Ήταν η κατάλληλη στιγμή όταν βρεθήκαμε με τον Μπάμπη Τυρόπουλο και αρχίσαμε να συζητάμε για τη δημιουργική φάση στην οποία βρισκόμαστε. Μέσα από αυτή την κουβέντα προέκυψε πολύ φυσικά η ανάγκη να παίξουμε μαζί. Οι μουσικοί έχουμε την τύχη να επικοινωνούμε μέσα από τη μουσική: να μοιραζόμαστε ήχους, ιδέες και συναισθήματα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία γνωριζόμαστε ουσιαστικά και δημιουργούμε κάτι καινούργιο.
Το πρόγραμμα κινείται ανάμεσα σε jazz, blues και soul. Το blues είναι η ρίζα από την οποία γεννήθηκαν τόσο η jazz όσο και η soul. Όταν υπάρχει αυτή η σύνδεση με τις ρίζες, η μετάβαση από το ένα ύφος στο άλλο γίνεται πολύ φυσικά. Για εμάς δεν είναι διαφορετικοί κόσμοι, αλλά διαφορετικές όψεις της ίδιας μουσικής παράδοσης.
Το groove είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζονται όλα. Είναι η ενέργεια που κρατά ενωμένη τη μουσική, ο ρυθμικός παλμός που δίνει ζωή στις μελωδίες και στους αυτοσχεδιασμούς. Χωρίς groove, όλα τα υπόλοιπα χάνουν τη δύναμή τους.
Στο live της 13ης Μαρτίου θα παρουσιάσουμε κυρίως πρωτότυπες συνθέσεις δικές μου και του Μπάμπη Τυρόπουλου. Το κουαρτέτο, με τον Δημήτρη Κλωνή στα τύμπανα και τον Γιάννη Παπαδόπουλο στα keyboards, δίνει το δικό του ξεχωριστό χρώμα στα κομμάτια. Η χημεία αυτών των μουσικών δημιουργεί έναν ήχο ζωντανό και απρόβλεπτο, που εξελίσσεται κάθε φορά πάνω στη σκηνή.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Ο αυτοσχεδιασμός είναι βασικό στοιχείο αυτής της μουσικής. Κάθε μουσικός προσεγγίζει τις μελωδίες με τον δικό του τρόπο και δημιουργεί τη στιγμή, μέσα στις ηχητικές παλέτες που προσφέρει το κάθε κομμάτι. Αυτό είναι που κάνει κάθε live μοναδικό και ανεπανάληπτο.
Υπάρχουν πολλές στιγμές, αλλά θυμάμαι έντονα μια στιγμή σε μια μουσική σκηνή της Νέας Υόρκης. Μέσα στο κοινό βρισκόταν ένα brass band που είχε μόλις τελειώσει τη δική του συναυλία και είχε έρθει στο κλαμπ με τα όργανά του. Κάποια στιγμή συνεννοήθηκαν μεταξύ τους και, χωρίς καμία προειδοποίηση, άρχισαν να συνοδεύουν αυτό που παίζαμε πάνω στη σκηνή. Ξαφνικά βρεθήκαμε δεκαπέντε μουσικοί να τζαμάρουμε μαζί με έναν εκρηκτικό ήχο που θύμιζε Νέα Ορλεάνη. Για περίπου μισή ώρα το κλαμπ μετατράπηκε σε ένα αυθόρμητο πάρτι, με τον κόσμο να χορεύει. Ήταν μια δυνατή υπενθύμιση της δύναμης που έχει η μουσική να ενώνει τους ανθρώπους.
Θα ήθελα να φύγει ο κόσμος από το live μας έχοντας ζήσει μερικές δυνατές στιγμές και με κάποιες από τις μελωδίες να του έχουν μείνει στο μυαλό — ίσως ακόμη και να τις σιγοσφυρίζει στον δρόμο της επιστροφής. Αν συμβεί αυτό, τότε η μουσική έχει κάνει τη δουλειά της.
Διαβάστε επίσης:
Voodoo Groove: Μια νύχτα jazz & blues με τους Κώστα Μπαλταζάνη & Μπάμπη Τυρόπουλο στο Half Note
