Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Κόρα Καρβούνη: Δίπλα στον Άρη Ρέτσο αισθάνομαι να μαθητεύω ξανά

Κόρα Καρβούνη: Δίπλα στον Άρη Ρέτσο αισθάνομαι να μαθητεύω ξανά
Το ευρύ κοινό τη γνώρισε μέσω της παράστασης «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας» στην οποία ερμήνευε εξαιρετικά την Ντόρα, μια νεαρή κοπέλα που

νοσούσε ψυχικά, κερδίζοντας τις εντυπώσεις από κοινό και κριτικούς. Από τότε, η Κόρα Καρβούνη έχει διαγράψει μια σημαντική πορεία στο θέατρο δίπλα σε καταξιωμένους σκηνοθέτες. Αυτό το καλοκαίρι έχει την τύχη να ερμηνεύει την Κλυταιμνήστρα στην παράσταση «Θρόνος Ατρειδών» σε σκηνοθεσία Άρη Ρέτσου που θα παρουσιαστεί στις αρχές Ιουλίου στο Ηρώδειο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Εν μέσω προβών, η ηθοποιός βρήκε λίγο χρόνο να απαντήσει στις ερωτήσεις του Culturenow.gr για την παράσταση, τη δουλειά του ηθοποιού αλλά και να μας εκπλήξει αφού στην ερώτηση για τον επόμενο ρόλο τραγωδίας που θα ήθελε να ερμηνεύσει, εκείνη απαντά: Όσο κι αν σας φανεί περίεργο, μου αρέσει πολύ ο ρόλος του Ορέστη!

 

 

Συνέντευξη: Μαριάννα Παπάκη

 


Culturenow.gr: Στις 5 Ιουλίου θα παρακολουθήσουμε στο Ηρώδειο την παράσταση του Άρη Ρέτσου «Θρόνος Ατρειδών» στην οποία συμμετέχετε. Πείτε μας δυο λόγια τόσο για την παράσταση γενικά όσο και για τον ρόλο της Κλυταιμνήστρας που ερμηνεύετε.

Κόρα Καρβούνη: Η παράσταση «Θρόνος Ατρειδών» είναι μια συρραφή, που έχει κάνει ο Άρης  Ρέτσος,  της «Ορέστειας» του Αισχύλου και της «Ηλέκτρας» του Σοφοκλή  και ουσιαστικά είναι όλος ο μύθος των Ατρειδών από την σφαγή της Ιφιγένειας  ως τις Ερινύες που κυνηγούν τον Ορέστη μετά την μητροκτονία που διέπραξε.


Υποδύομαι την Κλυταιμνήστρα την οποία συναντούμε από την στιγμή που θυσιάζεται η κόρη της από τον Αγαμέμνονα ως τον ίδιο της τον θάνατο από τον γιό της.

 


Cul.N.: Πώς είναι η συνεργασία σας με τον Άρη Ρέτσο, έναν ιδιαίτερο καλλιτέχνη ο οποίος έχει αφιερώσει πολλά χρόνια στη μελέτη του αρχαίου δράματος; Ποια είναι η Κλυταιμνήστρα του και ποια η Κλυταιμνήστρα σας;  - Ποιά είναι η δύναμη και ποια η αδυναμία αυτής της γυναίκας κατά τη γνώμη σας;


Κ.Κ.: Θεωρώ μεγάλη τύχη να δουλεύω με τον Άρη Ρέτσο, διότι η πείρα του σε αυτά τα κείμενα είναι μεγάλη κι αισθάνομαι να μαθητεύω ξανά. Ο ρόλος της Κλυταιμνήστρας, όπως κι οι άλλοι ρόλοι, μπορούν να ''διαβαστούν '' από την προσωδία και το μέτρο. Ο ίδιος ο συγγραφέας καθορίζει πώς θα παιχτεί κάθε ρόλος. Απλά, ο Άρης Ρέτσος μπόρεσε να το καταλάβει και να μας το καταδείξει.


Η Κλυταιμνήστρα είναι ηγεμονική και κυρίαρχη φιγούρα, κάτι σαν στρατηγός. Η θυσία, όμως ,της κόρης της από τον ίδιο της τον σύζυγο και το όνειρο που βλέπει με ένα φίδι να την βυζαίνει, το οποίο προμηνύει τον θάνατό της από τον γιό της, την διαλύουν ψυχικά.


 

Cul.N.: Μετά την Κλυταιμνήστρα υπάρχει κάποιος άλλος ρόλος από τον τραγικό αυτό μύθο των Ατρειδών που θα θέλατε να ενσαρκώσετε και για ποιους λόγους σας κεντρίζει την προσοχή;


Κ.Κ.: Όσο κι αν σας φανεί περίεργο, μου αρέσει πολύ ο ρόλος του Ορέστη! Με κεντρίζει το γεγονός πως αυτός ο ήρωας ουσιαστικά δεν μπορεί να πράξει… Είναι πολύ ενδιαφέρον να αποδώσει κανείς σκηνικά την αδυναμία της πράξης.

 

 

Cul.N.: Το 2006, αν δεν κάνω λάθος, σας ανακαλύψαμε όλοι όταν είδαμε στην παράσταση «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας» στο θέατρο του Νέου Κόσμου. Από τότε μέχρι σήμερα ποια παράσταση – συνεργασία ξεχωρίζετε και γιατί;


Κ.Κ.: Από τότε οι συνεργασίες  μου ήταν αρκετές και δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια γιατί τις θεωρώ όλες πολύ σημαντικές για την πορεία μου. Παρ’ όλα αυτά, είμαι πολύ χαρούμενη, που εκτός των σημαντικών Ελλήνων σκηνοθετών που συνεργάστηκα, μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω και με σπουδαίους ξένους σκηνοθέτες όπως ο Στάιν, ο Βασίλιεφ, ο Γκότσεφ κι ο Σετουάν.

 


Cul.N.: Πόσο σκληρή δουλειά και υπομονή απαιτείται από ένα νέο ηθοποιό για να διαγράψει μια αξιόλογη πορεία σε αυτό τον χώρο και αυτή τη χώρα; Ή μήπως όπου υπάρχει ταλέντο τα πράγματα έρχονται – κατά κάποιο τρόπο - μόνα τους;

 

Κ.Κ.: Νομίζω πως είναι ένας συνδυασμός εκπαίδευσης, δουλειάς, πειθαρχίας, παρακολούθησης και ταλέντου. Το ταλέντο μόνο του δεν αρκεί. Ο ηθοποιός δουλεύει όλη μέρα. Είναι συνεχώς παρατηρητής του εαυτού του και των γύρω του. Ασκεί το σώμα , τη φωνή . Διαβάζει, βλέπει θέατρο, ταινίες. Έτσι μόνο εξελίσσεται. Με  συνεχή προπόνηση και εκπαίδευση.

 


Cul.N.: Πώς βλέπετε τα πράγματα να εξελίσσονται στην Ελλάδα; Υπάρχει μέλλον κατά τη γνώμη σας για τους νέους καλλιτέχνες ή θεωρείτε πως και μετά τις τελευταίες οικονομικές εξελίξεις οι συνθήκες δεν είναι καν βιώσιμες;


Κ.Κ.: Υπάρχει μέλλον. Τα νέα παιδιά δεν θα καταβληθούν από τις δυσοίωνες συνθήκες. Ας κάνουμε θέατρο στον δρόμο! Σίγουρα, οικονομικά μπορεί το θέατρο να μην καλύπτει απόλυτα τον βιοπορισμό, αλλά είμαι αισιόδοξη. Παρά τις δυσκολίες, κανείς ας μην το βάλει κάτω κι ιδίως οι νέοι. Επίσης, ο κόσμος  σε αυτές τις δύσκολες στιγμές χρειάζεται την ψυχαγωγία.

 

 

Cul.N.: Μετά την παράσταση «Θρόνος Ατρειδών» υπάρχουν μελλοντικά σχέδια που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;


Κ.Κ.:
Τον χειμώνα, θα συνεργαστώ για την τρίτη φορά με τον Στάθη Λιβαθηνό.

 

 

 

Διαβάστε επίσης: http://www.culturenow.gr/Theatre/Φεστιβάλ_Αθηνών_2011:_Άρης_Ρέτσος_-_Θρόνος_Ατρειδών.html

 

http://www.culturenow.gr/interviews/Άρης_Ρέτσος:_Πρέπει_κάποιος_να_ερευνήσει_πολυετώς_τη_ζωή_του,_για_να_μπορέσει_να_ερευνήσει_κάτι_άλλο_σοβαρά.html

 

(πηγή φωτογραφίας: www.prologos.gr )

Σχετικές ειδήσεις
Δανάη Σκιάδη: Η «Δεύτερη Φωνή» της νέας γενιάς
09.11.2016 11:14
Άλλοτε σε κλασικού ύφους δράματα και άλλοτε σε εναλλακτικά έργα, η Δανάη Σκιάδη παραμένει προσηλωμένη στον στόχο, αφήνοντας θετικές εντυπώσεις για τις ερμηνείες της. Τη σεζόν 2016-2017 την συναντάμε ως κόρη της Νένας Μεντή στη νέα παράσταση «Δεύτερη Φωνή» των Ρέππα-Παπαθανασίου στο θέατρο Αποθήκη.
Βασίλης Τσιγκριστάρης: Μόνο μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις μπορούμε να κρατήσουμε κάτι δικό μας
22.02.2016 12:04
Η Ομάδα Χρώμα και ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Χατζής επιστρέφουν από τις 24 Φεβρουαρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για να παρουσιάσουν για δέκα μόνο παραστάσεις το νέο καλλιτεχνικό τους εγχείρημα «Damiens / Φουκώ – Χειμωνάς». Ο Βασίλης Τσιγκριστάρης, που υπογράφει τη διασκευή μαζί με τον Κωνσταντίνο Χατζή και ενσαρκώνει τον σύγχρονο Damiens, μας εισάγει στον κόσμο του ήρωά του “που ακροβατεί ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι”, ενώ παράλληλα, μας μιλάει, για τις σύγχρονες μεθόδους σωφρονισμού που χρησιμοποιεί πολύ “έξυπνα”, “διακριτικά” και “ύπουλα” η κοινωνία και για τις ανθρώπινες σχέσεις οι οποίες “δημιουργούν το κάτι διαφορετικό μέσα στον καθένα μας, αυτό που ευτυχώς ποτέ δεν θα μπορέσει να ελέγξει καμία εξουσία” !
Προμηθέας Αλειφερόπουλος: Είναι πολύ δύσκολο να ανθίσει κανείς μέσα στο βάλτο
15.02.2016 16:59
Στο έργο του Σλάβομιρ Μρόζεκ "Οι Εμιγκρέδες", δύο μετανάστες ο ΑΑ και ο ΧΧ, βρίσκονται να συγκατοικούν σε ένα υπόγειο, ξένοι σε ξένη χώρα. Ο ένας διανοούμενος, πολιτικός εξόριστος και ο άλλος εργάτης, οικονομικός μετανάστης. Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Με αφορμή την θεατρική εκδοχή του έργου που παρουσιάζεται την τρέχουσα καλλιτεχνική περίοδο στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος, ο ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών, μας μίλησε για το έργο του Μρόζεκ, τα θέματα που θίγει η παράσταση, καθώς και τα επόμενα καλλιτεχνικά του σχέδια που τον βρίσκουν ξανά επί σκηνής μαζί με τον Θάνο Τοκάκη.
Αλέξανδρος Βάρθης: Θα ήθελα να συνεργάζομαι με όσους αγαπούν αυτό που κάνουν
12.02.2016 10:55
Ο Αλέξανδρος Βάρθης έχει κερδίσει ήδη τις εντυπώσεις στο χώρο του θεάτρου. Ο ίδιος, εργατικός και συνεπής στα «θέλω» του, εμφανίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Κιβωτός και συγκεκριμένα στον «Ταρτούφο», υποδυόμενος τον «Δάμη». Στην συνέντευξη που ακολουθεί, μας ξεναγεί στον κόσμο του Μολιέρου και ανάμεσα σε διάφορες σκέψεις του, μας αποκαλύπτει ενδιαφέρουσες ιδέες για το τι θα ήθελε να καταπιαστεί στο μέλλον.
Γιάννης Νταλιάνης: Το φως θα έρθει αλλά θα χρειαστεί να προηγηθεί μία πολύ μαύρη νύχτα!
11.12.2015 13:02
Η γοητευτική «Σκακιστική Νουβέλα», του Αυστριακού αυτόχειρα συγγραφέα Στέφαν Τσβάιχ, διασκευασμένη για το θέατρο από τους Θοδωρή Τσαπακίδη, Γιάννη Νταλιάνη και Μαριλίτα Λαμπροπούλου, "ζωντανεύει" ξανά στη σκηνή του Θεάτρου Πορεία, ύστερα από την πρώτη επιτυχημένη παρουσίασή της στο Φεστιβάλ Αθηνών 2013, υπό τον τίτλο «Λάθος Κίνηση». Ο Γιάννης Νταλιάνης που, μόνος επί σκηνής, ενσαρκώνει όλους τους χαρακτήρες του έργου, μας προσκαλεί σε «μια παρτίδα σκακιού όπου θα συγκρουστούν αληθινοί στρατιώτες και αξιωματικοί, θα πέσουν βασίλεια θα καταλυθούν τα σύνορα, το πνεύμα θα έρθει αντιμέτωπο με την βαρβαρότητα».