Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
Laurence Cossé - Στο καλό μυθιστόρημα (Εκδόσεις Πόλις)
Δημοσίευση: Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012 15:16
Laurence Cossé - Στο καλό μυθιστόρημα (Εκδόσεις Πόλις)

Είναι ευτυχές αλλά και σπάνιο συνάμα κάθε φορά που συναντάμε ένα βιβλίο που μιλάει για το βιβλίο. Στο «Καλό μυθιστόρημα » λοιπόν η πρόταση μου και όχι άδικα. Η Laurence Cossé, μετά την Απόδειξη επανέρχεται στο λογοτεχνικό προσκήνιο με ένα βιβλίο που συνεπαίρνει μικρούς και μεγάλους, ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους όσους αγαπούν το μυθιστόρημα και δη το καλό! Τι πραγματεύεται θα είναι η επόμενη ερώτηση σας και εύλογα!

 

Του Γιάννη Αντωνιάδη


 

Η συγγραφέας πλάθει μία πολύ ευρηματική ιστορία που έχει και φαντασία και ουσία και μας την καταθέτει με χιουμοριστικό τρόπο που όμως κρύβει και ερωτισμό και δράση. Έχει δημιουργήσει με λίγα λόγια ένα μωσαϊκό χαρακτηριστικών που κρατάει τον αναγνώστη σε πλήρη εγρήγορση. Είναι ένα βιβλίο έξυπνο στην γραφή του, τόσο ιδιαίτερο στην πλοκή του όσο και διασκεδαστικό μέσα από την παράλληλη πληροφόρηση περί καλών μυθιστορημάτων.


Μια ομάδα, μία επιτροπή ανθρώπων, σκέφτονται και επιτυγχάνουν με πολλή διάθεση και μεράκι να δημιουργήσουν το ιδανικό βιβλιοπωλείο το οποίο και ονομάζουν «Στο καλό μυθιστόρημα». Είναι αυτό που κάθε λάτρης του καλού βιβλίου θα επιθυμούσε να χτίσει και να ζήσει εντός του τις ώρες εργασίας του. Αν και οι λογοτεχνικές προτιμήσεις είναι καθαρά υποκειμενικές και δεν υπόκεινται σε κριτική, παρ’ όλα αυτά στο συγκεκριμένο αυτό βιβλιοπωλείο πρωταγωνιστούν κατά βάση Γάλλοι συγγραφείς και μάλιστα οι επιφανέστεροι και πιο αξιόλογοι με βάση πάντα τις αρέσκειες των μελών της επιτροπής, ενώ το υπόλοιπο αφορά σε ξένους κορυφαίους συγγραφείς.

 


Μας θυμίζει λίγο τον κύκλο των χαμένων ποιητών αυτή η επιτροπή για να δανειστώ έναν κινηματογραφικό τίτλο καθώς τα μέλη έχουν κρυφούς κωδικούς και οι πληροφορίες που κυκλοφορούν μεταξύ τους είναι άκρως μυστικές, σαν να είχαμε να κάνουμε με ένα κονκλάβιο. Το κάθε μέλος επιλέγει τα βιβλία που θαυμάζει και θέλει να δει τοποθετημένα στα ράφια του νέου βιβλιοπωλείου. Το εγχείρημα όμως δεν είναι τόσο απλό μιας και υπάρχουν διενέξεις μεταξύ των μελών, όπως είναι αντιληπτό όλα τα βιβλία δεν μπορούν να χωρέσουν. Αυτήν την παράμετρο τα μέλη δεν την είχαν προβλέψει και οι μικροπαρεξηγήσεις ξεκίνησαν. Γιατί να αποκλειστεί ο Michel Houellebecq και να ενταχθεί ο Pierre Michon; Το αδιέξοδο βρίσκεται προ των πυλών και το ερώτημα που προκύπτει έρχεται φυσιολογικά. Η ιστορία του βιβλίου εκτυλίσσεται στο Παρίσι, όμως η φήμη του βιβλιοπωλείου περνάει τα γαλλικά σύνορα και ανοίγει πανιά προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τα προβλήματα όμως παραμένουν.

 

Το βιβλίο μας διδάσκει λογοτεχνία , μας αφοπλίζει με το ανατρεπτικό της πλοκής του και μας εντάσσει σε έναν άλλο κόσμο σαν εμείς οι ίδιοι να είμαστε στην θέση των μελών και να έπρεπε να λύσουμε τον γρίφο. Το τέλος της ιστορίας μας ξαφνιάζει και αυτό σας καλώ να ανακαλύψετε. Η ευχή η δική μου είναι καλό μυθιστόρημα να έχετε!

 


Υ.Γ. Να σημειώσω την εξαιρετική μετάφραση από τα γαλλικά του Αχιλλέα Κυριακίδη που κατορθώνει να μας μεταφέρει την ατμοσφαιρικότητα του γαλλικού πρωτοτύπου.
 

 

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.
Μια ματιά στον κόσμο της Ελίζαμπεθ Γκάσκελ - Αλέξανδρος Κεφαλάς: Κριτική βιβλίου
07.11.2016 10:31
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να βλέπουν το φως της δημοσιότητας τέτοιου είδους βιβλία, τα οποία εντρυφούν συνοπτικά μεν, ουσιωδώς δε σε προσωπικότητες που άφησαν το δικό τους ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία της λογοτεχνίας. Αυτό εδώ το μικρό εγχειρίδιο είναι αφιερωμένο στη ζωή της Βρετανίδας Ελίζαμπεθ Γκάσκελ, την οποία λίγοι γνωρίζουν και ακόμα λιγότεροι έχουν διαβάσει.
Η πτώση και άλλες ιστορίες - Friedrich Dϋrrenmatt: Κριτική βιβλίου
25.10.2016 10:13
Η ανθρώπινη ιστορία χρειάζεται πολύ μελάνι για να γραφτεί και ίσως αυτό να μην είναι αρκετό. Χωρίς αμφιβολία, αυτή η ιστορία που ονομάζεται άνθρωπος, αυτό το μέγα ανεξάντλητο κεφάλαιο και τα συν αυτώ έχει τόσες εκδοχές, τόσες όψεις και τόσα τρωτά σημεία που κάθε συγγραφέας κομίζει την δική του οπτική γωνία με οδηγό τα βιώματά του και τα αναγνώσματά του.
Το βιβλίο των φανταστικών όντων - Χόρχε Λούις Μπόρχες: Κριτική βιβλίου
11.10.2016 09:59
Φανταστικά όντα στοιχειώνουν από γεννήσεως του κόσμου τις ανθρώπινες ζωές γιατί ο άνθρωπος μπροστά στη δύναμη της φύσης και στο μεγαλείο της έχει ανάγκη να εκφράσει τις φοβίες του, τις απορίες του, τις σκέψεις του με τρόπο πολλές φορές παράλογο, μεταφυσικό και υπερβολικό.
Ρομάντσο και άλλα πεζά - Μαρία Πολυδούρη: Κριτική βιβλίου
26.09.2016 10:20
"Όσο πιο πολύ αγαπάμε και τόσο πιο πολύ άσκυφτοι γινόμαστε. Όσο πιο αληθινά αγαπάμε τόσο πιο ωραία υποφέρουμε" θα γράψει σε ύφος μελαγχολικό και ποιητικό η Μαρία Πολυδούρη προς τον ποιητή Φίλιππο Κλεωνά.
Άρτουρ Σοπενχάουερ - Peter B. Lewis: Κριτική βιβλίου
16.09.2016 16:18
Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός πως ολοένα και περισσότερο τα βιβλία φιλοσοφίας αποτελούν πόλο έλξης και πεδίο ανακάλυψης για πολλούς αναγνώστες που αναζητούν δρόμους διαφυγής και διεξόδους μέσω αυτών.
Ο Άποικος της Μάλατα - Τζόζεφ Κόνραντ: Κριτική βιβλίου
12.09.2016 10:10
Αν μπορούσε κάποιος να αποδώσει ζωγραφικά τα έργα του Κόνραντ και κυρίως το παρόν, το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο με την ίδια την πολυτάραχη του ζωή του Κόνραντ λόγω των διαφόρων ταξιδιών του, σίγουρα θα επέλεγε έναν πίνακα του επίσης πολυταξιδεμένου Γκωγκέν.