Η τραγουδοποιός και συγγραφέας Ευσταθία καλεί τους απανταχού φίλους της σε μια ξεχωριστή μουσική συνάντηση στο Half Note Jazz Club. Μια συναυλία εφ’όλης της ύλης από τις γνωστές της επιτυχίες («Όλα αλλάζουν», «θέλει μαγκιά», «χωρίς εσένα» κλπ) μέχρι και τα καινούργια της τραγούδια από το τελευταίο της άλμπουμ «γένους θρυλικού» που κυκλοφορεί μαζί με το ομώνυμο βιβλίο της («γένους θρυλικού», εκδόσεις Άπαρσις). Δε θα λείψουν οι γνωστές της πρωτότυπες διασκευές που αποτελούν μέρος της δισκογραφίας της.

***

  • Για τις προσδοκίες του κοινού σχετικά με την επερχόμενη συναυλία

Την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου εμφανίζομαι σε ένα αγαπημένο στέκι που επί δεκαετίες στηρίζει με συνέπεια καλλιτέχνες εσωτερικού και εξωτερικού. Θα παρουσιάσω όπως και κάθε φορά ένα μεγάλο μέρος του προσωπικού μου ρεπερτορίου, κάποιες διασκευές που αγαπώ και κάποιες καινούργιες που έχω βγάλει με τους συνεργάτες μου γιατί μού αρέσει πολύ να λέω καινούργια πράγματα. Επίσης φιλοξενώ τρεις ερμηνεύτριες που πλέον είναι και φίλες μου- έτσι λειτουργώ καλύτερα- που έχουν δισκογραφήσει τραγούδια μου (Έρρικα Πατρικίου, Στεφανία Μοροζίνη και Σοφία Μάντη) με σκοπό να ευχαριστηθούμε και να περάσουμε όμορφα. Στόχος της «συναντήσεως» είναι η χαρά, η χαρά που πλέον είναι δυσεύερετη σαν κάποιος να μάς την κλέβει λίγο-λίγο στα κρυφά.

  • Η λέξη «συνάντησις»

Πρώτα απ’ όλα θέλησα να παρουσιάσω αυτήν την τόσο όμορφη λέξη στην τριτόκλιτη μορφή της. Μού λείπει στις λέξεις αυτό το «ς», το τελικό. Όπως και το πολυτονικό βέβαια αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση… Η «συνάντησις» για μένα είναι η πεμπτουσία μιας συναυλίας γιατί συναντιόμαστε άνθρωποι διαφορετικοί αλλά συντονισμένοι στην ίδια συχνότητα και συνδεόμαστε μεταξύ μας έστω και λίγες στιγμές.

  • Η ζωντανή μουσική να λειτουργεί ως πράξη σύνδεσης

Ένα πρωί άκουγα έναν ραδιοφωνικό σταθμό που οι παραγωγοί έλεγαν ότι βγήκε και ολόκληρο συγκρότημα ΑΙ. Στο στούντιο βρισκόταν κι ένα παιδάκι, προφανώς το παιδί του ενός παραγωγού και το ρωτάνε: «Ποιά είναι όμως η διαφορά μεταξύ του συγκροτήματος ΑΙ και των αληθινών καλλιτεχνών;» Και το παιδάκι χωρίς καμία δεύτερη σκέψη απήντησε αμέσως: «Τους αληθινούς μπορείς να τους συναντήσεις». Εξ αυτού ορμωμένη ονόμασα και την συναυλία μου «συνάντησις» τί πιο απλό και πιο ανθρώπινο, χωρίς πολλά πολλά. Η Τέχνη είναι σύνδεση μεταξύ των ανθρώπων ό,τι πιο ουσιαστικό υπάρχει απέναντι στην υπαρξιακή αποξένωση.

  • Μουσικά κομμάτια στον χρόνο

Τα τραγούδια, όπως και κάθε έργο τέχνης, μιλάνε στον καθένα διαφορετικά. Φυσικά συμβαίνει αυτό και σε μένα την ίδια. Δεν έχουν πάντα την ίδια ισχύ πάνω μου. Επίσης το παράδοξο είναι ότι όταν παίρνουν τον δρόμο της ηχογράφησης παύουν κάπως να είναι και δικά μου. Είναι σα να τά χει γράψει κάποια άλλη.. και αυτό μ’αρέσει πολύ, γιατί βγαίνουν από την προσωπική σφαίρα και γίνονται πιο οικουμενικά.

  • Διασκευές αλά Ευσταθία

Τα τραγούδια που λέω άλλων καλλιτεχνών είναι γιατί «ζηλεύω» ,θα ήθελα να τα είχα γράψει εγώ και κάπως έτσι βγαίνουν στο τέλος, τα κάνω δικά μου. Και χαίρομαι πολύ γι αυτό επειδή όλη η διαδικασία είναι ένα παιχνίδι. Τα live είναι μεγάλη υπόθεση για μένα ,ανυπομονώ να ανέβω στην σκηνή και μάλιστα με αγαπημένους ανθρώπους. Οι συνεργάτες μου μουσικοί είναι πλέον οικογένειά μου. Και ο κόσμος που έρχεται να μάς δει είναι πραγματικά «κόσμος» με την αρχαία έννοια του όρου, δηλαδή στολίδι. Τον ευχαριστώ που τόσα χρόνια με στηρίζει και εύχομαι καλή και ειρηνική χρονιά για όλους.

Διαβάστε επίσης:

Συνάντησις: Η Ευσταθία στο Half Note Jazz Club