Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Symbiosis: το νέο μας σπίτι: Έκθεση στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Symbiosis: το νέο μας σπίτι: Έκθεση στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Στο πλαίσιο της Δράσης " Πρόγραμμα - Μουσειο-παιδαγωγικό πολιτιστικό πρόγραμμα για παιδιά μεταναστών και

διεξαγωγή έκθεσης" πραγματοποιήθηκαν στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολικές ομάδες, καθώς και «Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για Γονείς και παιδιά» και «Πρόγραμμα Computer Art». Ετοιμάζεται έκθεση με επιλογή έργων των παιδιών που υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο των παραπάνω εργαστηρίων με τίτλο «Symbiosis: το νέο μας σπίτι» η οποία θα ανοίξει την Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012 και ώρα 12.00.


Στην έκθεση περιλαμβάνονται αντίστοιχα οι ενότητες:


Σχολικές ομάδες / Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση με ομάδες παιδιών από το Νηπιαγωγείο έως την Στ’ Δημοτικού.
Στην έκθεση «Symbiosis: το νέο μας σπίτι» παρουσιάζονται έργα παιδιών από διαπολιτισμικές ομάδες της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα οποία συμμετείχαν στη «Δράση 1.11/10 Πρόγραμμα “Μουσειο-παιδαγωγικό πολιτιστικό πρόγραμμα για παιδιά μεταναστών».

 


Τα παιδιά παρακολούθησαν ένα μουσειοπαιδαγωγικό πρότζεκτ και προσέγγισαν το φαινόμενο της μετανάστευσης μέσα από μια επινοημένη ιστορία. Το πρότζεκτ ολοκληρώθηκε σε δύο επισκέψεις στο χώρο του μουσείου. Στην πρώτη επίσκεψη δόθηκε έμφαση στην κοινωνικο-συναισθηματική διάσταση του φαινομένου της μετανάστευσης, ενώ στη δεύτερη επίσκεψη κεντρική έννοια αποτέλεσε το σπίτι, ως έννοια παγκόσμια και ταυτόχρονα προσωπική με το πλήθος των νοητικών και συναισθηματικών συμβολισμών που φέρει. Με το πέρας της κάθε επίσκεψης τα παιδιά εκφράστηκαν δημιουργικά στα εργαστήρια του μουσείου δημιουργώντας κάθε φορά διαφορετικές εικαστικές συνθέσεις, συνδέοντας την εμπειρία τους από τα μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα με τα δικά τους βιώματα και σκέψεις.

 


Το αποτέλεσμα της έκφρασης τους που πήρε τη μορφή ασσεμπλάζ και κατασκευών παρουσιάζεται στην έκθεση, την οποία το κοινό της πόλης έχει την ευκαιρία να απολαύσει στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

 


Σχολικές ομάδες / Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση με ομάδες παιδιών από την Α’ Γυμνασίου έως την Γ’  Λυκείου και νεαρούς μετανάστες σπουδαστές της ελληνικής γλώσσας/ ή του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του ΑΠΘ.


Οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου που συμμετείχαν στη δράση, Δράση 1.11/10,  είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν δύο διαδοχικές επισκέψεις που αντιστοιχούσαν σε διαφορετικές θεματικές.

 


Η πρώτη, κάτω από τον τίτλο: «ΗΧΟΣ, ΕΙΚΟΝΑ, ΜΗΝΥΜΑ: ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ» εστιάζει στον επαναπροσδιορισμό του ρόλου του ήχου ως πολύτιμο εργαλείο ελεύθερης και «διασυνοριακής» κυκλοφορίας ιδεών και μηνυμάτων, τα οποία έχουν τη δύναμη να καταργούν τους περιορισμούς της γλωσσικής επικοινωνίας και των πολιτισμικών καταβολών. Μέσα από τη διερεύνηση της σημασίας του ήχου στη σύγχρονη εικαστική δημιουργία (video art, kinetic art,) και της «συμβιωτικής» σχέσης του με την εικόνα στο έργο τέχνης, αναδύθηκαν οι δυνατότητές του να διευρύνει «όρια», να εμπλέκει αισθήσεις, να πολλαπλασιάζει τους τρόπους επικοινωνίας και να διαμορφώνει ένα νέο πεδίο κοινών «τόπων» και ερμηνειών.
 

 

Αφού πειραματίστηκαν με τη διπλή ροή ανάμεσα στα ηχητικά και οπτικά ερεθίσματα μέσα από τη διαδικασία «εικονοποίησης» ήχων, αλλά και «ηχοποίησης» εικόνων με έργα της μόνιμης συλλογής,  οι μαθητές αποτύπωσαν εικαστικά στο εργαστήριο τη δική τους εκδοχή για τους ήχους με τη χρήση ελεύθερης, ρέουσας γραφής.  Ακουστικά και οπτικά ερεθίσματα διερευνήθηκαν ως ισότιμοι και συνεργαζόμενοι κώδικες επικοινωνίας κατά τη μετάδοση του καλλιτεχνικού μηνύματος.
Η δεύτερη επίσκεψη έδινε στους μαθητές τη δυνατότητα να διερευνήσουν τη θέση τους μέσα στην ομάδα, αλλά και να εκφράσουν προσωπικά βιώματα μέσα από τη διαδικασία της δραματοποίησης. Με αφετηρία το ιδιόμορφο σύμπαν της ζωγραφικής του Απόστολου Γεωργίου , οι μαθητές ερμήνευσαν χειρονομίες, ανίχνευσαν συνθήκες, τρόπους και όρους μιας πιθανής συμβίωσης. Στη συνέχεια ανέλυσαν, συνέθεσαν, σκηνοθέτησαν και ερμήνευσαν τα δικά τους «ΜΙΚΡΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΕΝΑΡΙΑ». 


 
 

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για Γονείς και παιδιά

 


Στην έκθεση παρουσιάζονται τα αποτελέσματα δράσεων του προγράμματος «Παίζω– Μαθαίνω- Δημιουργώ… με τους γονείς μου!» στο οποίο συμμετέχουν  παιδιά μεταναστών ηλικίας 3-6 ετών με τη συνοδεία του γονέα.

 


Με εργαλείο τη σύγχρονη τέχνη, μια οικουμενική γλώσσα «αναγνώσιμη» από όλους και μέσα από το πλέγμα των βιωμένων κοινωνικών σχέσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μέλη της ομάδας στο πλαίσιο οργανωμένων δραστηριοτήτων, αναδεικνύονται ο οικογενειακός πολιτισμός , μέσα από τα στοιχεία ετερότητας και πολυμορφίας που φέρει κάθε ζευγάρι γονιού-παιδιού. Η χρήση μιας ποικιλίας βιωματικών μεθόδων, δράσεων και ερεθισμάτων προσαρμοσμένων στα ηλικιακά χαρακτηριστικά των παιδιών προσχολικής ηλικίας διευκολύνει την εξοικείωσή τους με το χώρο του μουσείου, τον πειραματισμό με υλικά και τεχνικές, την καλλιτεχνική έκφραση παρέα πάντα με την ασφαλή παρουσία και συνεργασία του γονιού τους.

 


Στην έκθεση τα έργα εντάσσονται σε εννοιολογικές θεματικές που προωθούν τη διερεύνηση από το οικείο και το προσωπικό στο ευρύτερο και το συλλογικό αναδεικνύοντας έννοιες όπως: το οικογενειακό περιβάλλον , το πολιτισμικό τοπίο της πόλης υποδοχής, της Θεσσαλονίκης, τα χαρακτηριστικά των τόπων προέλευσης των συμμετεχόντων, τα συναισθήματα και τις προσωπικές τους επιθυμίες. Τα έργα συνδιαμορφώνουν  ένα  περιβάλλον που φέρει στοιχεία τόσο από τον τόπο που άφησαν οι μετανάστες, όσο και από το νέο περιβάλλον στο οποίο καλούνται να ενσωματωθούν.

 

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα Computer Art


Στο πλαίσιο της έκθεσης «Symbiosis: το νέο μας σπίτι» παρουσιάζονται οι ψηφιακές δημιουργίες των μικρών μεταναστών που συμμετείχαν στο πρόγραμμα Cοmputer Art. Τα έργα αποτελούν τον καρπό της προσπάθειας των παιδιών να φέρουν σε δυναμική συναρμογή τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών με τα ερεθίσματα που τους προσφέρονται μέσα στο σύγχρονο μουσειακό περιβάλλον τέχνης, με απώτερο στόχο τη διεύρυνση των ορίων της επικοινωνίας και την αναζήτηση νέων μορφών συνύπαρξης.

 
Αξιοποιώντας ένα εύρος ψηφιακών και πολυμεσικών εφαρμογών τα παιδιά πραγματοποίησαν αναλογίες και συνδέσεις ανάμεσα στη σύγχρονη καλλιτεχνική πράξη και τον κόσμο της τεχνολογίας, οξύνοντας τους τρόπους με τους οποίους τοποθετούνται απέναντι στον σύγχρονο οπτικό μας πολιτισμό, αλλά και διευρύνοντας κατά πολύ τα μέσα της καλλιτεχνικής τους έκφρασης.


Παράλληλα με την καλλιέργεια του οπτικού και κριτικού γραμματισμού, το απόθεμα της εμπειρίας παιδιών που φέρουν διαφορετικά πολιτισμικά φορτία και καταβολές, αναδείχθηκε σε πολύτιμο παράγοντα εμπλουτισμού και τροφοδοσίας της δημιουργικής καλλιτεχνικής «σύμπραξης», ενώ έγινε και αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών μέσα στο μικρόκοσμο της πολυπολιτισμικής ομάδας. Πολυμορφία και ετερογένεια λοιπόν, τέχνη και μουσείο , οθόνες και…ψηφιακά πινέλα, συνεργάστηκαν με σκοπό να διευκολύνουν τους μικρούς μετανάστες να αυτοπροσδιοριστούν στα σημερινά παγκοσμιοποιημένα περιβάλλοντα υποδοχής τους.