Μια ιστορία επιβίωσης και αλληλεγγύης αποκαλύπτεται στις «Δοκιμάστριες», τη βασισμένη στο διεθνές μπεστ σέλερ «Στο Τραπέζι του Λύκου» ταινία του Σίλβιο Σολντίνι που σημείωσε πάνω από 3 εκατομμύρια ευρώ σε εισπράξεις στην Ιταλία.
Υπόθεση ταινίας
Φθινόπωρο του 1943. Η νεαρή Ρόζα αφήνει το βομβαρδισμένο Βερολίνο για να καταφύγει σε ένα απομακρυσμένο χωριό, όπου ζουν οι γονείς του άντρα της, όσο εκείνος πολεμά στο μέτωπο. Σύντομα η Ρόζα θα ανακαλύψει ότι το φαινομενικά φιλήσυχο χωριό κρύβει ένα μυστικό: το αρχηγείο του Αδόλφου Χίτλερ, το διαβόητο «Λημέρι του Λύκου», βρίσκεται στο γειτονικό δάσος.
Ένα πρωί, η Ρόζα συλλαμβάνεται μαζί με άλλες νεαρές γυναίκες από το χωριό και οδηγείται στο αρχηγείο. Εκεί, οι γυναίκες αναγκάζονται για πρώτη φορά να δοκιμάσουν το φαγητό που προορίζεται για τον Χίτλερ – κι αυτό συνεχίζεται τρεις φορές τη μέρα, κάθε μέρα: οι γυναίκες αυτές παίζουν κορώνα-γράμματα τη ζωή τους για να βεβαιωθούν ότι το φαγητό δεν είναι δηλητηριασμένο. Διχασμένες μεταξύ του φόβου του θανάτου και της πείνας που τις ρημάζει, οι «δοκιμάστριες» θα συνάψουν συμμαχίες, φιλίες και μυστικές συμφωνίες μεταξύ τους.
Για τη Ρόζα, τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο πολύπλοκα με την άφιξη ενός αξιωματικού των SS, τον οποίο και θα ερωτευτεί ενάντια στη λογική, ρισκάροντας τα πάντα για να νιώσει και πάλι ζωντανή.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Σχεδόν επτά δεκαετίες μετά τα γεγονότα και λίγο πριν τον δικό της θάνατο στην ηλικία των 95 ετών, μια γυναίκα με το όνομα Μάργκοτ Βολκ αποκάλυψε ότι ήταν μια από τις νεαρές γυναίκες που ανέλαβαν τον ρόλο της δοκιμάστριας για λογαριασμό του Αδόλφου Χίτλερ: δηλαδή να δοκιμάζουν καθημερινά το φαγητό του Φύρερ, για να αποτρέψουν ενδεχόμενα πλάνα εσωτερικών ή εξωτερικών εχθρών για να τον δηλητηριάσουν και να δώσουν έτσι τέλος στην παγκόσμια σύρραξη.
Αυτό το ιδιόμορφο παίχνιδι ρώσικης ρουλέτας, κατά τη διάρκεια του οποίου οι γυναίκες λυτρώνονταν από την πείνα που μάστιζε τον πληθυσμό, αλλά ταυτόχρονα διακινδύνευαν την ίδια τους τη ζωή, συνέχισε για δυο χρόνια και έλαβε τέλος με την επέλαση των ρώσικων στρατευμάτων και την τελική ήττα των Ναζί.
Κανείς δεν γνώριζε για την ύπαρξη της ομάδας αυτής: η Βολκ ήταν η μόνη που επιβίωσε της λήξης του πολέμου και δεν είχε μιλήσει για τις εμπειρίες της αυτές, ώσπου να δώσει μια συνέντευξη σε γερμανική εφημερίδα λίγο πριν τον θάνατό της. Η ιστορία της ενέπνευσε το διεθνές μπεστ σέλερ «Στο Τραπέζι του Λύκου» της Ιταλίδας Ροσέλα Ποστορίνο, το οποίο μάλιστα απέσπασε το βραβείο Campiello και κυκλοφόρησε σε πάνω από 45 χώρες σε όλον τον κόσμο.
Οι παραγωγοί της ταινίας, Κριστιάνα Μαϊνάρντι και Λιονέλο Τσέρι, εντόπισαν το βιβλίο τυχαία σε βιβλιοπωλείο ενός σιδηροδρομικού σταθμού και αναγνώρισαν τη δυναμική του πριν αυτό καταφέρει αυτές τις επιτυχίες διεθνώς. Επιμένοντας ότι ήθελαν η ταινία να γίνει από Ιταλούς/ίδες συντελεστές, μπήκαν στην πολυετή διαδικασία ανάπτυξης του σεναρίου και χρηματοδότησης της ταινίας, αντιμετωπίζοντας στην πορεία τις τεράστιες δυσκολίες που έφεραν η πανδημία και η πολεμική σύρραξη Ουκρανίας-Ρωσίας. «Για εμάς ήταν σημαντικό να πούμε αυτήν την ιστορία, η οποία μιλάει για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο πόλεμος ρημάζει τα γυναικεία σώματα, αλλά και την τόσο μεγάλη δύναμη της γυναικείας φιλίας και αλληλεγγύης», σχολιάζουν. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Σίλβιο Σολντίνι, προσθέτει: «Είναι κάπως ασυνήθιστο να αφηγείσαι μια ιστορία για τον πόλεμο και τη βία, χωρίς να επικεντρώνεσαι στους άνδρες. Αντίθετα, μιλάμε για το πώς επηρεάστηκαν αυτές οι γυναίκες σε αυτό τον τον «μικρόκοσμο», όπου αναγκάζονταν καθημερινά να παίξουν ρώσικη ρουλέτα με κάτι τόσο πολύτιμο και απαραίτητο όσο το φαγητό.»
Ταυτότητα ταινίας
Οι Δοκιμάστριες / The Tasters
- Σκηνοθεσία: Σίλβιο Σολντίνι
- Σενάριο: Ντοριάνα Λεοντέφ, Σίλβιο Σολντίνι, Λούτσιο Ρίκα, Κριστίνα Κομεντσίνι, Τζιούλια Καλέντα, Ιλάρια Μάκια
- Φωτογραφία: Ρενάτο Μπέρτα
- Μοντάζ: Καρλότα Κριστιάνι, Τζιόρτζιο Γκαρίνι
- Μουσική: Μάουρο Παγκάνι
- Πρωταγωνιστούν: Έλσα Σλοτ, Μαξ Ριεμέλτ
- Διάρκεια: 123 λεπτά
- Χώρες Παραγωγής: Ιταλία, Βέλγιο, Ελβετία
- Έτος Παραγωγής: 2025
