο που δεν ακούω (η δική μου λίστα για το 2016, εσκεμμένα, θα αργήσει). Για κάθε βιβλίο που διαβάζω υπάρχει κάποιο που δεν διαβάζω. Και αναλόγως του πια άλμπουμ άκουσα ή ποια βιβλία διάβασα ή ποιες ταινίες είδα η σκέψη θα πάρει ή δεν θα πάρει συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Και οι κατευθύνσεις αυτές θα ορίσουν σε σημαντικό βαθμό τις πράξεις μου. Ή τις «μη-πράξεις» μου.

 

Για κάθε άνθρωπο που κανονίζω να συναντήσω υπάρχει κάποιος που δεν θα συναντήσω. Για κάθε τηλέφωνο που κάνω ή μήνυμα που στέλνω υπάρχει κάποιο που δεν κάνω ή που δεν στέλνω. Αν στείλω πολλά μηνύματα ή κάνω πολλά τηλέφωνα τότε το πιθανότερο είναι ότι θα συναντήσω κάποιον άνθρωπο λιγότερο. Και αναλόγως των παραπάνω θα γίνουν ή δεν θα γίνουν κάποιες ζυμώσεις, θα προχωρήσουν ή θα μείνουν πίσω συγκεκριμένες ιδέες ˙ κάποιες θα υλοποιηθούν, άλλες θα υλοποιηθούν με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που αρχικά είχαν συλληφθεί και άλλες δεν θα υλοποιηθούν καθόλου.

 

Γιατί για κάθε πράγμα που κάνω υπάρχει και κάποιο που δεν κάνω.

 

Την ώρα που γράφω αυτό το κείμενο θα μπορούσα αντ’αυτού να στέλνω ένα home demo από ένα καινούργιο τραγούδι μου στα μέλη του σχήματος της Μαρίας Λατσίνου που το περιμένουν για να δουλέψουν / δουλέψουμε πάνω σε αυτό. Θα το στείλω βέβαια αύριο αλλά αυτό θα τους /μας στερήσει μία μέρα ενασχόλησης με αυτό. Μία μέρα λιγότερη μέχρι την επόμενη πρόβα . Και επομένως θα μείνουμε κάπως πίσω.

 

Άρα το ότι επιλέγω να γράψω αυτό το κείμενο αντί να κάνω την παραπάνω αποστολή υλικού σήμερα, έχει (ή θα έπρεπε να έχει) μια σημασία. Ένα κάποιο βάρος. Αλλιώς γιατί να κάνω αυτό το ένα πράγμα και να μην το κάνω το άλλο;

 

Τα κριτήρια με τα οποία κάνω / κάνεις / κάνουμε τις επιλογές μας ποια να είναι άραγε; Μήπως καμιά φορά κάνουμε κάτι γιατί «πρέπει» να το κάνουμε; Και πόσες φορές άραγε πρέπει να το κάνουμε χωρίς τα εισαγωγικά; Ή πόσες φορές κάνουμε κάτι αφήνοντας το ένστικτο μας ελεύθερο; Καμιά φορά νιώθουμε μια αυθόρμητη έλξη να κάνουμε κάτι συγκεκριμένο, αλλά τελικά δεν το κάνουμε γιατί ίσως «πρέπει» να κάνουμε κάτι άλλο. Έτσι δεν είναι;

 

Για κάθε πράγμα (δράση, live, project, παράσταση , προβολή , άλμπουμ κλπ κλπ) που στηρίζεις με την συμμετοχή σου, υπάρχει κάποιο άλλο το οποίο τελικά δεν στήριξες. Συνήθως πάμε πρώτα στο «πρέπει», σε αυτό που για κάποιο απροσδιόριστο λόγο φοβόμαστε πως δεν «πρέπει» να χάσουμε, και αφήνουμε για αργότερα αυτό για το οποίο νιώσαμε μια αυθόρμητη έλξη. Εμένα τουλάχιστον μου συμβαίνει που και που αυτό. Φαντάζομαι και σε εσάς. Και ύστερα (αφού πάμε πρώτα και στηρίξουμε αυτό που «πρέπει») δεν μένει χρόνος ή χρήμα ή διάθεση ή υγεία για να στηρίξουμε αυτό για το οποίο νιώσαμε έλξη.

 

Και το ταμείο γέμισε ή δεν γέμισε. Στη λέξη ταμείο μπορείς να βάλεις εισαγωγικά. Ή και να μην βάλεις. Στη λέξη γέμισε μπορείς να βάλεις εισαγωγικά. Ή και να μην βάλεις. Αλλάζει τελείως η έννοια βέβαια.

 

Για κάθε πράγμα που κάνω υπάρχει και κάτι που δεν κάνω. Και αναλόγως του τι τελικά κάνω αλλάζει η έννοια. Όχι μόνο εντός μου αλλά και γύρω μου. Καμιά φορά είναι δυνατόν να αλλάξει η έννοια ακόμη και για τον διπλανό μου. Επειδή εγώ έκανα ή δεν έκανα κάτι.

 

Το κείμενο γράφτηκε υπό τους ήχους του άλμπουμ Tora του Alex Drakos Trio. Το trio παίζει live κάθε Παρασκευή στο Tesla Bar του Bios (με ελεύθερη είσοδο παρακαλώ) παρουσιάζοντας το νέο του project “The Lost Track”. Ειδικά αυτήν την Παρασκευή καλεσμένος του Trio θα είναι ο Γιώργος Κοντραφούρης . Γνωρίζοντας κάποιες από τις ιδιότητες μου κάποιος θα μπορούσε να πει ότι «πρέπει» να πάω. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι νιώθω μια ακαταμάχητη έλξη να πάω.

 

Αν πάω τότε κάτι θα συμβεί (ασχέτως αν θα το συνειδητοποιήσω ή όχι, ασχέτως αν θα το εισπράξω ή όχι). Αν πάω κάπου αλλού τότε κάτι άλλο θα συμβεί (ασχέτως αν θα το συνειδητοποιήσω ή όχι, ασχέτως αν το εισπράξω ή όχι). Κι αν κάτσω σπίτι μου τότε κάτι άλλο θα συμβεί. Επί το προσωπικότερον και σίγουρα όχι επί το συλλογικότερον αλλά πάντως κάτι άλλο θα συμβεί.

 

Μπερδευτήκατε; Θα προτιμούσατε να είχα γράψει τη λίστα μου με τα καλύτερα του 2016;

 

Κι εγώ.

 

Κατά κάποιον τρόπο.

 

Αλλά το γεγονός ότι τελικά επιλέγω να γράψω αυτό το κείμενο αντί να κάνω την παραπάνω λίστα έχει (ή θα έπρεπε να έχει) μια σημασία. Ένα κάποιο βάρος. Αλλιώς γιατί να κάνω αυτό το ένα πράγμα και να μην το κάνω το άλλο;

 

Για κάθε πράγμα που κάνεις υπάρχει κάτι που δεν κάνεις. Αυτό έμαθα το 2016.  

 

Photo Credit: Markus YK 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνθρωποι
23.02.2017 13:30
Μμμ… Οι άνθρωποι. Πολλά κάνουμε οι άνθρωποι. Ένα από τα χαρακτηριστικά που κάνουμε είναι για παράδειγμα το ότι όταν ζούμε μέσα σε μία συγκεκριμένη κατάσταση πραγμάτων (καλή ή κακή) τείνουμε να πιστεύουμε ότι αυτή η κατάσταση πραγμάτων δεν θα αλλάξει ποτέ. Δεν το πιστεύουμε απαραίτητα συνειδητά αυτό. Αλλά δρούμε σαν να το πιστεύουμε.
Μικρόκοσμοι
08.02.2017 12:52
Με το που ανακοινώθηκε, πριν από μια εβδομάδα περίπου, άρχισε αμέσως η γκρίνια. Είχαν ακουστεί και νωρίτερα γκρίνιες βέβαια. Όταν ανακοινώθηκε το line-up του Rockwave με Placebo, Sivert Hoyem, Evanescence και λοιπά. Αλλά με την ανακοίνωση της εμφάνισης του Nick Cave στο Eject …ξεσπάθωσαν.
Τα 100 πιο σημαντικά τραγούδια του Dylan εμείς τα ακούσαμε μεγάλοι
30.01.2017 14:54
Έρχονται στο Ωδείο. Είναι 18-19-20 χρονών. Έρχονται είτε στο δικά μου θεωρητικά μαθήματα, είτε στα μαθήματα συναδέλφων (συνήθως κάποιο μουσικό όργανο). Όλο και πιο συχνά διαπιστώνω ότι οι μουσικές αναφορές τους, τα πράγματα που αναφέρουν ως «αγαπημένα» όταν τους ρωτήσεις ή όταν το φέρει η κουβέντα, είναι μουσικές περασμένων δεκαετιών.
Περί της σημασίας της μουσικής: Μια απάντηση
13.01.2017 10:46
Τις πρώτες μέρες του έτους δημοσιεύτηκε στο Popaganda ένα άρθρο του Παναγιώτη Μένεγου με τίτλο «Φτιάχνοντας Λίστες σε μια Εποχή που η Μουσική Έχει Όλο και Λιγότερη Σημασία…»
Τέλος εποχής
30.12.2016 10:31
Ας μην κρυβόμαστε. Η στήλη έμεινε στην ουσία ανενεργή όλο το φθινόπωρο που μας πέρασε. Το τελευταίο κείμενο που αναρτήθηκε αφορούσε στο “Skeleton Tree” του Nick Cave και ανέβηκε στις 12 Σεπτεμβρίου.
Σκελετοί Τραγουδιών
12.09.2016 10:44
Για το “Skeleton Tree”, το 16ο άλμπουμ στην πορεία του Nick Cave και των Bad Seeds θα έχετε ίσως ήδη διαβάσει αρκετές κριτικές , δημοσιευμένες σε εφημερίδες και site τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού. Δεν είναι η πρόθεση μου μέσα από αυτή τη στήλη να γράφω κριτικές κι ούτε σκοπεύω να αρχίσω να το κάνω τώρα. Υπάρχουν άλλοι πιο κατάλληλοι και πιο δοκιμασμένοι σε αυτό από εμένα.
Παράλληλα σύμπαντα
08.09.2016 11:33
Ακούω στο Spotify τη λίστα με τα charts. Τα «Κορυφαία 50 στην Ελλάδα». Το έχω βάλει να παίζει διακριτικά, σαν χαλί, ενώ κάνω μια δουλειά γραφείου την οποία βαριέμαι αλλά χρειάζεται να γίνει.
Σκέψεις για την (χαμένη) μαζική απήχηση της μουσικής
01.09.2016 14:35
Ξεκίνησα να γράφω ένα κείμενο για την παρούσα στήλη με θέμα τα οικογενειακά hits του καλοκαιριού. Με μια καταγραφή δηλαδή των τραγουδιών που μας έμειναν από τις καλοκαιρινές διακοπές είτε επειδή τα ακούγαμε συχνά στο αυτοκίνητο, είτε μας έμειναν όταν τα ακούσαμε σε κάποιο καφέ, σε κάποια παραλία, είτε απλώς τα ακούσαμε από κάποιο σπίτι όπως περνούσαμε έξω από αυτό περαστικοί.