Πίστευε πως στην επαγγελματική ζωή του είχε παραλάβει το πάπλωμά του ως ακόλουθο, πως χάρη στο πάπλωμά του είχε ανέλθει την κλίμακα της ιεραρχίας και είχε λάβει προβιβασμό. Το πάπλωμα του είχε υποδείξει να καλύπτει την πλάτη του.

Είχε το θάρρος να μην στέκεται με την πλάτη στον τοίχο.

Ένα θάρρος που τον έδενε με το παρελθόν: με τη μητέρα του, με τη γιαγιά του πιθανώς, με την προγιαγιά του.

Όλο εκείνο το παρελθόν ήταν γραμμένο στο πάπλωμα.

Κοινό παρελθόν του τόπου, των ανθρώπων, της πατρίδας, του κόσμου: η εντιμότητα ενός αντικειμένου.

Είχε μεταβάλει την κουβέρτα της παιδικής ηλικίας του σε πάπλωμα της ενήλικης ζωής του.

Δεν μπορεί αυτό να ήταν τυχαίο.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο, όπως λέμε, όλα εξηγούνται, ασχέτως αν παραμένουν ανεξήγητα μετά την εξήγηση.

Ο Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής, πεζογράφος και μεταφραστής, γεννήθηκε το 1940. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ολλανδικά και σλοβένικα. To πρώτο βιβλίο του κυκλοφόρησε το 1962. Το 1995 αποκήρυξε ένα μεγάλο μέρος του συγγραφικού του έργου και ξανάγραψε τα μυθιστορήματα: «Σχόλια σχετικά με την περίπτωση», «Στα ίχνη της παράστασης», «Προς Οφρύνιο», «Το άγαλμα», «Το μήνυμα», «Η πρόσοψη». Αυτοί οι έξι τίτλοι συγκροτούν μια ενότητα που ονόμασε «Εξάμετρον». Έγραψε, επίσης, τα δοκίμια «Ο Φεβρουάριος αιών», όπου συνοψίζει τις κύριες εξελίξεις του 20ού αιώνα, «Παραμύθι της λογοτεχνίας», όπου υποστηρίζει πως η λογοτεχνία, έτσι όπως γίνεται αντιληπτή από την Αναγέννηση ως τις μέρες μας έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής της, και «Μνήμη και μνήμη», όπου συγκρίνει την ιστορική μνήμη με τη μνήμη του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Οι σπουδαιότερες μεταφράσεις του είναι: «Γαργαντούας και Πανταγκρυέλ» (Ραμπελαί), «Δοκίμια» (Μισέλ ντε Μονταίνι), «Οraculo Manual» και «‘Ηρωας» (Μπαλτάσαρ Γκρασιάν), «Τα ποιήματα του Αλμπέρτο Καγιέιρο» (Φερνάντο Πεσόα), «Η πεδιάδα στις φλόγες» (Χουάν Ρούλφο). Έχει βραβευτεί με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1981), είναι Ιππότης της Τάξης Τεχνών και Γραμμάτων της Γαλλίας και μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων. Διατηρεί το site www.philipdracodaidis.gr στο Internet, όπου μπορεί κανείς ν’ αναζητήσει τις περιλήψεις, καθώς και χαρακτηριστικά αποσπάσματα των έργων του.