«Ο χρόνος στο ποτάμι» είναι το πλέον πρόσφατο ποίημα του Περουβιανού ποιητή, καθηγητή πανεπιστημίου, μεταφραστή και λογοτεχνικού κριτικού, Ρικάρδο Σίλβα-Σαντιστέμπαν (Ricardo Sílva-Santisteban). Πρόκειται για έναν Ελληνολάτρη ποιητή που ασχολείται και γνωρίζει σε βάθος την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Το ποίημά του είναι μεν εμπνευσμένο από την γνωστή ρήση του Ηράκλειτου, εδώ όμως το νόημα του ποιήματος επεκτείνεται και συμπεριλαμβάνει την ροή του χρόνου, των πραγμάτων και των ανθρώπων μέσα στο γήινο σύμπαν που οδηγεί και περιβάλλει την ύπαρξή μας. Πόσος είναι και σε τι στηρίζεται αυτός ο χρόνος; Αυτό είναι το ερώτημα.
Η γραφή του στο παρόν πόνημα είναι μονοκόμματη, άστικτη, και προβάλλει το ενδιαφέρον του ολιγογράφου, Ελληνολάτρη Περουβιανού ποιητή.
Ο πρόλογος είναι του πρώην μαθητή του και νυν καθηγητή πανεπιστημίου, Ρενάτο Γκιθάδο Γιάμπι (Renato Guizado Yampi) και η μετάφραση από τα Ισπανικά του Ρήγα Καππάτου.
Έμαθα να ανακαλύπτω το μυστήριο των υπάρξεων
Βλέποντας ένα κολιμπρί ή ένα περιστέρι
Ή να διακρίνω το πέταγμα των πουλιών και περνούσα
Στις ουσίες της ζωής βλέποντας το τρεμούλιασμα μιας ακτίδας του ήλιου
Τότε μου ανοίχτηκαν οι χαρές του κόσμου
Στο τρέξιμο των σύννεφων στον ουρανό
Ή πιέζοντας στα χέρια μου μια χούφτα άμμου διαλυμένη από τον άνεμο
