Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016
Βιβλίο: Σάπιο Φεγγάρι - Sally Gardner
Δημοσίευση: Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014 12:31
Βιβλίο: Σάπιο Φεγγάρι - Sally Gardner

Το "Σάπιο Φεγγάρι" της Sally Gardner είναι ένα πολυβραβευμένο και αναγνωρισμένο βιβλίο, τόσο από τους κριτικούς λογοτεχνίας, όσο και από τους ίδιους τους αναγνώστες που το έχουν αγκαλιάσει από την πρώτη κιόλας στιγμή που κυκλοφόρησε στην αγορά, πριν από περίπου ένα χρόνο.


Το δίχως άλλο, λοιπόν, όταν αποκαλείς τον εαυτό σου τακτικό αναγνώστη, δεν μπορείς να αντισταθείς στην πρόκληση του να πάρεις στα χέρια σου ένα τόσο δημοφιλές βιβλίο, θέλοντας να ανακαλύψεις μόνος σου αν τελικά αξίζει τον κόπο τόση συζήτηση γύρω από τον συγκεκριμένο τίτλο. Παίρνοντας, λοιπόν, στα χέρια μου το εν λόγω βιβλίο και ξεφυλλίζοντάς το πριν ξεκινήσω την αυστηρή του ανάγνωση, με κατέλαβε ένα περίεργο συναίσθημα. Θες το παράξενο εξώφυλλο, η περίληψη που δεν σε άφηνε να μαντέψεις πολλά για το περιεχόμενο και την εξέλιξή του, ίσως ακόμη και το ένστικτό μου, γυρίζοντας στην πρώτη σελίδα, είχα ήδη αρχίσει να ανεβάζω παλμούς.


Ο Στάντις είναι ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι που εκτός από το παράξενο όνομά του, έχει δύο μάτια διαφορετικού χρώματος, ένα γαλάζιο κι ένα καφέ, ενώ η ικανότητά του να γράφει και να διαβάζει βρίσκεται στο στάδιο της ηλικίας μεταξύ τεσσάρων και πέντε ετών. Αυτό τον κατατάσσει αυτόματα στην κατηγορία των ελαττωματικών ανθρώπων οι οποίοι, στην κοινωνία στην οποία εκείνος ζει, δεν έχουν καμία αξία. Η ζωή του παίρνει διαφορετική τροπή όταν λίγο καιρό μετά την εξαφάνιση των γονιών του, στο διπλανό σπίτι από το δικό του μετακομίζει ο Έκτορας και η οικογένειά του, ένα αγόρι στην ίδια ηλικία με εκείνον που δεν αργεί να γίνει ο καλύτερός του φίλος, ο προστάτης του, ο αδερφός που ποτέ δεν απέκτησε. Και ξαφνικά, έρχεται η μέρα εκείνη που ο Έκτορας χάνεται κι αυτός με τη σειρά του και όλα αλλάζουν, γίνονται όπως πριν εμφανιστεί στη ζωή του Στάντις και ακόμα χειρότερα, με την Μητρόπολη να γίνεται ακόμα πιο απειλητική κι επικίνδυνη, θέλοντας να φυλάξει τα μυστικά της με όποιο κόστος.


Η πρώτη σκέψη που κάνουμε διαβάζοντας το βιβλίο και την περιγραφή του μηχανισμού που δουλεύει η κυβέρνηση της Μητρόπολης, είναι πως θυμίζει έντονα το Ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας. Βέβαια, αυτό είναι απλά και μόνο μια σκέψη η οποία δεν αργεί να ξεθυμάνει σύντομα καθώς, οι όποιες ομοιότητες, τελειώνουν πολύ γρήγορα. Όσο προχωράμε στην καρδιά της ιστορίας, δεν αργούμε να διαπιστώσουμε πως η πραγματικότητα του Στάντις, δεν είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που ζούμε κι εμείς σήμερα, έστω και σε μια πιο συγκαλυμμένη, λιγότερο βίαιη μορφή. Είναι μια κοινωνία οι πολίτες της οποίας έχουν μάθει να σκύβουν το κεφάλι, να μην αντιδρούν, να μην παλεύουν, να μην αγωνίζονται για τα θέλω τους αλλά και για το κοινό καλό. Είναι μια κοινωνία την οποία ελέγχουν οι λίγοι και οι πολλοί υπομένουν το ζυγό της, καταπίνοντας αμάσητο ό,τι κι αν έχει να τους προσφέρει, όχι γιατί δεν έχει επιλογή, αλλά γιατί δεν επιχειρεί να κάνει το αντίθετο φοβούμενη τις συνέπειες. Θα μπορούσαμε να πούμε πως πρόκειται για μια δυστοπική ιστορία και ίσως σε έναν βαθμό να είναι, όταν όμως η δυστοπία πλησιάζει τόσο επικίνδυνα την πραγματικότητα, πώς να χρησιμοποιήσεις αυτό τον όρο χωρίς σκέψη;


Με μια δεύτερη σκέψη, συνειδητοποιούμε πως πρόκειται για μαι ιστορία χαρακτήρων. Μπορεί ο Στάντις να είναι ο βασικός πρωταγωνιστής, όμως ο Έκτορας, παρά που έχει χαθεί, έχει την ίδια δυναμική με εκείνον, όσον αφορά την αφήγηση αλλά και την εξέλιξη της ιστορίας. Είναι πάντα εκεί, ακόμα κι όταν δεν είναι και αυτό γιατί, τα δύο αυτά νεαρά παιδιά αποτελούν ουσιαστικά μια ύπαρξη, μια οντότητα, εκπροσωπώντας τις δύο διαφορετικές πλευρές της. Εκείνη που συνεχίζει να ονειρεύεται και να ελπίζει όταν όλα συνεχίζουν να καταρρέουν κι εκείνη που προσπαθεί να πιαστεί από την ελπίδα αυτή, ακόμα κι αν δεν πιστεύει πως πραγματικά υπάρχει σωτηρία για όλους. Εκείνη που υπομένει στωικά γιατί έτσι έμαθε να πράττει κι εκείνη που κόντρα στα πρέπει και τα μη, τολμάει να υψώσει το ανάστημά της και να αποδείξει πως παρά τα χτυπήματα που δέχεται, μπορεί να είναι δυνατή και ισχυρή ακόμα κι αν πληρώσει το τίμημα. Και οι δύο μαζί, είναι οι πλευρές ενός νομίσματος που αν το πετάξεις στον αέρα, απ' όποια πλευρά κι αν προσγειωθεί στο έδαφος, δεν θα πάψει να είναι κάτι το ολοκληρωμένο, το διαυγές, το αληθινό.


Το βιβλίο αυτό είναι ο ορισμός της αλληγορίας, μιας αλληγορίας ωστόσο που δεν έχει στόχο της τον φτηνό εντυπωσιασμό ούτε όμως και την δημιουργία ιδεών που δεν έχουν καμία αξία. Αντίθετα, η συγγραφέας, επιλέγει με τον πιο απλό τρόπο, με την πιο λιτή και κατανοητή γλώσσα που θα μπορούσε, να αφηγηθεί μια ιστορία που μέσα στην μυθοπλασία και το παραμύθι της, σε πείθει πέρα για πέρα για την αλήθεια της. Σε προκαλεί να κοιτάξεις τον κόσμο γύρω σου και να το δεις με διαφορετικά μάτια, με βλέμμα χωρίς παρωπίδες. Σε προκαλεί να είσαι γενναίος και να κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη, να αναρωτηθείς ποιος είσαι, ποιος μπορείς να γίνεις, να αναγνωρίσεις το για τι είσαι πραγματικά προορισμένος ως άτομο με ελεύθερο πνεύμα και βούληση και όχι ως ένα κοινωνικό παρασκεύασμα που δεν έχει επιλογή. Είναι μια ιστορία γεμάτη συμβολισμούς, μια ιστορία που μιλάει για την ελπίδα, τη φιλία, την αγάπη, τη δύναμη του να ονειρεύεσαι, να θέτεις στόχους και να τους κυνηγάς όσο άπιαστοι κι αν φαίνονται. Είναι μια ιστορία που αποδεικνύει πως δεν χρειάζονται βαρύγδουπα λόγια για να μιλήσεις για κάτι σπουδαίο όπως είναι η αλήθεια και η πίστη, η θυσία και η αφοσίωση, η αγάπη και η ολοκληρωτική παράδοση σε αυτό που είσαι.


Το βιβλίο της Sally Gardner, Σάπιο Φεγγάρι, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Διαβάστε πληροφορίες για το βιβλίο, εδώ.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.