Το ζητούμενο του καλλιτέχνη, Θοδωρή Ρουσόπουλου, είναι να ορίσει αυτή την αγωνία ταυτόχρονα στη σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του, του ανθρώπου με τον άλλων, και τέλος του ανθρώπου με τον περιβάλλοντα χώρο, δηλαδή τον κόσμο με την ευρύτερη έννοια. Για τον λόγο αυτό τα θέματά του κινούνται σε δύο μεγάλες ενότητες, τους Ανθρώπους και τα Τοπία.
Όπως αναφέρει στο κείμενο του ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής της έκθεσης κ. Αντρέας Ιωαννίδης, ομ. καθηγητής της Α.Σ.Κ.Τ., η πρώτη ομάδα με τον τίτλο Άνθρωποι περιλαμβάνει ολόκληρες ανθρώπινες μορφές, πορτρέτα, και ανθρώπινα μέλη ατάκτως ερριμμένα· στη δεύτερη ομάδα ο καλλιτέχνης ασχολείται με τοπία φυσικά και αστικά.
Τεχνοτροπικά, την έννοια της αγωνίας τη δηλώνει με φόρμες που δεν υπακούουν σε μια εφησυχαστική ευκλείδεια γεωμετρία, αλλά εμφανίζονται κατακερματισμένες, διασπασμένες, παραμορφωμένες, εν γένει ακατανόητες, οι οποίες με πολύ δυσκολία συγκροτούν μια αρμονική ενότητα. Αυτή την αρμονική ενότητα φαίνεται στο βάθος να αναζητά και ο ίδιος ο καλλιτέχνης με την καταγραμμένη σε πολλά έργα του εξίσωση 1+1=1, εμπνευσμένος από τον Ηράκλειτο. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης περιγράφει την δουλειά του ως «ένα συνδυασμό ποικίλων μορφών σχεδιαστικών και χρωματικών στο περιθώριο μιας θεσμικής λογικής τάξης αλλά στα όρια ενός λογικού παραλογισμού».
Τελικά όμως, αυτό που φαίνεται ως ανακάτωμα είναι η προσπάθεια που καταβάλει ο ίδιος ο καλλιτέχνης με μέσο τη δουλειά του να ορίσει τον εαυτό του, τον άλλον και τον κόσμο. Γι’ αυτό, και σε τελευταία ανάλυση η δουλειά του Ρουσόπουλου μπορεί να είναι η αγωνία της ύπαρξης αλλά μια αγωνία έμπλεη αισιοδοξίας και ελπίδας.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Κεντρική εικόνα θέματος: Δήλωση παρουσίας, 2025, λάδι σε καμβά, 23×18εκ (λεπτομέρεια έργου)
