Ξεχασμένες οικογενειακές φωτογραφίες από τα Ιωάννινα ξετυλίγουν το νήμα ενός χαμένου κόσμου. Γεφυρώνοντας το ιδιωτικό αρχείο με ιστορικά στοιχεία, ο Αλέξανδρος Μωυσής περιγράφει τον κόσμο της γιαγιάς του στις αρχές του 20ού αιώνα. Μέσα από τον φακό του θείου της Νισήμ Λεβή αναδεικνύεται μια από τις αρχοντικές τότε οικογένειες των Ιωαννίνων.
Στις σελίδες αυτές, η οικογενειακή ιστορία συνυφαίνεται με τα μεγάλα γεγονότα που συγκλόνισαν τα Ιωάννινα: την Επανάσταση των Νεότουρκων το 1908, την Απελευθέρωση το 1913, τις ραδιουργίες των ξένων προξένων πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την Ιταλική κατοχή του 1917. Από τον εθνικό θρίαμβο της Συνθήκης των Σεβρών έως την τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής, το βιβλίο παρακολουθεί τις διακυμάνσεις της ελληνικής ιστορίας μέσα από την αλληλογραφία στρατιωτών στο μέτωπο με τους αγαπημένους τους στην πατρίδα.
Αυτό το πλούσιο πανόραμα διαλύεται με την τραγωδία του Ολοκαυτώματος. Η αφήγηση περιγράφει τη μαρτυρική πορεία της εβραϊκής κοινότητας προς το Άουσβιτς, τιμώντας παράλληλα το σθένος των ελάχιστων που επέζησαν και κράτησαν άσβεστη τη φλόγα της μνήμης.
Ο Χαμένος Κόσμος της Ενριέτ ντε Σερβιανά αποτελεί ένα πολύτιμο χρονικό για έναν κόσμο που χάθηκε στην ιστορία, αλλά διασώθηκε με αγάπη μέσα από σπάνιες εικόνες και αξέχαστες αφηγήσεις.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Αλέξανδρος Μωυσής – Πληροφορίες για τον συγγραφέα
Ο Αλέξανδρος Μωυσής μεγάλωσε στην Αθήνα, κοντά στη ρωμανιώτικη εβραϊκή οικογένεια του πατέρα του και την ορθόδοξη χριστιανική οικογένεια της μητέρας του. Αφού αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών, φοίτησε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (το ΜΙΤ), όπου απέκτησε τέσσερα πτυχία Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, Μηχανικού Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, και Διοικητικής Επιστήμης. Έπειτα εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια και τη Σίλικον Βάλεϊ, όπου συνέβαλε στην επιτυχία αρκετών γνωστών πλέον σήμερα εταιρειών επιχειρηματικού λογισμικού. Ενδιάμεσα κατοίκησε και εργάστηκε επίσης για ένα διάστημα στο Παρίσι. Στις μέρες μας διαμένει στην Πορτόλα Βάλεϊ της βόρειας Καλιφόρνιας, όπου εργάζεται στην αγγλική, διαβάζει στη γαλλική, και πολλαπλασιάζει στην ελληνική γλώσσα. Αν θελήσετε, βάσει αυτού του βιογραφικού, να τον κατατάξετε σε κάποιο συγκεκριμένο στερεότυπο (Έλληνας; Εβραίος; Αμερικάνος; Γαλλόφιλος; Τεχνοκράτης;), θα δυσκολευτείτε — αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό το οποίο έχει κοινό με τον θείο της προγιαγιάς του Νισήμ Δ. Λεβή.