Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016
Μίκης Θεοδωράκης- Ποιος τη ζωή μου - Θέμης Μουμουλίδης: Κριτική θεάτρου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015 15:37
Μίκης Θεοδωράκης- Ποιος τη ζωή μου - Θέμης Μουμουλίδης: Κριτική θεάτρου

«…Γιάννενα και Τρίπολη και Κρήτη

ρίζα μου περηφάνια Ψηλορείτη

Ζάτουνα και νησιά της αγωνίας

φλέβα μου μυστική της Ιωνίας

 

Χάλκινο το τραγούδι μας στο στόμα

τίποτε δεν το φίμωσε ακόμα…»

Μ. Γκανάς

 

Ένας άνθρωπος τόσο συμβολικός για τη σύγχρονη Ελλάδα, του οποίου η προσωπικότητα, η ιστορία και το έργο , ξεπέρασε κατά πολύ τα σύνορα της μικρής αυτής χώρας, δε θα μπορούσε να μην τιμηθεί με μία θεατρική βιογραφία , μιας και αυτή η κατηγορία τα τελευταία χρόνια γνωρίζει μεγάλη απήχηση στο αθηναϊκό ρεπερτόριο.

 

Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι συνθέτης που έχει συνδέσει το όνομά του με τη νεότερη Ελλάδα, όχι μόνο γιατί έζησε από κοντά γεγονότα που σημάδεψαν τον τελευταίο αιώνα της ιστορίας του τόπου, αλλά και γιατί αναμείχθηκε σε αυτά, τόσο ως πολίτης όσο και ως καλλιτέχνης.

 

Η αφήγηση ξεκινά από τα πρώιμα χρόνια του μικρού Μίκη και τους διάφορους τόπους που γνώριζε κατά τη διάρκεια των μεταθέσεων του πατέρα του. Μέχρι τη μέρα που η μουσική μπήκε στη ζωή του για τα καλά, προδιαγράφοντας ένα μέλλον πέρα από κάθε προηγούμενη προσδοκία. Σε νεαρή ηλικία θα αρχίσει να αναμειγνύεται ενεργά με την Αριστερά, ενώ λόγω πολιτικών πεποιθήσεων δε θα αργήσει να γνωρίσει το σκληρό πρόσωπο της εξορίας. Ικαρία και Μακρόνησος, δύο τόποι που σφραγίζουν την ψυχολογία και τη σωματική υγεία του Μίκη, μα ταυτόχρονα σμιλεύουν με τρόπο ιδιαίτερο το πνεύμα του. Οι γονείς του έμειναν για πάντα στο πλευρό του, παρά τις τόσες αντιξοότητες που είχαν προκύψει και θα προέκυπταν σωρηδόν ακόμα, ενώ ήταν εκείνοι που τον ώθησαν σε τόσες φυγές. Στο Παρίσι ο Μίκης θα καλλιεργήσει την κλίση του στην συμφωνική σύνθεση , ενώ θα αναγνωριστούν παγκοσμίως οι μουσικές δημιουργίες εκείνων των χρόνων. Παρόλα αυτά, μέσα του, τον τραβάει κάτι άλλο, κάτι αδοκίμαστο ακόμη για τα μουσικά πράγματα και επιστρέφοντας στην Ελλάδα, παντρεύει το λαϊκό τραγούδι με την σύγχρονη ποίηση. Ρίτσος , Ελύτης, Σεφέρης. Δημιουργίες όπως ο «Επιτάφιος» ή το «Άξιον Εστί» τραγουδήθηκαν με πρωτότυπο λαϊκό ρυθμό από χιλιάδες στόματα και φωνές. Η δολοφονία του Λαμπράκη το 1963, αποτελεί καθοριστικό γεγονός για τη ζωή του Μίκη που γίνεται σύντομα πρόεδρος της Νεολαίας Λαμπράκη, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, η περιπέτεια δε θα έχει τέλος, καθώς με την άνοδο της Χούντας, εξορίζεται στην Ζάτουνα της Αρκαδίας. Όλα αυτά τα χρόνια όμως δε σταματά στιγμή να παράγει σημαντική μουσική εργογραφία, ενώ αργότερα κάνει παγκόσμιες  περιοδείες και παραγωγές, παρά την φανερά κλονισμένη υγεία του. Ο Θεοδωράκης δίνει ηχηρό παρόν όπου χρειάζεται σε Ελλάδα και εξωτερικό, ενώ το έργο του αποτελεί συνολικά ένα σύμβολο συναδέλφωσης και ειρήνης.

 

Η παράσταση του Θέμη Μουμουλίδη είναι μια απλουστευμένη επισκόπηση των σημαντικότερων στιγμών της ζωής του συνθέτη, ενώ ταυτόχρονα περιγράφει γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας με σαφή στόχο το θυμικό των θεατών. Εξόφθαλμες ανακρίβειες ή παραποιήσεις δεν υπάρχουν και δίνεται βάρος στο συναίσθημα. Το μοίρασμα των χρόνων στο κομμάτι της πρόζας γίνεται με όρους περισσότερο τηλεοπτικούς παρά θεατρικούς, ενώ πρώτο ρόλο έχει το μουσικό μέρος που είναι και το σπουδαιότερο. Θα είχε ενδιαφέρον πάντως και μία διασκευή σε μορφή θεατρικού ντοκουμέντου-μαρτυρίας για τη ζωή του Μίκη, γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση ο στόχος ήταν πιο εμπορικός και φυσικά επετεύχθη σε μεγάλο βαθμό.

 

Τα γεγονότα καλύπτονται επαρκώς με χρονολογική σειρά μέχρι την πτώση της Χούντας περίπου, ενώ η πορεία του Θεοδωράκη μέχρι σήμερα, περιορίζεται σε γρήγορη προβολή μέσω βίντεο δημοσιευμάτων και φωτογραφιών.

 

Το έργο ευτυχεί να έχει ηθοποιούς που υποστηρίζουν πολύ καλά τους ρόλους τους, παρά το γεγονός ότι λίγες στιγμές μοιάζουν μετέωροι σκηνοθετικά. Ο Άρης Λεμπεσόπουλος ερμηνεύει με ιδιαίτερο τρόπο τον συνθέτη, πλάθοντας κατάλληλα την φωνή του, ενώ με πλήρη έλεγχο των μέσων τους στέκονται η Πέμυ Ζούνη στο ρόλο της μητέρας, που κερδίζει τις εντυπώσεις και στο κομμάτι της αφήγησης, όπως και ο Νίκος Αρβανίτης στο ρόλο του πατέρα. Πλήρως ικανοποιητικοί είναι και οι υπόλοιποι ηθοποιοί που συνοδεύουν τους πρωταγωνιστές, τόσο στην πρόζα, όσο και στο τραγούδι. Μεταξύ άλλων οι Χρήστος Πλαΐνης, Μαριάννα Πολυχρονίδη, Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου.

 

Ως προς τους τραγουδιστές ερμήνευσαν όλοι εξαιρετικά τις πασίγνωστες συνθέσεις και θύμισαν στο κοινό μοναδικές στιγμές του ελληνικού τραγουδιού, προκαλώντας συγκίνηση και ενθουσιασμό μαζί με ένα τρυφερό σιγόντο. Κώστας Θωμαΐδης, Άννα Λινάρδου, Γιάννης Μαθές και φυσικά Κώστας Μακεδόνας και Γιώτα Νέγκα , οι οποίοι κερδίζουν δίκαια τις εντυπώσεις. Η Νέγκα συγκεκριμένα, είναι μια τραγουδίστρια με ξεχωριστή εσωτερικότητα και έναν ιδιαίτερο λυγμό στη φωνή. Τα τελευταία χρόνια κατακτά τη θέση που της ανήκει στο μουσικό στερέωμα, ενώ στην παράσταση του Μπάντμιντον, παρά κάποιες πιθανές μικρές ατέλειες ως προς τον ήχο, καταφέρνει να μεταδώσει τον παλμό των τραγουδιών με το μοναδικό της τρόπο.

 

Ο βίος του Μίκη Θεοδωράκη έχει δύο άξονες: τον αγώνα και τη μουσική. Το διαχρονικό του έργο συνδέθηκε με την ιστορία του ελληνικού 20ου αιώνα και μαζί με την Ελλάδα, «θα συνεχίσει να ταξιδεύει».

 

 

Η παράσταση Μίκης Θεοδωράκης - Ποιος τη ζωή μου, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, παρουσιάζεται ξανά στο θέατρο Badminton έως τις 8 Φεβρουαρίου 2015. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
02.03.2016 16:20
Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους. Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον.
Φάουστ- Κατερίνα Ευαγγελάτου: Κριτική θεάτρου
03.02.2016 15:47
Ο Φάουστ του Γκαίτε αποτελεί πάντοτε μια μεγάλη πρόκληση τόσο για τους σκηνοθέτες που αναλαμβάνουν να φέρουν στα μέτρα ενός θεατρικού σκηνικού τον οργιαστικό κόσμο του Γερμανού δημιουργού, όσο και για τους ηθοποιούς που καλούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις κάποιων από τους πιο διφορούμενους και απαιτητικούς ρόλους της παγκόσμιας δραματουργίας.