Η έκθεση Weak Signal εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στην ψηφιακή κουλτούρα, τα συστήματα δεδομένων και τον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη καλλιτεχνική παραγωγή μπορεί να ιδωθεί μέσα σε αυτή τη συνθήκη — μια συνθήκη όπου οι εικόνες λειτουργούν όλο και περισσότερο ως σήματα μέσα σε ευρύτερα τεχνολογικά περιβάλλοντα. Σε έναν κόσμο όπου ολοένα και περισσότερες εικόνες παράγονται, κυκλοφορούν και αναλύονται μέσα από τεχνολογικές υποδομές και αλγοριθμικά πλαίσια, η εικόνα δεν λειτουργεί πλέον μόνο ως μέσο αναπαράστασης αλλά και ως στοιχείο ευρύτερων διαδικασιών οργάνωσης της πληροφορίας και της εμπειρίας.
Δεν ζούμε απλώς σε μια εποχή τεχνολογίας.
Ζούμε σε μια εποχή νέων εικονογραφιών.
Ο όρος operational images, που εισήγαγε ο καλλιτέχνης και θεωρητικός Harun Farocki, περιγράφει εικόνες που δεν παράγονται πρωτίστως για να τις δει ο άνθρωπος αλλά για να λειτουργήσουν μέσα σε συστήματα υπολογισμού, επιτήρησης ή αυτοματοποίησης. Πρόκειται για εικόνες που διαβάζονται από μηχανές, παράγουν δεδομένα και συμμετέχουν σε διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η εικόνα μετατοπίζεται από την αναπαράσταση στη λειτουργία — από αντικείμενο θέασης σε μέρος μιας ευρύτερης τεχνολογικής υποδομής.
Η έκθεση προτείνει μια ανάγνωση της καλλιτεχνικής εικόνας μέσα σε αυτό το μεταβαλλόμενο οικοσύστημα. Τα έργα δεν προσεγγίζουν απαραίτητα άμεσα την τεχνολογία ούτε μοιράζονται κοινές προθέσεις· ωστόσο, όταν ιδωθούν μαζί, διαμορφώνουν ένα πεδίο όπου γίνεται αισθητή η μετατόπιση της εικόνας μέσα σε έναν κόσμο που διαμορφώνεται όλο και περισσότερο από δεδομένα, υπολογισμούς και ψηφιακά δίκτυα.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Τα έργα της έκθεσης κινούνται ανάμεσα σε φυσικούς και ψηφιακούς χώρους: υβριδικά σώματα, avatars, συνθετικά τοπία, τεχνητές μορφές και κατασκευές που μοιάζουν με μηχανισμούς ή σκηνικά περιβάλλοντα. Ζωγραφική, βίντεο, γλυπτική και εγκαταστάσεις συγκροτούν μορφές και εικόνες που θυμίζουν στιγμιότυπα ενός κόσμου όπου το ψηφιακό και το υλικό δεν διαχωρίζονται πλέον καθαρά.
Σε αυτή τη συνθήκη, το έργο τέχνης μπορεί να λειτουργήσει ως πεδίο διαπραγμάτευσης: ανάμεσα στο ανθρώπινο βλέμμα και την αλγοριθμική επεξεργασία, ανάμεσα στην εμπειρία και την προσομοίωση, ανάμεσα στην υλικότητα του κόσμου και την αφηρημένη λογική των δεδομένων. Μέσα από διαφορετικές καλλιτεχνικές πρακτικές και εκφραστικά μέσα, η έκθεση συγκροτεί έναν χώρο όπου αυτές οι εντάσεις γίνονται ορατές και αισθητές.
Ο τίτλος της έκθεσης, Weak Signal, αναφέρεται στο αδύναμο σήμα που μόλις διακρίνεται μέσα στον θόρυβο των συστημάτων. Στη θεωρία των δεδομένων και στην ανάλυση τεχνολογικών και κοινωνικών μεταβολών, ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μικρές ενδείξεις πιθανών αλλαγών πριν αυτές γίνουν πλήρως ορατές. Στο πλαίσιο της έκθεσης λειτουργεί ως μεταφορά για εκείνες τις λεπτές εντάσεις και ρωγμές μέσα από τις οποίες μπορούμε να αντιληφθούμε τις μεταμορφώσεις ενός κόσμου ολοένα και πιο οργανωμένου από αλγοριθμικές και τεχνολογικές δομές.
Καλλιτέχνες: Maja Djordjevic, Πέτρος Ευσταθιάδης, Ηλία Καφούρος, Katelyn Ledford, Έυα Παπαμαργαρίτη, Ally Rosenberg, Emily Ludwig Shaffer και Aleksandar Todorovic
Κεντρική εικόνα θέματος: Petros Efstathiadis Interception Corner, 2016 Inkjet print on luster paper 100 x 82 cm 39 3, 8 x 32 1, 4 in (λεπτομέρεια έργου)
