Η Ένωση Ελλήνων Μουσουργών παρουσιάζει το WHI ensemble σε μια συναυλία με ιστορικές και σύγχρονες γραφικές παρτιτούρες την Πέμπτη 2 Απριλίου και ώρα 20:30 στην Αίθουσα Συναυλιών Φίλιππος Νάκας.

Πρόγραμμα:

  • Aνέστης Λογοθέτης Για την ώρα (1975)
  • John Cage Aria / Fontana mix (1958)
  • Δημήτρης Παπαβασιλείου Long exposure (2026)
  • Matt Hannafin Continuities & Happenings (2023)
  • Νίκη Κρασάκη Υδροβόβαξ (2026)
  • Αλέξης Πορφυριάδης Collective thoughts (2014)

Εμφανίζονται οι μουσικοί:

  • Στέλιος Βλασσόπουλος – κιθάρα
  • Οδυσσέας Γκάλλιος – ηλεκτρονικά
  • Δημήτρης Δημόπουλος – βιολί
  • Ιωάννα Κουζή, Αλέξης Πορφυριάδης, Βάλια Χριστοπούλου – πιάνο
  • Νίκη Κρασάκη – κοντραμπάσο
  • Άννα Μουζάκη – φωνή/ηλεκτρονικά/αντικείμενα
  • Βασιλική Νικολάου – κρουστά
  • Αθηνά Νταβανά – βιολοντσέλο
  • Αντώνης Πανταζής – synth
  • Δημήτρης Παπαβασιλείου – ηλεκτρική κιθάρα/εφφέ
  • Στέλιος Ρωμαλιάδης – φλάουτο
  • Κωνσταντίνα Σαμακοβλή – φωνή
  • Συμπράττει η Αγγελική Παπαρήγα – σόλο φωνή

Το σύνολο WHI:

Το WHI ensemble δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 2017 μέσα από τα εργαστήρια αυτοσχεδιασμού του Αλέξη Πορφυριάδη. Είναι το μοναδικό σύνολο στην Αθήνα που ειδικεύεται στη μελέτη και την εκτέλεση παρτιτούρων πειραματικής μουσικής, με ιδιαίτερη έμφαση στις λεκτικές και γραφικές παρτιτούρες ανοιχτής μορφής. Πραγματοποιεί επίσης εβδομαδιαίες συναντήσεις αυτοσχεδιασμού στην Αθήνα από το 2018. Έχει παρουσιάσει εκδοχές συνθέσεων πειραματικής μουσικής των John Cage, Christian Wolff, Earle Brown, Morton Feldman, Cornelius Cardew, Pauline Oliveros, Karlheinz Stockhausen, James Saunders, Carl Bergstroem-Nielsen, Joseph Kudirka, John White, John Lely, Jukka-Pekka Kervinen, Catherine Kontz-Växby, Henrik E. Rasmussen, Matt Hannafin, Daniel Barbiero, Κωνσταντίνας Σαμακοβλή, Νίκης Κρασάκη, Δημήτρη Παπαβασιλείου και Αλέξη Πορφυριάδη. Βρίσκεται σε μόνιμη συνεργασία με τον διακεκριμένο Δανό συνθέτη και αυτοσχεδιαστή Carl Bergstroem-Nielsen.

Οι συνθέσεις:

  • Ανέστης Λογοθέτης Για την ώρα (1975). Εντάσσεται σε μια ευρύτερη πρακτική «εικαστικών» παρτιτούρων, οι οποίες λειτουργούν ως οπτικοί χάρτες ανοιχτοί σε διαφορετικές ερμηνευτικές εκδοχές.
  • John Cage Άρια (1958). Γραφική παρτιτούρα με αποσπασματικά κείμενα σε διαφορετικές γλώσσες, φωνητικά στυλ κωδικοποιημένα με βάση το χρώμα και ανοιχτή διάρκεια. Ακούγεται σε συνδυασμό με την ηλεκτρακουστική σύνθεση Fontana Mix.
  • Δημήτρης Παπαβασιλείου Long Exposure (2026). Σύνθεση ηχοχρωματικού χαρακτήρα, η οποία εξερευνά διαδικασίες μετασχηματισμού βασικών παραμέτρων φόρμας και υλικού.
  • Matt Hannafin Continuities & Happenings (2023). Παρτιτούρα με γραφικά που αποτελούνται από ευθείες γραμμές διαφόρων μηκών και τελείες διαφόρων μεγεθών. Οι σύντομες λεκτικές οδηγίες ορίζουν τις γραμμές ως «συνέχειες» και τις τελείες ως «συμβάντα».
  • Νίκη Κρασάκη Υδροβόβαξ (2026). Μπορεί να εκληφθεί ως ο ήχος που κάνει το πράσινο χρώμα όταν αποφασίζει να γίνει κατακόρυφο, ή η παύση ανάμεσα σε δύο διαδοχικές αντανακλάσεις.
  • Αλέξης Πορφυριάδης Collective Thoughts (2014). Παρτιτούρα ανοιχτής μορφής για απροσδιόριστο αριθμό εκτελεστών, οι οποίοι λαμβάνουν συλλογικά αποφάσεις για την δική τους εκδοχή πριν από την εκτέλεση. Πρώτο βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης Franco Evangelisti 2020 (έκδοση: Edizioni Suvini Zerboni, Μιλάνο 2020).