Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Μέντη Μέγα: Σκοπεύω να παίξω με τους κανόνες του παιχνιδιού

Μέντη Μέγα: Σκοπεύω να παίξω με τους κανόνες του παιχνιδιού

Με αφορμή το εργαστήρι χορογραφίας 7 + 1 που θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του 17ου Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, το Culturenow.gr ζήτησε από τις ...

ομάδες σύγχρονου χορού που συμμετέχουν σε αυτό να απαντήσουν σε κάποιες κοινές ερωτήσεις δίνοντάς μας το στίγμα του σεμιναρίου αλλά και το ερέθισμα στους ενδιαφερόμενους να παρακολουθήσουν την ξεχωριστή αυτή πρόταση για την τέχνη του χορού.

 

 

4 ερωτήσεις στη Μέντη Μέγα (Ομάδα χορού Φora etc)

 

Culturenow.gr: Από τις 13/7 μέχρι τις 21/07 η ομάδα σας συμμετέχει στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας στο εργαστήρι χορογραφίας 7 συν 1 /«7 πρόβες + 1 παράσταση ». Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτό το σεμινάριο. Τι σκοπό έχει και σε ποιους απευθύνεται;


Μέντη Μέγα: Η πρόταση για ένα χορογραφικό εργαστήρι ξεκίνησε με το σκεπτικό να δώσει ευκαιρία συνεργασίας και απόκτησης πρακτικής εμπειρίας σε νέους χορευτές και χορογράφους καθώς και να βοηθήσει στην ενδυνάμωση της ελληνικής χορευτικής κοινότητας αποτελώντας σημείο συνάντησης και αφορμή για νέες ιδέες και διάλογο. Ο σκοπός του εργαστηρίου είναι οι συμμετέχοντες να έρθουν σε επαφή με τη διαδικασία της χορογραφίας, μέσα από τη δουλειά της κάθε ομάδας, δοκιμάζοντάς τη σε μια πραγματική συνθήκη παράστασης.


 

Cul.N.: Ποιο θα είναι το αντικείμενο της διδασκαλίας της δικής σας ομάδας; Ποιος θα είναι ο βασικός θεματικός άξονας και ποια τα μέσα ή η μέθοδος;


M.M.: Θα ήθελα κατ’ αρχάς να τονίσω πως στο εργαστήρι αυτό η σχέση με τους συμμετέχοντες δε θα είναι μια σχέση δασκάλου-μαθητή, αλλά μια σχέση πιο ισότιμη, όπου ο καθένας καλείται να ανταποκριθεί με επαγγελματισμό στο ρόλο του. Δηλαδή οι χορογράφοι θα είναι εκεί για να οδηγήσουν την όλη διαδικασία με βάση την προσωπική τους εμπειρία και τα χορογραφικά εργαλεία που έχουν αναπτύξει μέσα από την τριβή με το αντικείμενό τους, και οι συμμετέχοντες θα είναι εκεί για να συνεισφέρουν με ό, τι εφόδιο διαθέτει ο καθένας.


Γενικά θα έλεγα ότι ο σύγχρονος χορός δεν αντιμετωπίζει το χορευτή σαν ένα εκτελεστικό εργαλείο που υπηρετεί την έμπνευση του χορογράφου, αλλά ως ένα ζωντανό κύτταρο που φέρει μια διακριτή υποκειμενικότητα και ενσωματώνει τα χαρακτηριστικά της εποχής και του τόπου του. Αυτή η θέση αυξημένης ευθύνης του χορευτή έχει συμβάλει κατά τη γνώμη μου σε ένα σύγχρονο χορευτικό τοπίο με έργα πολύ πιο σύνθετα και πολυδιάστατα από τις μοντερνιστικές χορογραφίες του παρελθόντος.

 

Όπως ίσως διαβάσατε η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στο Κλειστό Στάδιο της Καλαμάτας. Αυτός ο χώρος παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για μένα δεδομένου ότι δεν είναι ένας κλασικός σκηνικός χώρος, αλλά ένας χώρος ταυτισμένος προφανώς με την αθλητική πράξη. Αποφάσισα λοιπόν να δουλέψω με τη σημειολογία του Σταδίου, ερευνώντας θέματα όπως η αρχιτεκτονική του χώρου (που έχει πολλά κοινά στοιχεία με την αρχιτεκτονική του θεάτρου) και το πώς αυτή επιβάλλει συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Επίσης με ενδιαφέρει η μανιώδης προσπάθεια υπέρβασης των ορίων της ανθρώπινης σωματικότητας, που βλέπουμε στον πρωταθλητισμό, καθώς και η σχέση των ομαδικών αθλημάτων με το ‘παιχνίδι’ και οι συμβάσεις που υποκρύπτουν οι κανόνες τους.


Σκοπεύω με άλλα λόγια να παίξω με τους "κανόνες του παιχνιδιού"…

 

Cul.N.: Υπάρχουν κάποιες «αρχές» - θα μπορούσαμε να πούμε – που πιστεύετε πως έχουν διαμορφωθεί μέσα στην ομάδα και χαρακτηρίζουν τη δουλειά σας ; Αν ναι, αυτές οι αρχές θα διέπουν και το σεμινάριό σας;

 

M.M.: Εγώ είμαι μάλλον η ‘μικρή΄ της παρέας, με την έννοια ότι έχω παρουσιάσει μόνο δύο παραγωγές. Κοιτάζοντας όμως προς τα πίσω, στα πέντε χρόνια χορογραφικής τριβής που αντιστοιχούν σε αυτές, συνειδητοποιώ πως η παρόρμησή μου να δημιουργήσω ένα νέο έργο πηγάζει πάντα από την ανάγκη μου να εξερευνήσω μια θεματική. Και στο “Ποιητικό Άσυλο”, και στο “Μαντρόσκυλο".

 

Μια αλληγορία για τα Media” και προφανώς στη τρίτη μου παραγωγή με τίτλο “Μεταπολίτευση”, που ετοιμάζω τώρα, οι θεματικές μου αφορούν την εμπειρία της σύγχρονης πραγματικότητας και γι’αυτό σχετίζονται πάντα άμεσα ή έμμεσα με την επικαιρότητα. Γενικά με ενδιαφέρει να παίρνω θέση απέναντι στα πράγματα και με αυτήν την έννοια πιστεύω πως τα έργα της ομάδας “Φora etc” είναι πολιτικά με τη βαθύτερη έννοια της λέξης.


Τα παραπάνω ισχύουν βεβαίως και για το εργαστήρι της Καλαμάτας. Εκτός όμως από τη θεματική που θα εξερευνήσουμε σημαντικό μέρος της δουλειάς θα αφορά και τις ερμηνευτικές ποιότητες των συμμετεχόντων. Η φαρέτρα των σωματικών πρακτικών του αθλητικού κόσμου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν ευκαιρία για να δοκιμαστεί και μια άλλη ‘σκηνική παρουσία’, άλλη από αυτήν που μοιάζει να επιβάλλει η θεατρική σκηνή .
Συνειδητοποιώ σιγά σιγά πως αφετηρία στη δουλειά μου, δεν είναι η εξερεύνηση της χορογραφικής φόρμας αυτής καθεαυτής, αλλά η διερεύνηση της σχέσης περιεχομένου και φόρμας καθώς και η σχέση δραματουργίας και ερμηνείας. Πιστεύω οτι η ερμηνευτικές ποιότητες αν δεν είναι συνειδητές συχνά αντιβαίνουν στο περιεχόμενο μιας παράστασης και το ακυρώνουν. Αυτό το βλέπω συχνά γύρω μου, ειδικά από νέες ομάδες που αναπαράγουν ασυνείδητα φόρμες και τεχνικές που έχουν διδαχθεί.

 

 

Cul.N.: Ποιες είναι οι δυσκολίες ενός μεμονωμένου χορευτή να συνεργαστεί και να δουλέψει με μία υπάρχουσα χορευτική ομάδα; Ο «διάλογος» είναι γόνιμος, επικίνδυνος ή και τα δύο;

 

M.M.: Νομίζω πως η μεγαλύτερη πρόκληση για έναν νέο χορευτή σήμερα είναι να βρει την ισορροπία ανάμεσα στη δική του χορευτική προσωπικότητα και σε ό, τι ζητά από αυτόν ο χορογράφος. Ένας χορευτής που διανύει τη δική του ερευνητική πορεία, ανεξάρτητα από το χορογράφο για τον οποίο τυχαίνει να δουλεύει, μπορεί να συνεισφέρει πολλά σε μια δημιουργική διαδικασία. Αυτό που βρίσκω συναρπαστικό είναι η ανίχνευση του πεδίου επικάλυψης των δύο. Βλέπω το χορευτή και το χορογράφο σαν δύο μαθηματικά σύνολα που τέμνονται. Όταν ο χορευτής δεν έχει τη δική του πορεία αναζήτησης τότε ο χορογράφος δυσκολεύεται να τον συναντήσει σε ένα κοινό πεδίο και φαντάζομαι ότι θα ισχύει και το αντίστροφο!

 


 

Πληροφορίες για το εργαστήρι χορογραφίας

 

13.7–21.07  ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΣ 7+1
«7 πρόβες + 1 παράσταση»
με τις Ομάδες Σύγχρονου Χορού: Amorphy, Lemurius, Νταλίκα, Πρόσχημα, Φοra etc
 

 Οι ομάδες Amorphy, Lemurius, Νταλίκα, Πρόσχημα και Φora etc. προτείνουν τη δημιουργία μιας συλλογικής παράστασης. Για επτά ημέρες οι συμμετέχοντες θα δουλέψουν με τις ομάδες για να δημιουργήσουν ένα ερευνητικό έργο που θα παρουσιαστεί στις 21.7, στο Κλειστό Στάδιο της Καλαμάτας, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ. Οι συμμετέχοντες έχουν την δυνατότητα να διαλέξουν και να δουλέψουν με ΜΙΑ από τις πέντε ομάδες για τη διάρκεια των επτά προβών. Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να δηλώσουν με σειρά προτεραιότητας ΤΡΕΙΣ από τις ομάδες με τις οποίες επιθυμούν να συνεργαστούν.

 

Φωτογραφίες: Το Μαντρόσκυλο. Μια αλληγορία για τα Media" Χριστίνα Γεωργιάδου

 

 

Διαβάστε επίσης:

http://www.culturenow.gr/Dancing/17ο_Διεθνές_Φεστιβάλ_Χορού_Καλαμάτας:_Σεμινάρια_και_εργαστήρια_.html

http://www.culturenow.gr/festivals/17o_Διεθνές_Φεστιβάλ_Χορού_Καλαμάτας.html

http://www.culturenow.gr/interviews/Τζένη_Αργυρίου:_Έχω_ανάγκη_να_χρησιμοποιήσω_σαν_μοναδικό_εργαλείο_το_σώμα.html

 

 


 

Σχετικές ειδήσεις
Γιάννης Μεγαλακάκης: Η παράδοση έχει νόημα μόνο όταν εμπεριέχει και το παρόν
16.05.2016 10:37
Ο Γιάννης και ο Γιώργος Μεγαλακάκης είναι δύο χορευτές από τα Χανιά, που ταξιδεύουν την κρητική παράδοση ανά την Ελλάδα και την Ευρώπη, μέσα από την τέχνη τους. Αυτό το διάστημα παρουσιάζουν στο Παλλάς μία μουσικοχορευτική παράσταση όπου ο παραδοσιακός χορός παντρεύεται με τον σύγχρονο, με θέματα παρμένα από τον μύθο του μινωικού Λαβυρίνθου. Στην συνέντευξη που ακολουθεί ο Γιάννης Μεγαλακάκης μιλά με μεγάλη αγάπη για την πατρίδα του, την Κρήτη και τα όσα τους εμπνέουν, ενώ τονίζει ιδιαίτερα τη σημασία της τέχνης και της δημιουργίας σήμερα.
Χρυσηίς Λιατζιβίρη: Η ζωή είναι κίνηση!
11.05.2016 12:07
Η Χρυσηίς Λιατζιβίρη και η ομάδα Syndram επιστρέφουν με το νέο τους έργο με τίτλο Η ζωή αυτή βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, μία παράσταση εμπνευσμένη από την πραγματική ζωή...
Σταύρος Λιτίνας: Ο χορός είναι για μένα μια εκφραστική διέξοδος, μη λεκτική, μια φυγή
07.03.2016 11:23
«Μέσα σε αυτό το φοβερό κλοιό φόβου που ζούμε, δυστυχώς βλέπω όλο και περισσότερες Τζούλιες γύρω μου», μας λέει ο Σταύρος Λιτίνας, χορογράφος, σκηνοθέτης αλλά και χορευτής της παράστασης «Δεσποινίς Τζούλια», του του August Strindberg, που παρουσιάζεται για τρίτη χρονιά σε flamenco εκδοχή, στη σκηνή του Θεάτρου Άνεσις!