Στην πρώτη της ατομική έκθεση με τον τίτλο «Το Ανάγλυφο της Απουσίας» η Ισιδώρα Τσούρη πραγματεύεται την έννοια την απουσίας. Στα έργα της το κενό της ανθρώπινης παρουσίας δηλώνεται με σαφήνεια είτε απλώς υπονοείται. Η αποτύπωση του κενού αυτού είναι η επιλεγμένη ιδέα που διατρέχει τα έργα, γίνεται εικόνα ενός μεταφορικού ανάγλυφου και συνδέεται αναπόφευκτα με την ερωτική επιθυμία. Τα έργα, ζωγραφισμένα όλα εκ του φυσικού, έχουν δημιουργηθεί την περίοδο 2020 – 2025. Τα ασκητικά εσωτερικά είναι κυρίως χώροι εργαστηρίων. Πρωταγωνιστούν είτε οι μορφές είτε η απουσία τους.
Στους πίνακες της περιόδου μαθητείας στο εργαστήριο του Γιώργου Ρόρρη η ολόσωμη γυμνή παρουσία κυριαρχεί. Οι μορφές, κυρίως γυναίκες μόνες, γυμνές ή και ντυμένες, ανήκουν πάντα σε ένα περιβάλλον σιωπηλό, σε κατάσταση αναμονής. Κατά την διάρκεια της εκούσιας απομόνωσής εξ αιτίας της πανδημίας, μία περίοδο όπου η έλλειψη κάθε είδους επαφής έχει επιβληθεί, της δίνεται το έναυσμα να πειραματιστεί με την αυτοπροσωπογραφία. Επιλέγονται όμως και πορτραίτα αντικειμένων, σημειολογικά φορτισμένων, που παραπέμπουν στην αναχώρηση, στην έλλειψη και διατυπώνουν τη δική τους εικαστική πρόταση. Εδώ το ρόλο του απόντος παίρνει μια καρέκλα, ένα άδειο πιάτο ή ένα είδωλο στον καθρέπτη που αυτονομούνται και λειτουργούν ως σύμβολα της φευγαλέας παρουσίας. Μέσα από την ρεαλιστική αναπαράσταση το σχέδιο και το χρώμα συνεργάζονται άλλοτε πιστά άλλοτε υπαινικτικά. Τα πρόσωπα και τα σώματα ανιχνεύονται με ευαισθησία και τόλμη. Αυτή η προσέγγιση τους προσδίδει μία ποιητική πυκνότητα, έτσι ώστε η ρεαλιστική απόδοση να αποκτά μια αινιγματική διάσταση. Η έμφαση δίνεται κυρίως στο βλέμμα αλλά και στη στάση που υποδηλώνουν εσωστρέφεια και μοναξιά. Τα πρόσωπα στρέφονται προς τον θεατή σε στάση αναμονής, παραδίδονται στη σιωπηλή παρατήρηση και τον καθιστούν αναπόδραστα παρόντα.
Στα περισσότερα έργα το τεχνητό φως δημιουργεί έντονες φωτοσκιάσεις έτσι ώστε οι μορφές να βυθίζονται στο εσωτερικό ημίφως ή να κυριαρχούν με ένταση στο χώρο.
Η εικαστικός εργάζεται όχι μόνο με το τεχνητό αλλά και με το φυσικό φως. Ενώ οι φωτοσκιάσεις και η μετωπικότητα καθορίζουν και πάλι τις συνθέσεις, εδώ το φυσικό φως αλλάζει τους χρωματικούς τόνους και διαμορφώνει νέους άξονες. Στα έργα του εξωτερικού χώρου τα χρώματα ζωντανεύουν. Το σκηνικό πάλλεται από ένα ατμοσφαιρικό φως που εναρμονίζει όλα τα επιμέρους στοιχεία σε ένα ποιητικό σύνολο. Στο σύνολο των έργων που παρουσιάζονται η άυλη απουσία καθίσταται ορατή. Αποτυπώνεται στις μοναχικές φιγούρες , στις όψεις των πραγμάτων όμως στο πλαίσιο της παλλόμενης ζωής. Όπως θα μπορούσε κάποιος να την αφουγκραστεί στους στίχους ενός ερωτικού ποιήματος. Δεν σχετίζεται με την απώλεια του θανάτου, αντίθετα είναι ζωογόνος και δημιουργική.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Ισιδώρα Τσούρη – Βιογραφικά στοιχεία:
Η Ισιδώρα Τσούρη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Ιστορία Τέχνης ( Deree College, Αθήνα) και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές στη Μουσειολογία (University of Leicester, Η.Β). Πήρε μαθήματα Σχεδίου στο Κέντρο Ζωγραφικής Γλυφάδας με δασκάλα τη Λουίζα Δελφή.
Παρακολούθησε μαθήματα κεραμικής στη σχολή ‘’Ηριδανός’’ με τους κεραμίστες Μένανδρο Παπαδόπουλο και Νίκο Σκλαβενίτη (2015-2017).
Από το 2017 έως το 2024 επικεντρώθηκε στη ζωγραφική με δασκάλους το Γιώργο Ρόρρη και την Κάλλια Τριανταφύλλου στο Εργαστήριο Ζωγραφικής ‘’Σημείο’’.
Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις κεραμικής και ζωγραφικής. Αυτή είναι η πρώτη ατομική της έκθεση.
