Ο Στάθης Μαυρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ, δίπλα στον Γιώργο Λοζόγκα, τον Γιώργο Χαρβαλιά και τον Αριστοτέλη Τζάκο, ενώ παράλληλα διδάχθηκε γλυπτική από τον Νίκο Τρανό, αλλά και χαρακτική, δίπλα στην Μαίρη Σχοινά, και σκηνογραφία, με την Λίλη Πεζανού. Έχει λάβει μέρος σε διάφορες ομαδικές, ενώ η “Οδός Ρέμβης” αποτελεί την τέταρτη ατομική του έκθεση.
“Την Οδό Ρέμβης δεν μπορεί να σας τη δείξει κάνεις, αν δε δοκιμάσετε να κάνετε το πρώτο βήμα και να την περιδιαβείτε. Η Οδός Ρέμβης δεν είναι σαν τους άλλους δρόμους της Αθήνας. Αυτός ο δρόμος ξεχωρίζει. Δεν είναι δρόμος μικρός ή ασήμαντος, λυπημένος ή τυραννικός. Δεν είναι καν απαραίτητα ευγενικός, σαν εκείνη τη παλιά χατζιδάκεια Οδό Ονείρων. Στην Οδό Ρέμβης, δρόμο κεντρικό, δίχως πολλά στολίδια, δρόμο βασιλικό, που λένε και στην τέχνη της ψυχικής ανατομίας, κατοικεί ένας ζωγράφος με ξεχωριστά έντονη φαντασία και ιδιαίτερη γραφή. Ένας ζωγράφος που έχει πραγματικά κάτι να μας προτείνει.
Ο Στάθης Μαυρίδης, ο καλλιτέχνης με την αφοπλιστική ειλικρίνεια και τη διάθεση να αγκαλιάσει και να μοιραστεί κάθε τι το ανθρώπινο και ονειρικό, κατοικεί εδώ. Στο δρόμο αυτόν, όπου κανείς πλέον δεν μπορεί να αναρωτιέται για τις προθέσεις του “ποιητή”, μιας και η πρώτη ύλη του ζωγράφου μας δεν είναι το λάδι ή ο καμβάς, αλλά η ίδια η Οδός Ρέμβης• το ίδιο ταξίδι προς τη μάνα-γη της ελευθερίας. Τα χρώματα λοιπόν και οι μουσαμάδες είναι μονάχα κάποια από τα εργαλεία που θα χρειαστεί ο άχρονος δημιουργός για να μας υποδεχθεί στον κόσμο του, τη στιγμή όμως που μας κλείνει το μάτι να αντικρίσουμε και εμείς τη δική μας αλήθεια, τις δικές μας επιθυμίες και τους δικούς μας φόβους, πάντοτε όμως μέσα στο πλαίσιο της κοινής μας εκδρομικής ρέμβης”.
-Νίκος Παπαδόπουλος
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Θα χαρούμε να μας ακολουθήσετε στο εν λόγω στοχαστικό εικαστικό ταξίδι, παρέα με ένα ποτήρι κρασί και υπό τους ήχους των μουσικών εκτελέσεων του ντουέτου Κασέτα – Σμαρνάκη, όπου ο γνωστός σαξοφωνίστας και συνθέτης, Γιάννης Κασέτας, συνεργάζεται με τον ταλαντούχο βιρτουόζο του Hammond Organ, Παναγιώτη Σμαρνάκη, για μια βραδιά γεμάτη κλασικά τζαζ κομμάτια και πολύ αυτοσχεδιασμό.
