Το στιλπνό θυμικό του μέσα τόπου
Οκτώ χρόνια μετά τους ονειρικούς «Ρευστούς Τόπους» της, η Δικαία Δεσποτάκη επιστρέφει στο κατακτημένο ζωγραφικό της πεδίο προτείνοντας νέες δυνατότητες θέασης μιας σχεδόν γνώριμης αφαιρετικής πατριδογνωσίας, καινές διεξόδους απόδρασης στον μέσα τόπο του βλέμματος και του νου, αθέατες μα ωσεί παρούσες διαδρομές καταφυγής σε ανεξερεύνητες ψυχικές νήσους που ελλοχεύουν και προσδοκούν τη στιγμή της ξαφνικής θριαμβικής τους ανάδυσης.
Πυκνές υφάνσεις σωματοποιημένου φωτός και οργανικού χρώματος, παλλόμενες σημάνσεις ύλης και ένσαρκες διατυπώσεις του άυλου, ετερόκλητες μα συγκλίνουσες ψηφίδες σωματοποίησης του ασώματου, πρωτογενείς δυναμικές αδρές φόρμες και λανθάνουσες κρυπτικές γραφές, διαδοχικές συγκλίσεις αλλεπάλληλων αναγνώσεων ενός οδοιπορικού χάρτη συναισθημάτων και ονείρων, αιωρούμενες οντότητες του πνευματικού, απτές εναισθήσεις και συγκινήσεις μιας ελεύθερης, μη απολογούμενης ζωγραφικής περιπέτειας, οι αποτυπωμένες στιγμές της Δεσποτάκη μιλούν για τον ενδιάμεσο χρόνο και για το αίνιγμα της ίδιας της ύπαρξης, για τις διαδοχικές μεταβάσεις και τις κόγχες της προσμονής. Για όλες τις διαφορετικές συναντήσεις σπάνιων σημείων και σπάνιων ανθρώπων και για τα πολύτιμα ενθυμικά υλικά τους που εγγράφονται στον σκληρό δίσκο του εαυτού, για τα αδιόρατα ίχνη της συλλογικής περιπέτειας του βίου, για όλες τις πολύτιμες σωστικές συνευρέσεις και τις αναπόδραστες απώλειες του ατομικού μας περάσματος στη γη.
Συγκεντρώνοντας την πρώτη ύλη του οπτικού και απτικού της καταπιστεύματος μέσα από ετερόκλητα πρωτογενή συστατικά τόπων, ανθρώπων και συμβάντων που λειτούργησαν ως διαφορετικές συντεταγμένες στα παρουσιαζόμενα αυτά ζωγραφικά της παλίμψηστα και λαβυρινθώδη πεδία, η ζωγράφος βουτά με τόλμη και χωρίς αφηγηματικές βακτηρίες στα βάθη ενός κόσμου φτιαγμένου από μεταφυσικά ερωτήματα, παύσεις και αμφίδρομες ενδοσκοπικές απαντήσεις. Στα μύχια ενός ενδοσκοπικού πανοράματος που αναδύεται μέσα από τα ίδια τα άυλα μα ενστικτώδη και βιωμένα συστατικά του. Που αχνοφαίνεται στα πετάσματα μιας ενδοχώρας που ακουμπά σε σπάνια ευγενή κοιτάσματα του χρωστήρα. Σε διαδοχικούς στροβίλους των σύννεφων και σε απαλούς παφλασμούς των νερών, σε σαλεύουσες μικρές φλόγες και σε εκρήξεις κρυφών ηφαιστείων, σε αιγαιακά γαλανά πελάγη και σε μετεωριζόμενες κορυφογραμμές, σε περίκλειστες ορεινές λίμνες και σε πεδινούς ανθισμένους ροδώνες. Σε σπαρακτικούς διαλόγους του κτιστού και του άκτιστου, σε ανατέλλοντες ή σε δύοντες ορίζοντες του ορατού μα και του αόρατου διηνεκούς.
Στη ζωγραφική της Δικαίας Δεσποτάκη, όπου η φύση αναδύεται ως αέναη μεταφορά με ανεξάντλητες ερμηνευτικές ή συμβολικές, φυσικές ή μεταφυσικές δυνατότητες και όπου το φως, το νερό, το χώμα και ο άνεμος λειτουργούν ως λυτρωτικοί αγωγοί μετάβασης προς τις αιθέριες χώρες του νου, αντιπροσωπεύοντας την αλλαγή, το συναίσθημα και την φευγαλέα ουσία που οδηγεί στο μικρό φωτεινό εκκλησάκι της γνώση μέσα από το σκοτεινό άγνωστο, κάθε ενδόμυχη επιθυμία, κάθε αθέατη αναζήτηση, κάθε ανάμνηση τόπου που έγινε στη συνέχεια θύλακας κάποιας ανάμνησης, τρέπονται τώρα εδώ σε οπτική αφαιρετική ποίηση της ύπαρξης. Σε μια νέα, δονούμενη ψυχογραφία λαχτάρας και μνήμης που κυριολεκτικά και μεταφορικά αποτυπώνει τη δυνατότητα του οράν πέραν του ορατού.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
-Ίρις Κρητικού
Αρχαιολόγος & Ιστορικός της Τέχνης
Δικαία Δεσποτάκη:
Η Δικαία Δεσποτάκη γεννήθηκε το 1960 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Από το 1978 έως το 1981 σπούδασε γραφιστική στην Ανωτέρα Σχολή Γραφικών Τεχνών Αθήνας με καθηγητές τον Κατσουλίδη, τον Γιαννόπουλο, τον Μελετζή.
Από το 2010 έως το 2015 σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, με καθηγητές τον Τάσο Χριστάκη, Γιάννη Κονταράτο, Ζάφο Ξαγοράφη, αγιογραφία με τον Παύλο Σάμιο και ψηφιδωτό με τη Δάφνη Αγγελίδου.
Απέσπασε υποτροφία από το ΙΚΥ (Ιδρυμα Κρατικών Υποτροφιών) για το έτος 2010-2011.
Παρουσίασε την πτυχιακή της εργασία τον Ιούνιο του 2015 στην ΑΣΚΤ.
Αποφοίτησε με άριστα.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Γαλλία και Ιταλία.
Η πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο «ρευστοί τόποι» παρουσιάστηκε το φθινόπωρο του 2017 στη γκαλερί genesis.
Έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.
Κεντρική φωτογραφία θέματος: Αόρατες δυνάμεις
