Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Κόρα Καρβούνη: Δίπλα στον Άρη Ρέτσο αισθάνομαι να μαθητεύω ξανά

Κόρα Καρβούνη: Δίπλα στον Άρη Ρέτσο αισθάνομαι να μαθητεύω ξανά
Το ευρύ κοινό τη γνώρισε μέσω της παράστασης «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας» στην οποία ερμήνευε εξαιρετικά την Ντόρα, μια νεαρή κοπέλα που

νοσούσε ψυχικά, κερδίζοντας τις εντυπώσεις από κοινό και κριτικούς. Από τότε, η Κόρα Καρβούνη έχει διαγράψει μια σημαντική πορεία στο θέατρο δίπλα σε καταξιωμένους σκηνοθέτες. Αυτό το καλοκαίρι έχει την τύχη να ερμηνεύει την Κλυταιμνήστρα στην παράσταση «Θρόνος Ατρειδών» σε σκηνοθεσία Άρη Ρέτσου που θα παρουσιαστεί στις αρχές Ιουλίου στο Ηρώδειο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Εν μέσω προβών, η ηθοποιός βρήκε λίγο χρόνο να απαντήσει στις ερωτήσεις του Culturenow.gr για την παράσταση, τη δουλειά του ηθοποιού αλλά και να μας εκπλήξει αφού στην ερώτηση για τον επόμενο ρόλο τραγωδίας που θα ήθελε να ερμηνεύσει, εκείνη απαντά: Όσο κι αν σας φανεί περίεργο, μου αρέσει πολύ ο ρόλος του Ορέστη!

 

 

Συνέντευξη: Μαριάννα Παπάκη

 


Culturenow.gr: Στις 5 Ιουλίου θα παρακολουθήσουμε στο Ηρώδειο την παράσταση του Άρη Ρέτσου «Θρόνος Ατρειδών» στην οποία συμμετέχετε. Πείτε μας δυο λόγια τόσο για την παράσταση γενικά όσο και για τον ρόλο της Κλυταιμνήστρας που ερμηνεύετε.

Κόρα Καρβούνη: Η παράσταση «Θρόνος Ατρειδών» είναι μια συρραφή, που έχει κάνει ο Άρης  Ρέτσος,  της «Ορέστειας» του Αισχύλου και της «Ηλέκτρας» του Σοφοκλή  και ουσιαστικά είναι όλος ο μύθος των Ατρειδών από την σφαγή της Ιφιγένειας  ως τις Ερινύες που κυνηγούν τον Ορέστη μετά την μητροκτονία που διέπραξε.


Υποδύομαι την Κλυταιμνήστρα την οποία συναντούμε από την στιγμή που θυσιάζεται η κόρη της από τον Αγαμέμνονα ως τον ίδιο της τον θάνατο από τον γιό της.

 


Cul.N.: Πώς είναι η συνεργασία σας με τον Άρη Ρέτσο, έναν ιδιαίτερο καλλιτέχνη ο οποίος έχει αφιερώσει πολλά χρόνια στη μελέτη του αρχαίου δράματος; Ποια είναι η Κλυταιμνήστρα του και ποια η Κλυταιμνήστρα σας;  - Ποιά είναι η δύναμη και ποια η αδυναμία αυτής της γυναίκας κατά τη γνώμη σας;


Κ.Κ.: Θεωρώ μεγάλη τύχη να δουλεύω με τον Άρη Ρέτσο, διότι η πείρα του σε αυτά τα κείμενα είναι μεγάλη κι αισθάνομαι να μαθητεύω ξανά. Ο ρόλος της Κλυταιμνήστρας, όπως κι οι άλλοι ρόλοι, μπορούν να ''διαβαστούν '' από την προσωδία και το μέτρο. Ο ίδιος ο συγγραφέας καθορίζει πώς θα παιχτεί κάθε ρόλος. Απλά, ο Άρης Ρέτσος μπόρεσε να το καταλάβει και να μας το καταδείξει.


Η Κλυταιμνήστρα είναι ηγεμονική και κυρίαρχη φιγούρα, κάτι σαν στρατηγός. Η θυσία, όμως ,της κόρης της από τον ίδιο της τον σύζυγο και το όνειρο που βλέπει με ένα φίδι να την βυζαίνει, το οποίο προμηνύει τον θάνατό της από τον γιό της, την διαλύουν ψυχικά.


 

Cul.N.: Μετά την Κλυταιμνήστρα υπάρχει κάποιος άλλος ρόλος από τον τραγικό αυτό μύθο των Ατρειδών που θα θέλατε να ενσαρκώσετε και για ποιους λόγους σας κεντρίζει την προσοχή;


Κ.Κ.: Όσο κι αν σας φανεί περίεργο, μου αρέσει πολύ ο ρόλος του Ορέστη! Με κεντρίζει το γεγονός πως αυτός ο ήρωας ουσιαστικά δεν μπορεί να πράξει… Είναι πολύ ενδιαφέρον να αποδώσει κανείς σκηνικά την αδυναμία της πράξης.

 

 

Cul.N.: Το 2006, αν δεν κάνω λάθος, σας ανακαλύψαμε όλοι όταν είδαμε στην παράσταση «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας» στο θέατρο του Νέου Κόσμου. Από τότε μέχρι σήμερα ποια παράσταση – συνεργασία ξεχωρίζετε και γιατί;


Κ.Κ.: Από τότε οι συνεργασίες  μου ήταν αρκετές και δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια γιατί τις θεωρώ όλες πολύ σημαντικές για την πορεία μου. Παρ’ όλα αυτά, είμαι πολύ χαρούμενη, που εκτός των σημαντικών Ελλήνων σκηνοθετών που συνεργάστηκα, μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω και με σπουδαίους ξένους σκηνοθέτες όπως ο Στάιν, ο Βασίλιεφ, ο Γκότσεφ κι ο Σετουάν.

 


Cul.N.: Πόσο σκληρή δουλειά και υπομονή απαιτείται από ένα νέο ηθοποιό για να διαγράψει μια αξιόλογη πορεία σε αυτό τον χώρο και αυτή τη χώρα; Ή μήπως όπου υπάρχει ταλέντο τα πράγματα έρχονται – κατά κάποιο τρόπο - μόνα τους;

 

Κ.Κ.: Νομίζω πως είναι ένας συνδυασμός εκπαίδευσης, δουλειάς, πειθαρχίας, παρακολούθησης και ταλέντου. Το ταλέντο μόνο του δεν αρκεί. Ο ηθοποιός δουλεύει όλη μέρα. Είναι συνεχώς παρατηρητής του εαυτού του και των γύρω του. Ασκεί το σώμα , τη φωνή . Διαβάζει, βλέπει θέατρο, ταινίες. Έτσι μόνο εξελίσσεται. Με  συνεχή προπόνηση και εκπαίδευση.

 


Cul.N.: Πώς βλέπετε τα πράγματα να εξελίσσονται στην Ελλάδα; Υπάρχει μέλλον κατά τη γνώμη σας για τους νέους καλλιτέχνες ή θεωρείτε πως και μετά τις τελευταίες οικονομικές εξελίξεις οι συνθήκες δεν είναι καν βιώσιμες;


Κ.Κ.: Υπάρχει μέλλον. Τα νέα παιδιά δεν θα καταβληθούν από τις δυσοίωνες συνθήκες. Ας κάνουμε θέατρο στον δρόμο! Σίγουρα, οικονομικά μπορεί το θέατρο να μην καλύπτει απόλυτα τον βιοπορισμό, αλλά είμαι αισιόδοξη. Παρά τις δυσκολίες, κανείς ας μην το βάλει κάτω κι ιδίως οι νέοι. Επίσης, ο κόσμος  σε αυτές τις δύσκολες στιγμές χρειάζεται την ψυχαγωγία.

 

 

Cul.N.: Μετά την παράσταση «Θρόνος Ατρειδών» υπάρχουν μελλοντικά σχέδια που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;


Κ.Κ.:
Τον χειμώνα, θα συνεργαστώ για την τρίτη φορά με τον Στάθη Λιβαθηνό.

 

 

 

Διαβάστε επίσης: http://www.culturenow.gr/Theatre/Φεστιβάλ_Αθηνών_2011:_Άρης_Ρέτσος_-_Θρόνος_Ατρειδών.html

 

http://www.culturenow.gr/interviews/Άρης_Ρέτσος:_Πρέπει_κάποιος_να_ερευνήσει_πολυετώς_τη_ζωή_του,_για_να_μπορέσει_να_ερευνήσει_κάτι_άλλο_σοβαρά.html

 

(πηγή φωτογραφίας: www.prologos.gr )

Σχετικές ειδήσεις
Άκις Βλουτής: Όταν παίζω, με ενδιαφέρει να υπερβαίνω τα προσωπικά όρια
13.12.2016 12:37
Ο Άκις Βλουτής το 2007 εκπλήρωσε ένα μεγάλο προσωπικό του όραμα: δημιούργησε την Εταιρεία Θεάτρου «Συν-Επί», που σχεδόν ένα χρόνο αργότερα εγκαταστάθηκε σε μία όμορφη θεατρική στέγη, το «Από Μηχανής» επί της οδού Ακαδήμου στον Κεραμεικό. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το θέατρο παρουσίασε πολλές παραστάσεις, κλασικού και εναλλακτικού ρεπερτορίου, καθώς και φιλοξένησε πλήθος σημαντικών καλλιτεχνών.
Ελένη Παργινού: Ο άνθρωπος δεν θα πάψει ποτέ να αναζητά την ελευθερία
21.11.2016 12:42
Το γνωστό διήγημα του Φραντς Κάφκα «Αναφορά σε μια Ακαδημία», η αλληγορική ιστορία ενός πιθήκου που εξανθρωπίζεται προκειμένου να βρει το χώρο του στον κόσμο των ανθρώπων, παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Σημείο, σε σκηνοθεσία Ελένης Παργινού. Η νεαρή σκηνοθέτις, με αφορμή την παράσταση, μας μίλησε για τα εναγώνια ερωτήματα που θέτει ο Κάφκα, την έννοια της ελευθερίας, την αφυπνιστική δύναμη του θεάτρου και την αμφισβήτηση.
Δανάη Σκιάδη: Η «Δεύτερη Φωνή» της νέας γενιάς
09.11.2016 11:14
Άλλοτε σε κλασικού ύφους δράματα και άλλοτε σε εναλλακτικά έργα, η Δανάη Σκιάδη παραμένει προσηλωμένη στον στόχο, αφήνοντας θετικές εντυπώσεις για τις ερμηνείες της. Τη σεζόν 2016-2017 την συναντάμε ως κόρη της Νένας Μεντή στη νέα παράσταση «Δεύτερη Φωνή» των Ρέππα-Παπαθανασίου στο θέατρο Αποθήκη.
Αμαλία Καβάλη: Η προσδοκία της συνάντησης και η ανάγκη της ολοκλήρωσης
03.10.2016 16:35
Η Ιώ Βουλγαράκη, μετά την «Μισαλλοδοξία», καταπιάνεται με το αριστουργηματικό έργο της Βιρτζίνια Γουλφ «Ορλάντο», το οποίο παρουσιάζεται από 30 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Skrow σε δική της διασκευή και σκηνοθεσία, με την Αμαλία Καβάλη στον ομώνυμο ρόλο. Η ταλαντούχα και πολλά υποσχόμενη ηθοποιός, που ζωντανεύει επί σκηνής την συναρπαστική διαδρομή αυτού του παράξενου πλάσματος, του Ορλάντο, μας μίλησε για το έργο, τον σχεδόν υπεράνθρωπο χαρακτήρα που ενσαρκώνει, την προσδοκία της συνάντησης και την ανάγκη της ολοκλήρωσης…
Θανάσης Δόβρης: Το αίμα είναι και θα είναι πάντα στην επικαιρότητα της ζωής μας
09.05.2016 13:27
Ο χαρισματικός ηθοποιός Θανάσης Δόβρης, ο οποίος αυτή την περίοδο καταθέτει μία σπουδαία ερμηνεία στην ιδιαίτερη σκηνική σύνθεση του Περικλή Μουστάκη «Οστέα Ξηρά Σφόδρα», πρόκειται από 16 Μαΐου να σκηνοθετήσει για πρώτη φορά και μάλιστα ένα από τα σημαντικότερα δείγματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας που δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί σε θεατρική μορφή, το «Γκιακ» του Δημοσθένη Παπαμάρκου. Η εν λόγω παράσταση ήταν μόνο η αφορμή για να απευθύνουμε τις ερωτήσεις μας στον Θανάση Δόβρη και να λάβουμε –όπως ήταν αναμενόμενο- ενδιαφέρουσες και κυρίως ουσιαστικές απαντήσεις, που αφορούν σημαντικές στιγμές, μεγάλες απώλειες, ανεπιτήδευτο θέατρο και ανθρώπους...