6 χέρια σ’ ένα πιάνο
Η αναμονή, η ισορροπία ανάμεσα στη πράξη και την απραξία. Η αναμονή για μία πτήση, η αίθουσα αναμονής σε ένα ιατρείο, η αναμονή για τα αποτελέσματα εισαγωγικών εξετάσεων, η αναμονή για το θάνατο, η αναμονή για την άφιξη μια νέας ύπαρξης, η αναμονή για μία μουσική πτώση, η αναμονή για εξέλιξη, η αναμονή πριν τη συναυλία, η αναμονή για αλλαγή. Η έννοια της αναμονής και η σχέση της με το χρόνο, πως διαστέλλεται ο χρόνος όταν αναμένουμε κάτι είτε ευχάριστο είτε αβέβαιο. Άλλοτε γίνεται καθυστέρηση και άλλοτε ευκαιρία. Η σχέση του ανθρώπου με την αναμονή, η αναμονή ως μία ενδογενής διαδικασία του γίγνεσθαι που εκκινεί από μέσα προς τα έξω. Σε ένα μεταβατικό χώρο ανάμεσα σε αναμνήσεις του παρελθόντος και φιλοδοξίες για το μέλλον, η αναμονή συνυφαίνει την απουσία με την παρουσία.
Η αναμονή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αντίληψή μας για τον χρόνο. Εκτείνεται ατελείωτα όταν αναμένουμε κάτι αβέβαιο ή ανυπόμονα επιθυμητό. Για κάποιους, η αναμονή είναι παραλυτική – μια αφόρητη εκκρεμότητα αδράνειας. Για άλλους, είναι σπατάλη – αφαίμαξη χρόνου, ενέργειας και ευκαιριών. Ωστόσο, είναι κάτι περισσότερο από μια παθητική κατάσταση- είναι μια βαθιά δοκιμασία αντοχής, ένας καθρέφτης που αντανακλά τις ευπάθειες μας μπροστά στο άγνωστο. Τι μπορεί να περιέχει, τι είναι αυτό που γεννά τη δυσφορία στο άκουσμα και στο βίωμα της αναμονής; Νοηματοδοτώντας την παύση της αναμονής ως μέρος της εξελικτικής μας διαδικασίας απευθείας αποκτά άλλο νόημα και η έννοια της αναβλητικότητας.
Ο αγώνας μας με την αναμονή πηγάζει από την ανάγκη μας για έλεγχο. Επιδιώκουμε να ορίσουμε, να προβλέψουμε και να διαμορφώσουμε το μέλλον. Αλλά όταν αυτός ο έλεγχος αφαιρείται, μένουμε σε ένα κενό όπου οι σκέψεις στροβιλίζονται σε έναν λαβύρινθο αβεβαιότητας και οι φόβοι αυξάνονται δυσανάλογα. Ωστόσο, η αναμονή δεν είναι απλώς μια δοκιμασία υπομονής – είναι επίσης μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση. Στην ακινησία της, μπορούμε να αποκαλύψουμε κρυφές πτυχές του εαυτού μας, να μάθουμε να αγκαλιάζουμε την αβεβαιότητα και να συμμετέχουμε σε έναν εσωτερικό διάλογο που προάγει την ανάπτυξη. Ίσως η αναμονή να μην είναι τελικά αδυναμία, αλλά ένα πέρασμα προς την ανθεκτικότητα, την υπομονή και την αποδοχή. Μια στοχαστική παρατήρηση της ουσίας των πραγμάτων….αλλά πως; Mε ποιο μέσο;
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Το Pythia Trio πιστό στην πενταετή του πορεία, προσεγγίζει ένα νέο θέμα που μπορεί να απασχολεί εντελώς διαφορετικές ομάδες, αλλά σίγουρα οι διάφορες πτυχές του αγγίζουν το ευρύτερο κοινό. Η αμηχανία, ο φόβος, η προσμονή, η βαρεμάρα, η αβεβαιότητα, και πολλές άλλες συναισθηματικές συνθήκες φλερτάρουν ή κυριεύουν στιγμές της καθημερινότητάς μας. Με χιούμορ, δημιουργικότητα και τρυφερότητα το ensemble προσπαθεί να φωτίσει στιγμές αναμονής, και την αποτύπωσή της στις αντιδράσεις και το βίωμα των εμπλεκόμενων.
Με νέες αναθέσεις στους συνθέτες Ισμήνη Γυφτάκη Μπεκ, Γιώργο Κυριακάκη και Ασπασία Νασοπούλου και διασκευή έργων της Νίκης Κρασάκη και του Mariabrice Sapphocatherin το Pythia trio δημιουργεί ένα νέο έργο μουσικού θεάτρου διάρκειας μίας περίπου ώρας, χωρίς διακοπή για χειροκρότημα. Οι ερμηνεύτριες με συνέπεια στην μέχρι τώρα πορεία τους συνεχίζουν να εξερευνούν και να αναζητούν νέα μέσα, υλικά και τεχνικές στην εκτέλεση του οργάνου, μέσα από την σύγχρονη μουσική δημιουργία αλλά και την αλληλεπίδραση της με άλλες τέχνες. Πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις, κίνηση, λόγος, τραγούδι, αφήγηση και ζωγραφική συνυπάρχουν ως συνέχεια των παραστάσεων που με αφοσίωση υπηρετεί τα τελευταία χρόνια το Pythia trio.
Συντελεστές:
- Ερμηνεία: Pythia trio / Μυρτώ Ακρίβου, Ηρώ Μενέγου, Θάλεια Παπαδοπούλου
- Συνθέσεις: Νίκη Κρασάκη, Γιώργος Κυριακάκης, Ισμήνη Μπεκ, Ασπασία Νασοπούλου, Mariabrice Sapphocatherin
- Γραφικά: Κωστής Τριανταφύλλου/ thirtyleaf design
- Χορηγός: Πρότυπο ωδείο Ανατολικής Αττικής
- Παραγωγή: Artivistas Productions
Η περιοδεία υλοποιείται υπό την αιγίδα και την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας.
