Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Richelle Mead - Bloodlines (Εκδόσεις Διόπτρα)
Δημοσίευση: Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013 13:19
Richelle Mead - Bloodlines (Εκδόσεις Διόπτρα)

Νομίζω πως κάθε fan της Richelle Mead, που έχει διαβάσει και λατρέψει τα "Vampire Academy",…

… περίμενε την επόμενή της σειρά με τίτλο, "Bloodlines", με περισσή αγωνία και ανυπομονησία.


Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου


Εγώ πάλι, ανήκω στην κατηγορία εκείνη όπου διατηρούσε κάποιες μικρές επιφυλάξεις και ο λόγος δεν είναι ότι δεν αγαπώ την πρώτη σειρά της συγγραφέως αλλά πως πιστεύω ότι, τα δύο πρώτα βιβλία της αποτελούσαν περισσότερο εισαγωγή στην εντυπωσιακή συνέχεια που ακολούθησε, παρά οτιδήποτε άλλο, πόσω μάλλον, βιβλία ουσίας. Αυτό ακριβώς φοβόμουν ότι θα συνέβαινε και στην σειρά "Bloodlines" και όμως, η Mead, προς μεγάλη μου χαρά και έκπληξη, με έπιασε απροετοίμαστη, με ένα πρώτο βιβλίο άκρως εντυπωσιακό, αποδεικνύοντας πως έχει ωριμάσει όχι μόνο ως συγγραφέας αλλά, και ως προς την διαχείριση των ιδεών της. Γιατί το "Bloodlines" είναι συγκλονιστικό, σε καθηλώνει από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα και δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα.


Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τα γεγονότα της "Τελευταίας Θυσίας". Η Λίζα βρίσκεται στον θρόνο τον Μορόι, η Ρόουζ και ο Ντιμίτρι είναι και επίσημα πλέον ζευγάρι, έστω κι αν εργάζονται σε διαφορετικά πόστα και οι ισορροπίες φαίνεται να έχουν αποκατασταθεί και όλοι να είναι ευτυχισμένοι. Ή μήπως όχι; Η Σίντνεϊ, η Αλχημίστρια που βοήθησε τους παραπάνω στην προσπάθειά τους να αποδείξουν ότι η Ρόουζ ήταν αθώα και πως οι κατηγορίες που έφερε στις πλάτες της, δεν ήταν παρά μια καλοστημένη πλεκτάνη, δεν βρίσκεται σε τόσο πλεονεκτική θέση. Παρά το γεγονός ότι αυτό που έκανε, ήταν το σωστό, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, δεν παύει να θεωρείται ότι παραβίασε τους κανόνες και τους νόμους της ομάδας της, υπερασπιζόμενη μια βρικόλακα, το είδος το οποίο υποτίθεται ότι πρέπει να μένει μακριά. Κι ενόσω περιμένει την τελική απόφαση των Αλχημιστών για το που θα καταλήξει, μια νέα αποστολή αναζητά το κατάλληλο άτομο για να την αναλάβει. Η Σίντνεϊ, είναι η πιο σωστή επιλογή και έτσι, παρά τους όποιους ενδοιασμούς των ανωτέρων της, αναλαμβάνει δράση, έχοντας έτσι παράλληλα μια ευκαιρία να ξανακερδίσει την πίστη τους σε εκείνη.


Η αποστολή που αναλαμβάνει η Σίντνεϊ, δεν είναι διόλου εύκολη. Κάποιοι επαναστάτες προσπαθούν να ανατρέψουν τη βασιλεία της Λίζας, σκοτώνοντας τον μοναδικό εν ζωή συγγενή της, την αδερφή της Τζιλ. Έτσι αποφασίζουν να στείλουν τη Τζιλ πολύ μακριά, σε ένα θεωρητικά προστατευμένο μέρος όπου θα είναι δύσκολο να γίνει στόχος με την Σίντνεϊ να πρέπει να βρίσκεται συνέχεια στο πλευρό της μαζί με τον Έντι, όχι μόνο ως σωματοφυλακή αλλά, για οτιδήποτε μπορεί να προκύψει και να χρειαστεί την επέμβασή τους. Εγκλωβισμένοι σε ένα αυστηρό σχολείο του Παλμ Σπρινγκς, θα πρέπει ο καθένας να αντιμετωπίσει τις δικές του δυσκολίες με την Σίντνεϊ να βρίσκεται στη δυσκολότερη θέση όλων καθώς, πρέπει να κάνει ότι μπορεί για να προστατεύσει τη Τζιλ, χωρίς ωστόσο η συμπεριφορά της να παρεξηγηθεί για μια ακόμα φορά, θεωρώντας την λάτρη βρικολάκων, κάτι που σίγουρα θα την στείλει για αναμόρφωση αυτή τη φορά. Την ίδια ώρα, μια σειρά από μυστηριώδης θανάτους βγαίνουν στην επιφάνεια ενώ η τοπική μαθητική κοινότητα, βρίσκεται υπό την επήρεια δυνάμεων ορισμένων παράξενων τατουάζ και η Σίντνεϊ πρέπει να ανακαλύψει τι συμβαίνει καθώς, οι εχθροί που παραμονεύουν, είναι πολύ περισσότεροι απ' όσοι πιστεύουν.


Τι να πω... Όπως ήδη ανέφερα, ξεκίνησα να διαβάζω το συγκεκριμένο με βιβλίο με κάποια προκατάληψη και όμως, κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο από την πρώτη μέχρι την τελευταία λέξη. Η Mead, καταφέρνει να δώσει νέα πνοή στον κόσμο που δημιούργησε μέσα από την σειρά "Vampire Academy", συνδέοντάς τις δύο σειρές της με τρόπο μοναδικό. Μετά την "Τελευταία Θυσία", είχαμε κάποιες απορίες και το τι απέγινε η Σίντνεϊ, ήταν μία από αυτές. Με το "Bloodlines", η Mead, κάνει ξεκάθαρο τον λόγο που δεν έδωσε μεγάλη έμφαση στην κατάληξή της αφού ουσιαστικά, η συμμετοχή της στην δράση δεν τελείωσε εκεί αλλά αντίθετα, από εκεί και έπειτα θα ξεκινούσε. Η Σίντνεϊ, ως πρωταγωνίστρια, αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από ιδανική. Εκ διαμέτρου αντίθετη με την Ρόουζ μας κερδίζει, όχι εξαιτίας της παρορμητικότητας και της γοητείας που ασκεί η δύναμή της αλλά, η πνευματικότητα και η οξυδέρκειά της. Ως Αλχημίστρια, είναι πολύ διαφορετική από τους βρικόλακες και αυτό έχει ως αποτέλεσμα, τόσο να είναι διαφορετική η δράση στην εξέλιξη της ιστορίας, όσο και ο τρόπος που η ίδια λειτουργεί, σκέφτεται και πράττει. Κερδίζει τις εντυπώσεις από την πρώτη στιγμή και δεν μπορούμε παρά να την θαυμάζουμε.


Όσον αφορά την ιστορία τώρα, είναι πολυδιάστατη και πανέξυπνα δομημένη. Ξεκινάει με τον κίνδυνο για τη ζωή της Τζιλ και του μέλλοντος της Σίντνεϊ όμως, δεν μένει αποκλειστικά και μόνο εκεί. Στον έξω κόσμο, τα προβλήματα είναι ακόμα περισσότερα απ' όσο στην αυλή των Μορόι κατ' επέκτασιν, ακόμα πιο δύσκολο ν' αντιμετωπιστούν. Από τη μία μεριά έχουμε τον Κιθ που προσπαθεί να κάνει ότι μπορεί για να υπονομεύσει την Σίντνεϊ και την προσπάθειά της να αποδείξει ποια είναι και τι μπορεί να κάνει, από την άλλη οι μυστηριώδης δολοφονίες κοριτσιών που φαίνεται να έχουν γίνει από Στριγκόι όμως, τίποτα δεν μπορεί να το επιβεβαιώσει με βεβαιότητα και όλα αυτά την ίδια στιγμή που κάποιος φαίνεται να ανακατεύεται με τις μεθόδους των αλχημιστών με αμφιλεγόμενες συνέπειες και επιπτώσεις. Παράλληλα, τα συναισθηματικά μπλεξίματα και διλήμματα των πρωταγωνιστών, φορτίζουν ακόμα περισσότερο την ατμόσφαιρα, με τον καθέναν από αυτούς, να πρέπει να προσπαθήσει σκληρά για να κάνει το σωστό. Ο Άντριαν, είναι ένας ακόμη από τους γνώριμους στους αναγνώστες χαρακτήρες που κάνει την εμφάνισή του και ο ρόλος του, είναι πολύ σημαντικός σε πολλαπλά επίπεδα.


Το πρώτο μέρος της σειράς "Bloodlines" αν μη τι άλλο, θα κλέψει τις καρδιές σας και θα σας παρασύρει σε μια νέα περιπέτεια η οποία εξελίσσεται σε πολλά, διαφορετικά επίπεδα, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, συνδέονται μεταξύ τους, σε έναν κόσμο που οι ισορροπίες μοιάζουν να παραπαίουν. Η γραφή της Mead έχει εξελιχθεί, ξέρει ακριβώς τι θέλει να πει και πως πρέπει να το κάνει έτσι ώστε η αγωνία μας να κορυφώνεται όλο και περισσότερο σε κάθε κεφάλαιο, συνθέτοντας ένα παζλ του οποίου τις απαντήσεις, καλούμαστε να βρούμε προκειμένου να φτάσουμε στη λύση του μυστηρίου. Συγκινητικό, ανθρωποκεντρικό, ψυχογραφώντας άριστα τους χαρακτήρες που λαμβάνουν μέρος στη δράση, το "Bloodlines" είναι ένα βιβλίο που δεν στερείται τίποτα. Έχει συναίσθημα, περιπέτεια, δράση, γρίφους και μυστήρια, δολοπλοκίες και πλεκτάνες, μαγεία και ταξικές αντιπαραθέσεις, ό,τι δηλαδή είναι απαραίτητο για να ένα μυθιστόρημα φανταστικού προκειμένου να κάνει την διαφορά. Προσωπικά, το λάτρεψα και περιμένω με μεγάλη αγωνία την συνέχεια η οποία και ελπίζω να μην καθυστερήσει πολύ.

 

Ταυτότητα βιβλίου:
Μεταφραστής: Γκαρτζονίκα Όλγα
Εκδόσεις: Διόπτρα
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2013
Αρ. σελίδων: 464
ISBN: 978-960-364-543-6
 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.