Παραμονή Χριστουγέννων. Ένας μοναχικός κι ασήμαντος υπαλληλάκος, ο Θωμάς, ανακαλύπτει ξαφνικά ότι μοιάζει με τον φοβερό «δράκο της Αθήνας», έναν αδίστακτο κακοποιό που καταζητείται από την αστυνομία. Στην αρχή τα χάνει κάπως, αλλά στη συνέχεια δέχεται να υποδυθεί το ρόλο του «δράκου», και ως τέτοιος γίνεται αποδεκτός από τα μέλη μιας συμμορίας του υποκόσμου. Η συμμορία, με αρχηγό τον Χοντρό συχνάζει σ’ ένα λαϊκό καμπαρέ και ετοιμάζει ένα μεγάλο κόλπο: την κλοπή ενός στύλου από το ναό του Ολυμπίου Διός και τη διάθεσή του σε ξένους αγοραστές. Όταν αποκαλύπτεται όμως ότι ο Θωμάς δεν είναι ο πραγματικός δράκος, τα μέλη της συμμορίας που τον πίστεψαν νιώθουν ότι προδόθηκαν και εξεγείρονται. Παρασύρονται σε μαχαιρώματα κι ο Θωμάς, λαβωμένος, μόλις και μετά βίας κατορθώνει να βγει στο δρόμο και να ξεψυχήσει στο πεζοδρόμιο, ενώ η παρουσία ενός σκουπιδιάρικου φανερώνει τον προορισμό του πτώματος.
Την προβολή στο CFF14 θα τιμήσει με την παρουσία της η Σωτηρία Ματζίρη-Κούνδουρου καθώς και συνεργάτες του μεγάλου σκηνοθέτη.
Η ταινία αποτελεί μέρος του αφιερώματος στα 100 χρόνια από την γέννηση του Νίκου Κούνδουρου και το αφιερωματικό έτος για τον Μάνο Χατζηδάκι.
Ταυτότητα ταινίας
Ο Δράκος
- Σκηνοθεσία: Νίκος Κούνδουρος
- Σενάριο: Ιάκωβος Καμπανέλλης
- Φωτογραφία: Κώστας Θεοδωρίδης
- Μοντάζ: Νίκος Κούνδουρος
- Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
- Πρωταγωνιστούν: Ντίνος Ηλιόπουλος Μαργαρίτα Παπαγεωργίου Γιάννης Αργύρης Θανάσης Βέγγος
- Διάρκεια: 103 λεπτά
- Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα
- Έτος Παραγωγής: 1956
Νίκος Κούνδουρος – Πληροφορίες για τον σκηνοθέτη
Ο Νίκος Κούνδουρος σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από την οποία και αποφοίτησε το 1948. Λόγω πολιτικών πεποιθήσεων, εξορίστηκε για τέσσερα χρόνια στη Μακρόνησο. Στα 28 του χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως σκηνοθέτης με τη Μαγική Πόλη (1954), όπου συνδύασε το νεορεαλισμό με την εικαστική του ματιά.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Με το σύνθετο και πρωτοποριακό έργο Ο ∆ράκος (1956), ο Νίκος Κούνδουρος καθιερώνεται. Ακολούθησαν Οι παράνομοι (1958), Το ποτάμι (1959), Μικρές Αφροδίτες (1963), Το πρόσωπο της Μέδουσας (1967). Στα χρόνια της δικτατορίας έζησε στο Παρίσι, τη Ρώμη και το Λονδίνο. Μετά την πτώση της χούντας, επιστρέφει στην Ελλάδα και γυρίζει Τα τραγούδια της φωτιάς (1974). ∆ιετέλεσε σύμβουλος του Υπουργείου Πολιτισμού και πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.
Διαβάστε επίσης:
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων – Τι ξεχωρίζει στη φετινή διοργάνωση
