Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Μαίρη Παππά: Η Σκελετογυναίκα - σκόρπιες σκέψεις από τον πυρήνα της πληγής

Μαίρη Παππά: Η Σκελετογυναίκα - σκόρπιες σκέψεις από τον πυρήνα της πληγής

Η Μαίρη Παππά γράφει για την «Σκελετογυναίκα» που μοιάζει να συμβολίζει την ενσάρκωση όλων των φόβων, τους οποίους ο σύγχρονος άνθρωπος αρνείται να αντικρίσει. 

_______

"Πρέπει να προλάβω να ζήσω. Πρέπει να προλάβω, δε γίνεται να πεθάνω. Εξαφανίζω κάθε πειστήριο πόνου, πρέπει να προλάβω. Και όμως δεν προλαβαίνω, πάλι πεθαίνω. Πρέπει να πεθάνω; Φοβάμαι να πεθάνω. Με βοηθάς να πεθάνω; Πεθαίνω. Στο βυθό του θανάτου μου, κάτι κινείται- σαλεύει η ζωή ξανά, πάλλεται, χορεύει ενστικτωδώς τα βήματα της αναγέννησης. Με βοηθάς να ζήσω; Μου τραγουδάς το τραγούδι της ζωής μας;"


Εγκλωβισμένοι σε έναν απάνθρωπο τρόπο ζωής, όπου ο θάνατος δεν επιτρέπεται να έχει θέση, γυναίκες και άνδρες αγωνιούν να προλάβουν, να συμβαδίσουν με την "πρόοδο", να απολαύσουν, να πνίξουν κάθε τι που γεννά την αμφιβολία η θυμίζει αδυναμία. Και γίνονται όλο και πιο αφύσικοι, πιο παράλογοι, πιο βίαιοι και αναπαράγουν έναν τρομακτικό, κατακερματισμένο κόσμο πολέμων και καταστροφών- γεμάτο θάνατο, χωρίς παλμό.

 

Εγκλωβισμένη και η Σκελετογυναίκα στην καταδίκη της εξορίας της, συμβολίζοντας όλα αυτά που φοβόμαστε να αντικρίσουμε, υπάρχει, χωρίς τίποτα να περιμένει, υπάρχει κάτω από όλα τα στρώματα της επίφασης της ζωής, στον πιο σκοτεινό βυθό υπάρχει, μέχρι να φωτιστεί από το φως της συνείδησης, που θα ανάψει αυτός που , καταδυόμενος στο άγνωστο, θα την αποδεχτεί, θα βιώσει τη μεταμορφωτική φύση της και στον πυρήνα της παλιάς πληγής θα ζήσει το μυστήριο της σοφίας και της αγάπης.

 

Καταδύθηκαμε μαζί με τη Μελίνα Αργυρίου, τον Χρήστο Οικονομίδη και τον Γιάννη Μήτσο στις πληγές και τις επιθυμίες μας, στην αθωότητα και στο σκοτάδι, λαχταρώντας να συναντηθούμε με τη Σκελετογυναίκα μέσα από το σώμα , έχοντας το χορό και τη μουσική πλοηγούς μας. Η ιστορία της Σκελετογυναίκας δεν είναι μια ιστορία που μιλιέται- είναι μια ιστορία που κρύβεται στα πιο κρυφά κύτταρά μας. Αφεθήκαμε σ' αυτό που ήταν κοινό μέσα σε όλους και αναζητήσαμε τη μοναδική μας σχέση μαζί της- βρεθήκαμε στη δόνηση της, να κοιταζόμαστε γεμάτοι φόβο, χαρά κι ευγνωμοσύνη.

 


Info: Η Μαίρη Παππά πόφοιτος της γερμανικής σχολής Αθηνών, παίρνει το πτυχίο της από τη Νομική Σχολή Αθηνών, ενώ αποκτά το μεταπτυχιακό της πάνω στο Δίκαιο των Ανθρωπίνων Σχέσεων από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης .
Αποφοιτά από το θεατρικό Εργαστήρι του Κώστα Καζάκου και τα επόμενα χρόνια επικεντρώνεται στη σπουδή του Σωματικού Θεάτρου ( studio με τους Αννέζα Παπαδοπούλου, Ρούλα Πατεράκη , Tάπα Σουντάνα κ.α.). Σκηνοθέτησε τις παραστάσεις "Ποιος ανακάλυψε την Αμερική", θέατρο 14η μέρα, "Περί Ερωτος"στο θέατρο Χυτήριο, "Για ένα ζευγάρι ρόδα-μια σπουδή στο Ματωμένο Γάμο", Διεθνές φεστιβάλ Σαντορίνης "Ήχος και Εικόνα". Την περίοδο 2006 έως 2014 εμψύχωσε τη θεατρική ομάδα του Ελευθεριακού Συνδέσμου Απεξάρτησης, παρουσιάζοντας παραστάσεις με συμμετοχή των απεξαρτημένων (Θέατρο Φούρνος, θέατρο της Ημέρας, θέατρο Χυτήριο). Διδάσκει θέατρο από το 2007 σε παιδιά και ενήλικες και δημιουργεί παιδικές παραστάσεις, που παρουσιάζονται σε φεστιβάλ, δήμους και σχολεία, ενώ την περίοδο 2012-2015 υλοποίησε σε εργαστήρια Σωματικού Θεάτρου στην Αλόννησο. Είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας "Κυματομορφή".



◊ «Η Σκελετογυναίκα» για δυο μόνο παραστάσεις στο κινηματοθέατρο «Τριανόν» στις 16 & 17 Δεκεμβρίου. Περισσότερες πληροφορίες, εδώ

Σχετικές ειδήσεις
Μ’ ΑΚΟΥΣ: Χωρίς ερώτηση
10.11.2016 12:45
Η Τάνυα Βασδάρη, η Χριστίνα Μητροπούλου και ο Steve Bart μοιράζονται τις σκέψεις τους για το έργο «Μ’ ακούς», το οποίο παρουσιάζεται από την χοροθεατρική ομάδα DiZgravity στο Θέατρο ΠΚ.
Ανδρονίκη Μαραθάκη: Όπως φαίνεται παραείμαι σοβαρή
24.10.2016 15:12
Η Ανδρονίκη Μαραθάκη γράφει τις σκέψεις της για το έργο "Έρωτας & Επανάσταση - Μέρος ΙΙΙ: Η ανωμαλία του ελάχιστου", το οποίο θα παρουσιαστεί για τρεις μόνο παραστάσεις στο Art Factory – Τεχνοστάσιο
Κατερίνα Κασιούμη: 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
08.07.2016 14:55
Θυμάμαι σαν παιδί να περπατάω στους δρόμους των Ιωαννίνων, πηγαίνοντας από το ένα μάθημα στο άλλο, με αγωνία, να προλάβω… και ένα σύννεφο σκέψεων πάνω από το κεφάλι μου για το αν έχουν νόημα όλα αυτά… Αναρωτιόμουν αν όλη αυτή η γνώση θα ησύχαζε την αγωνία που όλοι οι άνθρωποι, ακόμη και τα μικρά παιδιά, έχουν για το μέλλον. Το μόνο μάθημα στο οποίο πήγαινα ανάλαφρα, νιώθοντας κάτι μαγικό να συμβαίνει, ήταν το μάθημα του χορού. Ήδη από τη διαδρομή, πηγαίνοντας, περπατούσα με ένα διαφορετικό τρόπο, με έναν τρόπο σαν να με πήγαινε κάποιος άλλος εκεί που εγώ ήθελα.
Μαριάννα Βαρβιάνη: Η ιδέα πίσω από το ‘Vortex’
15.03.2016 13:47
Πριν από δυο χρόνια περίπου καθόμουν σε ένα πεζούλι ενός πανηγυριού στην Ικαρία και παρακολουθούσα τον κόσμο να χορεύει. Χόρευαν, ακολουθώντας ένα σπειροειδές σχήμα, χωρίς να συγκρούονται μεταξύ τους και το σχήμα που ακολουθούσαν έδινε την εντύπωση ότι δεν είχε αρχή και τέλος, ότι θα μπορούσε να κινείται έτσι για πάντα.
Μαρίνα Μαυρογένη: Ο φόβος της γελοιότητας στην τέχνη του χορού
05.02.2016 11:36
Μου αρέσει να δημιουργώ με άξονα το χιούμορ και να βρίσκω τον τρόπο εκείνο της ανεπιτήδευτης έκφρασης. Αυτό το Φεβρουάριο χορογραφώ και σκηνοθετώ δύο performances στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων με τίτλους «4» και «Η Χαρά της Αποτυχίας». Είναι δύο έργα που φλερτάρουν με τη γελοιότητα, με το άτεχνο καλλιτεχνικό δημιούργημα.