Η One from the Heart παρουσιάζει τη νέα ταινία της Λέιλα Μπουζίντ (Leyla Bouzid), Μυστικά και Ψίθυροι (A Voix basse – In a Whisper). Η συμπαραγωγή Τυνησίας με τη Γαλλία έκανε πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βερολίνου, ενώ κέρδισε το Βραβείο Best Emerging Filmmaker στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, το Βραβείο Διεθνούς Ταινίας στο Φεστιβάλ του Ρίο στη Βραζιλία, καθώς και τα Βραβεία Καλύτερης Ταινίας & Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου Mediterrane Film Festival στη Μάλτα. Στην Ελλάδα, η ταινία έκανε την πρεμιέρα της στο φετινό 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Σύνοψη ταινίας

Μετά τον ξαφνικό θάνατο του θείου της, η Λίλια, επιτυχημένη μηχανικός, επιστρέφει μετά από χρόνια στην Τυνησία για την κηδεία του ξανασμίγοντας με τους συγγενείς της που δεν γνωρίζουν για τις σχέσεις της και τη ζωή της στο Παρίσι. Καθώς ερευνά τον μυστηριώδη θάνατό του, οικογενειακά μυστικά έρχονται στην επιφάνεια.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Λίλια ξεχωρίζει η ανερχόμενη Έγια Μπουτερά (Eya Bouteraa), ενώ στο ρόλο της μητέρας της συναντάμε την καταξιωμένη Χιάμ Αμπάς (Hiam Abbass) γνωστή από τις ταινίες Γάζα αγάπη μου, Εντός Ορίων, Μόναχο και βέβαια την εκπληκτική αμερικανική σειρά Succession. Η Χιάμ Αμπάς θα βραβευθεί για το σύνολο της καριέρας της από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου τον Ιανουάριο στην Αθήνα.

Η δημιουργός Λέιλα Μπουζίντ επιστρέφει και αυτή στην πατρίδα της με την 3η της ταινία (μετά από ένα διάλειμμα στο Παρίσι όπου γύρισε την Μια ιστορία έρωτα και επιθυμίας) καθώς και το ντεμπούτο της Με τα Μάτια Ανοιχτά διαδραματίζονταν επίσης στην Τυνησία την περίοδο της Αραβικής Άνοιξης και είχε κυκλοφορήσει στους ελληνικούς κινηματογράφους από την One from the Heart πριν από μερικά χρόνια.

Με καθοριστικό φόντο το σύγχρονο, αλλά ανατριχιαστικά αναχρονιστικό, νομικό και πολιτικό πλαίσιο της χώρας της και τον απόηχο της ματαιωμένης Αραβικής Άνοιξης, η Μπουζίντ αφηγείται αριστοτεχνικά μια οικουμενικά συγκινητική οικογενειακή ιστορία σύγκρουσης γενεών και κανόνων, παλιού και νέου, πραγματικότητας και επιθυμίας όπου η μετάβαση και η υπέρβαση δεν μπορούν να γίνουν χωρίς τραύματα και απώλειες.

Το σπίτι στο οποίο έγιναν τα γυρίσματα και αναδεικνύεται μοναδικά ως ένας κεντρικός καθοριστικός χαρακτήρας της ταινίας, είναι το σπίτι της γιαγιάς της σκηνοθέτιδας όπου περνούσε τα καλοκαίρια στην παραθαλάσσια ιστορική πόλη Σους όταν ήταν μικρή. Αντιπαραβάλλοντας το σπίτι με την τουριστική πόλη στην οποία έχει εξελιχθεί η Σους, αναδεικνύει με έναν ακόμη τρόπο την ένταση μεταξύ του σύγχρονου κόσμου και της παράδοσης, μέσα στην οποία καλείται να ισορροπήσει η Λίλια και οι χαρακτήρες που την πλαισιώνουν. Ταυτόχρονα καταφέρνει να δημιουργήσει μια αναπάντεχη οικειότητα που δεν γνωρίζει σύνορα και διαφορετικές κουλτούρες, φέρνοντας στη μνήμη του κοινού αναμνήσεις από τα δικά του αντίστοιχα βιώματα.

Σημείωμα της σκηνοθέτιδας:

«Η πρώτη μου ταινία μεγάλου μήκους, Με τα μάτια ανοιχτά (As I Open My Eyes), γυρίστηκε στην Τυνησία, η ταινία Μια ιστορία έρωτα και επιθυμίας (A Tale of Love and Desire), στη Γαλλία. Το κοινό θέμα αυτών των δύο ταινιών είναι το πώς οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις διαμορφώνουν την ιδιωτική σφαίρα και πώς μπορούν να αντηχήσουν και να τροποποιήσουν τα βαθύτερα συναισθήματά μας, τη συμπεριφορά μας, τη σεξουαλικότητά μας.

Για την τρίτη μου ταινία, ήθελα να επιστρέψω στην Τυνησία, πιο συγκεκριμένα σε μια παραθαλάσσια πόλη όπου περνούσα τις καλοκαιρινές μου διακοπές ως παιδί: τη Σους. Αυτή η ταινία συνεχίζει να περιπλέκει την ιδιωτική και την πολιτική σφαίρα μέσα από τον χαρακτήρα της Λίλια, η οποία κρύβει ένα μέρος της ζωής της από την οικογένειά της.

Από το ξεκίνημα κιόλας της επιθυμίας μου να κάνω ταινίες, πάντα ονειρευόμουν να κινηματογραφήσω αυτό το σπίτι. Είναι το σπίτι της γιαγιάς μου στην οδό Καρχηδόνας (rue de Carthage), στην καρδιά της Σους.

Η δυνατότητα κίνησης, ροής και προοπτικής, το φως που εκπέμπει, τα παλιά, φθαρμένα από τον χρόνο έπιπλα—τα πάντα σε αυτό το σπίτι είναι τόσο κινηματογραφικά. Η πλούσια βλάστηση, που κυριολεκτικά το καταβροχθίζει, προσδίδει μια σουρεαλιστική, μαγική αύρα, σε αυτό το λιθόστρωτο σοκάκι όπου βρίσκεται. Φαίνεται να αναδίδει μια μυστικιστική ενέργεια, αυτή των ζωών που βιώθηκαν μέσα του, που τώρα έχουν χαθεί, και των οποίων το μυστήριο προσπαθεί να αιχμαλωτίσει η κάμερα.

Ήδη από την εφηβεία μου δημιουργούσα βίντεο σε αυτό το σπίτι, αποτυπώνοντας τη διαχρονικότητά του, οπότε ήταν απολύτως φυσικό να εμπνεύσει την επιθυμία μου για τη δημιουργία αυτής της τρίτης ταινίας. Πόσο μάλλον εφόσον πρόκειται σύντομα να πουληθεί και να κατεδαφιστεί, για να αντικατασταθεί από τις πολυκατοικίες που αναπόφευκτα ξεφυτρώνουν σε αυτή τη γειτονιά.

Σήμερα στην Τυνησία, η ομοφυλοφιλία νομικά θεωρείται έγκλημα. Το άρθρο 230 του Ποινικού Κώδικα ορίζει ότι η ποινή μπορεί να φτάσει έως και τα τρία χρόνια φυλάκισης «για σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ δύο συναινούντων ενηλίκων του ίδιου φύλου».

Αυτός ο νόμος συντάχθηκε από τους Γάλλους το 1913 και παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα. Ανάλογα με το ποιος κυβερνά, ο νόμος αυτός μπορεί να εφαρμοστεί πιο αυστηρά. Αυτό συμβαίνει τα τελευταία τρία χρόνια, διάστημα κατά το οποίο οι συλλήψεις έχουν αυξηθεί.

Την ομοφυλοφιλία μεταξύ γυναικών την απεχθάνονται ακόμα περισσότερο οι αρχές, ακόμη και αν υπάρχουν λίγες περιπτώσεις ποινών φυλάκισης. Αυτές οι δύο ερωτευμένες γυναίκες δεν υπάρχουν στην Τυνησία. Ούτε υπάρχουν σε αναπαραστάσεις, σε ταινίες που γυρίστηκαν σε αραβικές χώρες. Αντιμετωπίζονται με παντελή περιφρόνηση.

Ήθελα να τις κρατήσω τα χέρια και να τις αφήσω να με οδηγήσουν στο ταξίδι τους. Μέσα στο ημίφως αυτού του σπιτιού, αντιμέτωπες με τον ανεκπλήρωτο, ματαιωμένο έρωτα του Νταλί, εκείνες θα φέρουν το φως, θα διεκδικήσουν την αγάπη τους και θα πραγματοποιήσουν απαλά την επανάστασή τους. Η επιστροφή τους στο τέλος με ένα παιδί είναι ο καλύτερος τρόπος για να νομιμοποιηθούν, να ριζώσουν στα θεμέλια της τυνησιακής κοινωνίας: την οικογένεια. Το ταξίδι εκτείνεται από τον θάνατο έως τη γέννηση.

Ο κινηματογράφος, μέσα από την αναπαράσταση και την ταύτιση, μας επιτρέπει να ανοίγουμε κλειστές πόρτες, να δίνουμε υπόσταση σε όσους αναγκάζονται να κρύβονται. Ελπίζω ότι οι άνθρωποι στην Τυνησία και σε άλλες χώρες θα μπορέσουν να δουν την ταινία. Ότι θα επιτρέψει σε αυτές τις ψιθυριστές φωνές να ακουστούν όσο το δυνατόν πιο μακριά και δυνατά, και έτσι να τους επιτρέψει να ζήσουν τη ζωή τους πλήρως και ελεύθερα».

Ταυτότητα ταινίας
Μυστικά και Ψίθυροι / A Voix basse / In a Whisper

  • Σκηνοθεσία / Σενάριο: Λέιλα Μπουζίντ
  • Φωτογραφία: Σεμπαστιάν Γκεπφέρ
  • Μοντάζ: Λιλιά Μαρμπέιγ
  • Μουσική: Γιομ
  • Πρωταγωνιστούν: Εγια Μπουτερά, Χιάμ Αμπάς, Μαριόν Μπαρμπό
  • Διάρκεια: 114 λεπτά
  • Γλώσσα: Αραβικά
  • Υπότιτλοι: Ελληνικά
  • Έγχρωμο
  • Χώρα Παραγωγής: Τυνησία
  • Έτος Παραγωγής: 2026