Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017
Charlotte Rogan - Λέμβος 14 (Εκδόσεις Διόπτρα)
Δημοσίευση: Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012 15:39
Charlotte Rogan - Λέμβος 14 (Εκδόσεις Διόπτρα)

Το μυθιστόρημα της πρωτοεμφανιζόμενης Charlotte Rogan, η οποία είναι υποψήφια στη λίστα της εφημερίδας "Guardian",…

… για το βραβείο καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που θα αποκαλούσαμε, μικρά διαμάντια.


Της Γιώτας Παπαδημακοπούλου


Με το λογοτεχνικό της αυτό ντεμπούτο, η συγγραφέας καταφέρνει μέσα από ένα, όχι και τόσο μεγάλης έκτασης, έργο , να μιλήσει με απλό και άμεσο τρόπο για ορισμένα από τα σπουδαιότερα ζητήματα και διλήμματα με τα οποία, μπορεί ποτέ να βρεθεί αντιμέτωπος ένας άνθρωπος που αν και στην φυσική τους έκταση χαρακτηρίζονται από μια ιδιαίτερη πολυπλοκότητα εδώ, είναι τόσο ξεκάθαρα που δεν χωράει καμία αμφισβήτηση, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο, ακόμα κι αν θα θέλαμε να ισχύει κάτι διαφορετικό.


Πρωταγωνίστρια της ιστορίας, η Γκρέις Γουίντερ, η οποία βρέθηκε ως επιβάτης στο πλοίο«Αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα», επιστρέφοντας από την Αγγλία στην Αμερική, μαζί με τον σύζυγό της, προκειμένου να γνωρίσει την οικογένειά του και να χτίσει μια νέα, όμορφη ζωή. Τα πράγματα όμως εξελίσσονται πολύ διαφορετικά καθώς, ένα τραγικό ατύχημα θα οδηγήσει το μεγαλοπρεπές πλοίο στον πάτο της θάλασσας και την Γκρέις, μέσα στη σωστική λέμβο 14, να δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή και να επιστρέψει στον πολιτισμό. Και τελικά τα καταφέρνει ωστόσο, από την λέμβο οδηγείται στη φυλακή, περιμένοντας τη δίκη της η οποία είτε θα την καταδικάσει για ανθρωποκτονία, είτε θα της επιτρέψει να φύγει ελεύθερη. Και η Γκρέις, πίσω από τα κάγκελα του κελιού της, πρέπει να ανασύρει από τη μνήμη της τις πιο σκοτεινές στιγμές ενός απελπιστικού ταξιδιού που έμοιαζε να έχει καταδικάσει τους πάντες, ανάμεσά τους, κι εκείνη την ίδια.


Ίσως, το πιο δυνατό χαρακτηριστικό του βιβλίου αυτού να είναι, η πρωτοπρόσωπη αφήγηση από μεριάς της Γκρέις κάτι που μας επιτρέπει, τόσο να ταυτιστούμε μαζί της, όσο και να βιώσουμε σε ένα δεύτερο επίπεδο, όλα όσα βίωσε και ξεπέρασε προκειμένου να επιβιώσει, να βγει ζωντανή από τη μάχη απέναντι στη θάλασσα και τα στοιχεία της φύσης, τον χρόνο και την σωματική κατάρρευση. Η φωνή της είναι δυνατή, ξεκάθαρη, χωρίς φόβο, πλημμυρισμένη από την αγωνιώδη μεν, αφοπλιστική δε ειλικρίνειά της. Αν και φαινομενικά είναι μια φυσιογνωμία που δεν θα πίστευε κανείς ότι θα μπορούσε να νικήσει τελικά, κάτω από την επιφάνεια, η Γκρέις είναι αγωνίστρια και αυτό, είναι κάτι για το οποίο δεν σκοπεύει να απολογηθεί. Όσο κι αν κάποιοι πιστεύουν το αντίθετο, δεν μηχανεύεται, δεν προσποιείται, είναι ένα ανοιχτό βιβλίο και όποιος πραγματικά θέλει να την καταλάβει, δεν έχει παρά να το ανοίξει και να το διαβάσει.


Το βιβλίο αυτό, σε έναν βαθμό, υιοθετεί την μορφή ημερολογίου, ανατρέχοντας στις μαύρες μέρες μετά το ναυάγιο όπου τόσο η Γκρέις όσο και οι συνεπιβάτες της, ήρθαν αντιμέτωποι με περισσότερα απ' όσα θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν. Ουσιαστικά, μέσα από τα μάτια της Γκρέις, έχουμε ένα ολοκληρωμένο ψυχογράφημα την ίδιας και των συνεπιβατών και κατ' επέκτασιν, κάθε ανθρώπου που θα μπορούσε να βρεθεί σε αντίστοιχη με αυτούς θέση. Γιατί το βιβλίο αυτό πάνω απ' όλα, είναι μια προσπάθεια εμβάθυνσης στον ανθρώπινο ψυχισμό και πως αυτός αντιδράει απέναντι σε ακραίες καταστάσεις, μέχρι που είναι ικανός να φτάσει προκειμένου να προστατευτεί και να επιβιώσει, πόσο μπορεί να παλέψει γι' αυτό και τι είναι ικανός να θυσιάσει, ακόμα κι αν μιλάμε για την ίδια του την ψυχή. Γιατί, μας αρέσει ή όχι, όταν ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με την κρίση, δεν αλλάζει, ούτε δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν. Απλά λειτουργούν με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και αλήθεια, ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει γι' αυτό;


Η Γκρέις κατάφερε να επιβιώσει για 21 μέρες πάνω στη λέμβο 14, όπως και ορισμένοι άλλοι από τους αρχικούς, 39 συνολικά επιβάτες. Για να το πετύχουν όμως αυτό, χρειάστηκε να δημιουργήσουν και να ακολουθήσουν έστω και προσωρινά, έναν κώδικα ηθικής που μοιάζει μονόδρομος ωστόσο, δεν παύει να είναι αμφιλεγόμενος. Και τελικά, αυτή είναι η ουσία του βιβλίου. Μας προκαλεί ξεκάθαρα μέσα από την ιστορία του να κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα, να δούμε τους εαυτούς μας στα πρόσωπα των επιζώντων και πριν τους καταδικάσουμε ή τους αθωώσουμε, να σκεφτούμε τι θα κάναμε εμείς αν ήμασταν στη θέση τους. Με απλή αλλά πηγαία δυναμική, η Rogan μας αφηγείται μέσω της Γκρέις μια ιστορία που μπορεί να έχουμε δει ή ακούσει αλλά που ίσως ποτέ, ή έστω, σχεδόν ποτέ, να μην μπήκαμε στη διαδικασία να αναλογιστούμε σε βάθος. Αν μη τι άλλο, θα σας καθηλώσει, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.