Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017
Laurence Cossé - Στο καλό μυθιστόρημα (Εκδόσεις Πόλις)
Δημοσίευση: Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012 15:16
Laurence Cossé - Στο καλό μυθιστόρημα (Εκδόσεις Πόλις)

Είναι ευτυχές αλλά και σπάνιο συνάμα κάθε φορά που συναντάμε ένα βιβλίο που μιλάει για το βιβλίο. Στο «Καλό μυθιστόρημα » λοιπόν η πρόταση μου και όχι άδικα. Η Laurence Cossé, μετά την Απόδειξη επανέρχεται στο λογοτεχνικό προσκήνιο με ένα βιβλίο που συνεπαίρνει μικρούς και μεγάλους, ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους όσους αγαπούν το μυθιστόρημα και δη το καλό! Τι πραγματεύεται θα είναι η επόμενη ερώτηση σας και εύλογα!

 

Του Γιάννη Αντωνιάδη


 

Η συγγραφέας πλάθει μία πολύ ευρηματική ιστορία που έχει και φαντασία και ουσία και μας την καταθέτει με χιουμοριστικό τρόπο που όμως κρύβει και ερωτισμό και δράση. Έχει δημιουργήσει με λίγα λόγια ένα μωσαϊκό χαρακτηριστικών που κρατάει τον αναγνώστη σε πλήρη εγρήγορση. Είναι ένα βιβλίο έξυπνο στην γραφή του, τόσο ιδιαίτερο στην πλοκή του όσο και διασκεδαστικό μέσα από την παράλληλη πληροφόρηση περί καλών μυθιστορημάτων.


Μια ομάδα, μία επιτροπή ανθρώπων, σκέφτονται και επιτυγχάνουν με πολλή διάθεση και μεράκι να δημιουργήσουν το ιδανικό βιβλιοπωλείο το οποίο και ονομάζουν «Στο καλό μυθιστόρημα». Είναι αυτό που κάθε λάτρης του καλού βιβλίου θα επιθυμούσε να χτίσει και να ζήσει εντός του τις ώρες εργασίας του. Αν και οι λογοτεχνικές προτιμήσεις είναι καθαρά υποκειμενικές και δεν υπόκεινται σε κριτική, παρ’ όλα αυτά στο συγκεκριμένο αυτό βιβλιοπωλείο πρωταγωνιστούν κατά βάση Γάλλοι συγγραφείς και μάλιστα οι επιφανέστεροι και πιο αξιόλογοι με βάση πάντα τις αρέσκειες των μελών της επιτροπής, ενώ το υπόλοιπο αφορά σε ξένους κορυφαίους συγγραφείς.

 


Μας θυμίζει λίγο τον κύκλο των χαμένων ποιητών αυτή η επιτροπή για να δανειστώ έναν κινηματογραφικό τίτλο καθώς τα μέλη έχουν κρυφούς κωδικούς και οι πληροφορίες που κυκλοφορούν μεταξύ τους είναι άκρως μυστικές, σαν να είχαμε να κάνουμε με ένα κονκλάβιο. Το κάθε μέλος επιλέγει τα βιβλία που θαυμάζει και θέλει να δει τοποθετημένα στα ράφια του νέου βιβλιοπωλείου. Το εγχείρημα όμως δεν είναι τόσο απλό μιας και υπάρχουν διενέξεις μεταξύ των μελών, όπως είναι αντιληπτό όλα τα βιβλία δεν μπορούν να χωρέσουν. Αυτήν την παράμετρο τα μέλη δεν την είχαν προβλέψει και οι μικροπαρεξηγήσεις ξεκίνησαν. Γιατί να αποκλειστεί ο Michel Houellebecq και να ενταχθεί ο Pierre Michon; Το αδιέξοδο βρίσκεται προ των πυλών και το ερώτημα που προκύπτει έρχεται φυσιολογικά. Η ιστορία του βιβλίου εκτυλίσσεται στο Παρίσι, όμως η φήμη του βιβλιοπωλείου περνάει τα γαλλικά σύνορα και ανοίγει πανιά προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τα προβλήματα όμως παραμένουν.

 

Το βιβλίο μας διδάσκει λογοτεχνία , μας αφοπλίζει με το ανατρεπτικό της πλοκής του και μας εντάσσει σε έναν άλλο κόσμο σαν εμείς οι ίδιοι να είμαστε στην θέση των μελών και να έπρεπε να λύσουμε τον γρίφο. Το τέλος της ιστορίας μας ξαφνιάζει και αυτό σας καλώ να ανακαλύψετε. Η ευχή η δική μου είναι καλό μυθιστόρημα να έχετε!

 


Υ.Γ. Να σημειώσω την εξαιρετική μετάφραση από τα γαλλικά του Αχιλλέα Κυριακίδη που κατορθώνει να μας μεταφέρει την ατμοσφαιρικότητα του γαλλικού πρωτοτύπου.
 

 

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Φαμπέρ Ο καταστροφέας - Tristan Garcia: Κριτική βιβλίου
20.02.2017 10:07
"Ίσως να ξαναγυρίσει, αλλά δεν είναι πια εδώ. Η ανάμνησή του ξεθωριάζει. Κάτι δικό του μιλάει μέσα μου και με βάζει κατά καιρούς ακόμα σε πειρασμό, όταν κάθομαι στο τραπέζι μου και γράφω. Ζει στα βιβλία μου. Εκεί μόνο, κατά τα άλλα έχει τελειώσει ͘ με στοίχειωσε και με παράτησε" γράφει ο συγγραφέας κλείνοντας την κουρτίνα της αφήγησής του και το μάτι στον ήρωά του Φάμπερ.
Τα αστέρια του Σίντι Μουμέν - Mahi Binebine: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 12:08
Η Κόλαση ίσως να απέχει μόλις λίγο από τον επικαλούμενο Παράδεισο, έναν όροφο, ένα τετράγωνο, λίγα χιλιόμετρα, ποιος μπορεί να ξέρει! Μπορεί πάλι ο Παράδεισος για κάποιον να είναι η Κόλαση που εύχεται για τον διπλανό του και τότε γεμίζει με χαρά από το μίσος που νιώθει, ανθρώπινο και αυτό αν και δυστυχώς ακραίο.
1913, Η χρονιά πριν από τη θύελλα - Florian Illies: Κριτική βιβλίου
31.01.2017 10:08
Δεν είναι τυχαίο που ο συγγραφέας αποφάσισε να αφιερώσει ένα ολόκληρο βιβλίο σε αυτή την χρονιά. Το 1913 είναι πράγματι μια χρονιά ορόσημο για τα ευρωπαϊκά δρώμενα, είναι μια χρονιά πέρα για πέρα κομβική, σημαδιακή και χαρακτηριστική για όλα αυτά που έμελλε να επακολουθήσουν.
Η ιστορία μιας ώρας και άλλα διηγήματα - Κέιτ Σοπέν: Κριτική βιβλίου
17.01.2017 10:09
Η Μπερτ Μοριζό υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες ζωγράφους του ιμπρεσιονισμού, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ απεικόνισε στους πίνακές της, τους τολμηρούς για την εποχή, μία γυναίκα ελεύθερη, ανεξάρτητη, σίγουρη για τον εαυτό της και μακριά από την αντρική επίβλεψη και πίεση.
Η ώρα του αστεριού - Κλαρίσε Λισπέκτορ: Κριτική βιβλίου
09.01.2017 12:45
Η γέννηση ενός έργου λογοτεχνικού κρύβει μυστήριο, αν δε κρύβει και πόνο, ταλαιπωρία και ανηφορίζει έναν Γολγοθά, τότε καθίσταται έργο που αντέχει στον χρόνο. Δεν είναι σε καμία περίπτωση μία τυπική διαδικασία ή μία υπόθεση απλή αν ο συγγραφέας παλεύει με τον εσώτερο κόσμο του, το σύμπαν του, τον ψυχισμό του.
Μια από τις δύο - Ντανιέλ Σάδα: Κριτική βιβλίου
20.12.2016 10:37
Η Αδριάνα Χιμένες Γκαρσία στην τελευταία φράση στο επίμετρο του βιβλίου γράφει: "Του φαινόταν αδύνατο να γίνει κανείς συγγραφέας χωρίς να έχει αυτί ͘ του ήταν ασύλληπτο να είναι κανείς καλός αφηγητής χωρίς να έχει διαβάσει ποίηση". Αυτά τα λόγια αντανακλούν την πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα και την φιλοσοφία του συγγραφέα περί συγγραφής, ο κόσμος των λέξεων δεν συνάδει με τον κοινό παρονομαστή.
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.