Να κοιτάς. Και μετά, να βλέπεις… Στην πρώτη της ατομική έκθεση με τον υπαινικτικό τίτλο «Αγαπητέ μου Α….», η Αναστασία Δεδονάκη ξεδιπλώνει τα σχέδια και τη ζωγραφική της σαν σκόρπιες σελίδες, με τον αναβλύζοντα τρόπο ενός εν εξελίξει ημερολογίου πόλης. Συνθέτοντας ένα ζωγραφικό ιδιωτικό μονοπάτι που εξυφαίνεται απαλά και που μας συστήνεται σταδιακά. Διασώζοντας ένα νοητό σώμα επιστολών με τον ίδιο πάντοτε -άγνωστο σε εμάς, μα οικείο στην ίδια- αποδέκτη.
Εφοδιασμένη με μικρά μπλοκάκια ακουαρέλας, η ζωγράφος διασχίζει την πόλη, άλλοτε με τα πόδια και άλλοτε με λεωφορείο, κάνοντας στάση εκεί όπου το βλέμμα της βρίσκει ένα αδιόρατο ίχνος που κάπως την αφορά, ένα σημείο παύσης από όπου μικρά συμβάντα αιωρούνται και άρρητες ιστορίες γνέφουν σιωπηλά, έτοιμες να συμβούν. Άλλοτε καθισμένη σε ένα καφέ και άλλοτε σε ένα παγκάκι, άλλοτε πάλι βηματίζοντας αργά σε αστικά άλση ή ως την άκρη της θάλασσας σε κάποιο νησί, ανασκάπτοντας τα μύχια σημεία και τις μικρές εσωτερικές ραφές του τόπου, αποτυπώνει σημειωματικά εξομολογητικά σχέδια, δεσμίδες εικόνων που αναζητούν σύνδεση και εξιστόρηση.
Στο εργαστήριο μετά, πολλά από τα πρωτόλεια αυτά επιτόπια σχέδια μεγεθύνονται στον καμβά. Διεκδικώντας τη δυσκολία, η ζωγράφος μιμείται την αίσθηση της λαζούρας αναμειγνύοντας στα χρώματα το λευκό και επιτυγχάνοντας έτσι, με μέσο το λάδι, μια στιλπνή ελαφρότητα που θυμίζει ακουαρέλα, αμβλύνοντας συγχρόνως τα όρια του αρχικού σχεδίου.
Στα έργα της, τα ψυχρά τελούν σε προσεκτική ισορροπία με τα θερμά, αναπτύσσοντας ένα ιδιάζον λογισμικό του χρωστήρα. Τα μωβ και τα γαλανά, τα πορτοκαλί και τα πράσινα που διαπερνούν τον καμβά και καθορίζουν τη ζωγραφική αύρα, συνομιλούν μυστικά με αγαπημένα της έργα μουσείων ή με αόρατους αποθέτες προσωπικής συμπυκνωμένης ανάμνησης. Η μέρα βάφεται με ένα διαφορετικό κάθε φορά χρώμα, ενώ, κάθε έργο που κτίζεται με τον τρόπο ενός κολλάζ ετερόκλητων σημειώσεων, αποκτά τον δικό του διαφορετικό σκοπό ύπαρξης.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Ταυτόχρονα, η μονοχρωματική επιφάνεια διακόπτεται ή συμπληρώνεται καίρια από κάποιο διαφορετικό χρωματικά ένθετο σώμα, σχεδιασμένο με λεπτομερή ενδελέχεια: το ίδιο γνώριμο αγόρι σε αλληλουχία και σε διαφορετικές ηλικίες στον ίδιο καμβά και μαζί οι φίλοι του, κορίτσια και γυναικείες φιγούρες που ταυτίζονται άλλοτε με τον στενό προσωπικό κύκλο της ζωγράφου και που άλλοτε προέρχονται από τους θησαυρισμένους φωτογραφικούς παιδικούς κόσμους της Shirley Baker ή τις αναγνωρίσιμες ασπρόμαυρες αιχμηρές παρουσίες του Cartier Bresson.
Στο σύνολό του, ο φασματικός αυτός μυστικός κήπος της Δεδονάκη, εισχωρεί συναρπαστικά στον εξακολουθητικό θόρυβο της πόλης, ορίζοντας μια ευφραντική σιωπή. Εγκαλώντας τον θεατή στην εσωτερική επεξεργασία αυτών των εικόνων, σε συνειρμικές σκέψεις αντίστοιχες με εκείνες της ζωγράφου. Οδηγώντας το βλέμμα με σιγουριά από τη αστόχαστη θέαση στην αληθινή όραση.
-Ίρις Κρητικού, Αρχαιολόγος, Ιστορικός της τέχνης
Αναστασία Δεδονάκη – Πληροφορίες για την εικαστικό
Η Αναστασία Δεδονάκη μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Γαλλικό τμήμα της Φιλοσοφικής στο Α.Π.Θ. αλλά η επιθυμία της να ασχοληθεί με την μόδα και να γνωρίσει το Παρίσι την οδήγησαν εκεί, όπου τελικά έζησε σχεδόν μια δεκαετία. Στην Γαλλία εργάστηκε ως senior designer του Christian Louboutin, σχεδίασε τις συλλογές υποδημάτων στον Οίκο Emanuel Ungaro και άντλησε εικόνες, γνώσεις και εμπειρίες που της παρείχε αυτή η μητρόπολη του πολιτισμού. Το 2003 επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη όπου εκπαιδεύτηκε σε τεχνικές αργυροχρυσοχοΐας στην σχολή Μοκούμε και τρία χρόνια μετά ξεκίνησε δική της επιχείρηση την οποία διατηρεί ακόμα. Με τα κοσμήματά της συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις , συνεργάστηκε ένα διάστημα με το πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη και από το 2016 διατηρεί μαγαζί στην Χώρα της Σκύρου τους καλοκαιρινούς μήνες. Την ίδια χρονιά πέρασε με επιτυχία τις εξετάσεις για την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα όπου εντάχθηκε στο Α’ Εργαστήριο ζωγραφικής με καθηγητή τον Άγγελο Αντωνόπουλο και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 2024. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και στην Σκύρο.
Κεντρική εικόνα θέματος: Κοίτα τι κρατάω, 80x80cm, ακρυλικό και λάδι σε καμβά, 2025 (λεπτομέρεια έργου)
