Η Σοφία Χατζηνικολαΐδου, που προέρχεται από την Αρχιτεκτονική- σπούδασε στο ΕΜΠ- αντιμετωπίζει το χώρο και δει τη φύση με μία ματιά που ισορροπεί μεταξύ Τέχνης & Αρχιτεκτονικής. Ζωγραφικής & Χώρου, Τόπου και Τοπίου. Η καλλιτέχνιδα που τα τελευταία χρόνια, έχει επικεντρωθεί στη ζωγραφική δημιουργώντας έναν κόσμο ονειρικό που απορρέει από τη φύση με ιδιαίτερη αγάπη στο νερό όπως άλλωστε και ο τίτλος της έκθεσης ‘’Waterland’’ ξεκινάει από τον ρεαλισμό της φωτογραφίας, αφού φωτογραφίζει τους τόπους που για κείνη αποτελούν πηγή έμπνευσης και εν συνεχεία μέσα από τη ζωγραφική τους μεταμορφώνει σε προσωπικά τοπία. Τοπία που εμπεριέχουν τις ζωγραφικές της αναζητήσεις που αναδύονται τις περισσότερες φορές μέσα από το νερό, τοπία που αφηγούνται μνήμες προσωπικές και συλλογικές που αχνο-φαίνονται ή σβήνουν στην επιφάνεια του καμβά ή του χαρτιού, που όμως εμπεριέχουν πολλαπλά επίπεδα και συνυπάρξεις.
Ταυτόχρονα και σε αντίστιξη με τα ονειρώδη τοπία της, η καλλιτέχνιδα δουλεύει με εμμονή και αφοσίωση μία σειρά από φυτά με παστέλ σε χαρτιά όπου ο ρεαλισμός τους είναι εκκωφαντικά ελκυστικός, και που παρατηρώντας τις φόρμες και τα χρώματά τους, εμπεριέχονται στοιχεία ή τμήματά τους στα τοπία…Η αφήγηση είναι ταξιδευτική, αφού τα έργα μοιάζουν ν’ αναδύονται από έναν κόσμο- έξω κόσμο, παραμυθένιο, προσκαλώντας το θεατή, όπως η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων όχι ν’ ανακαλύψει τη φύση, τον τόπο ή τοπίο που μέσα από ζωγραφικές διαδικασίες αγγίζει την ατοπία, αλλά να αναδυθεί στα έγκατα της ζωγραφικής περιήγησης της καλλιτέχνιδας και να επανασυνδεθεί με τη φύση, ν’ αναγεννηθεί μέσα από αυτή σε μία εποχή που ο ρόλος της, η ευθραυστότητα και η ύπαρξή της είναι σημαντικότερη από ποτέ άλλοτε στην ιστορία.
Επιμέλεια: Έφη Μιχάλαρου & Δημήτρης Λεμπέσης
Κεντρική φωτογραφία θέματος: ROCK
