Πρόκειται για μια ενιαία εικαστική πρόταση που περιλαμβάνει έργα και γλυπτά από ξύλο, χρωματισμένα με ακρυλικά χρώματα. Η έκθεση «Στους κήπους της Εδέμ» αποτελείται από επιμέρους ξύλινα έργα, τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν τόσο ως αυτόνομα εικαστικά αντικείμενα όσο και ως μέρη μεγαλύτερων συνθέσεων. Ανά ομάδες —ανά 7, 12 ή ανάλογα— τα έργα ενώνονται και σχηματίζουν ευρύτερα σύνολα, συγκροτώντας «οικογένειες» έργων με κοινή δομή και εικαστική γλώσσα.

«Τα έργα της έκθεσης έγιναν με ακρυλικά χρώματα σε ξύλο και μοιάζουν με σώματα τα οποία, μέσα από την υλικότητά τους, έχουν μνήμες κι ένα παρελθόν που πάει πίσω, σ΄ ένα χρόνο απροσδιόριστο. Κάθε κομμάτι δημιουργείται αυτόνομο, αλλά ταυτόχρονα έχει τη δυνατότητα της συνένωσης, της συνάντησης με άλλα.

Οι επιμέρους πίνακες μαζί και τα γλυπτά μπορούν να συνδεθούν, να κουμπώσουν μεταξύ τους, να συνυπάρξουν. Σχηματίζουν ανά ομάδες μεγαλύτερα σύνολα, σαν οικογένειες που δεν ορίζονται μόνο από τη μορφή, αλλά και από τη σχέση. Οι γραμμές της επαφής τους προσομοιάζουν με τα υποτιθέμενα ίχνη ενός εικαστικού DNA: χαράξεις που άλλοτε είναι ήπιες και άλλοτε αιχμηρές, άλλοτε ευθείες και άλλοτε καμπύλες, συμβολίζουν τις αντίστοιχες εμπειρίες μελών μιας τυπικής φυσικής οικογένειας, θυμίζουν ακόμη και τις διαδρομές της ανθρώπινης συνύπαρξης.

Το «κόψιμο» του ξύλου δεν λειτουργεί ως διαχωρισμός, αλλά ως μνήμη κοινής πορείας. Κάθε ένωση φέρει μέσα της την ιστορία της σχέσης που προηγήθηκε: της εγγύτητας, της έντασης, της φροντίδας, της απόστασης. Όπως στις ανθρώπινες οικογένειες, έτσι και εδώ, η ενότητα δεν αναιρεί την ατομικότητα· αντίθετα, τη φωτίζει. Παρότι τα έργα μπορούν να ενωθούν σε ένα εικαστικό σύνολο, στέκονται ταυτόχρονα και μόνα τους. Κάθε κομμάτι είναι μια αυτόνομη παρουσία, ένας μικρός κόσμος. Η έκθεση κινείται ανάμεσα στο ατομικό και στο όλον. Διερευνά την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη της αυτονομίας και στην ανάγκη του ανήκειν.»Αλέξια Κ. Σερέζη

Κύρος Λόντος – Πληροφορίες για τον εικαστικό

Ο Κύρος Λόντος γεννήθηκε στη Λεμεσό τον Ιούλιο του 1962. Από την πρώιμη εφηβεία του η τέχνη στις ποικίλες της μορφές, αποτέλεσε πλατφόρμα αντίληψης, έκφρασης αλλά και βελτίωσης του εαυτού του. Η συνειδητοποίηση των κοινών επάλληλων επιφανειών που μοιράζονται οι τέχνες, στάθηκε ενθουσιασμός, έμπνευση αλλά και στάση ζωής.

Έζησε για μια δεκαετία (1981-1991) στη Νέα Υόρκη όπου δούλευε, σπούδαζε και συνάμα μέστωνε. Η ακαδημαϊκή δέσμευση του με την Αρχιτεκτονική, δρομολογούσε τις επόμενες δεκαετίες της ζωής του, στη συνέπεια μιας καριέρας που κάποιος θα μπορούσε να χαρακτηρίσει ευδόκιμη. Παράλληλα, το εκπαιδευτικό σύστημα επιλογής μαθημάτων στις Η.Π.Α του επέτρεψε να εγγραφεί σε μαθήματα φωτογραφίας και ζωγραφικής.

Η πρώτη του έκθεση το 1989 με τίτλο: «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ», αφορούσε σε τρισδιάστατες κατασκευές με ποικίλα υλικά και φιλοξενήθηκε σε εκθεσιακό χώρο στο τμήμα Αρχιτεκτονικής στο «CITY UNIVERSITY OF N.Y» όπου φοιτούσε.

Ακολούθησε η δεύτερη έκθεση πινάκων ζωγραφικής, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Λεμεσού το 2002. Το Μάρτιο του 2006, ακολούθησε η Τρίτη έκθεση έργων ζωγραφικής με τίτλο: «ΚΑΘ΄ΟΔΟΝ» στη γκαλερί ΜΟΡΦΗ, επίσης στη Λεμεσό.

Τέταρτη έκθεση με ασπρόμαυρες φωτογραφίες με τίτλο: «ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ» σε γκαλερί στη Λεμεσό, το 2019. Τον Οκτώβριο του 2024 επέστρεψε με την πέμπτη του έκθεση η οποία έγινε υπό την Αιγίδα του ΤΕΠΑΚ (Πανεπιστήμιο Λεμεσού), και του Δήμου Λεμεσού και φιλοξενήθηκε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Λεμεσού. Αυτή τη φορά το εικαστικό θέμα εξελίσσεται αντί σε καμβά συμβατικού σχήματος, σε ξύλινα πλακάς τα οποία προμελετεί σε αφηρημένα σχήματα του ενδιαφέροντος του. Η σειρά αυτή φέρει το γενικό τίτλο: « ΣΤΟΥΣ ΚΗΠΟΥΣ ΤΗΣ ΕΔΕΜ». Αξίζει να σημειωθεί, ότι έργο της σειράς αυτής έχει αγοραστεί από τη Δημοτική Πινακοθήκη Λεμεσού. Αυτή αποτελεί την 6η του ατομική έκθεση και πρόκειται για την δεύτερη ενότητα έργων πάνω στο ίδιο θέμα.