Το Σάββατο, 9 Μαΐου, στις 19.30, ένα φυτώριο τροπικών φυτών στον Μαραθώνα μεταμορφώνεται σε εκθεσιακό χώρο. Η επιλογή δεν είναι τυχαία. Ο Γιώργος Χιώνης, street artist και ζωγράφος, δεν ήθελε απλώς να κρεμάσει πίνακες σε έναν ουδέτερο λευκό χώρο• ήθελε να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου το έργο και ο χώρος να μιλούν μεταξύ τους. «Ζούγκλα μέσα στη ζούγκλα», όπως το περιγράφει ο ίδιος: πίνακες ανάμεσα σε πραγματικά φυτά και μια εμπειρία που ξεδιπλώνεται σωματικά καθώς ο επισκέπτης κινείται μέσα στον χώρο. Η έκθεση θα συνοδεύεται από φωτιστικές εγκαταστάσεις, μουσική με βινύλια από τον dj Gustav Penka, open kitchen με γεύσεις από τον chef Δημήτρη Καρατζά, και κρασί από το οινοποιείο Άρμαθος, στοιχεία που δεν αποτελούν διακόσμηση αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της σύνθεσης.
Ο τίτλος Hortus Hedonis λειτουργεί ως κλειδί για τη διάθεση της έκθεσης: έναν κήπο απόλαυσης, ένα χώρο αισθητηριακής εμπειρίας. Γι’ αυτόν τον καλλιτέχνη, η τέχνη δεν είναι ποτέ στατική υπόθεση.
Ο Χιώνης ξεκίνησε με γκράφιτι σε ηλικία δεκαπέντε ετών. Από το 2017 εργάζεται επαγγελματικά ως street artist, δημιουργώντας murals και δημόσια έργα σε αστικό περιβάλλον. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, παράλληλα με τον δρόμο, έστρεψε την προσοχή του στο εργαστήριο και στον καμβά, αναπτύσσοντας μια άλλου είδους προσέγγιση στη ζωγραφική.
Το κεντρικό του θέμα είναι το ανθρώπινο σώμα σε κίνηση. Ο χορός, η θεατρικότητα, η δυναμική στάση είναι αυτά που τον ενδιαφέρουν, ως μέσα έκφρασης ενέργειας, έντασης και χάους. «Το χάος που υπάρχει μέσα στην κίνηση», λέει ο ίδιος, και πώς μπορεί αυτό να μεταφραστεί σε προσωπική οπτική γλώσσα είναι το ερώτημα που επιστρέφει συνεχώς στη δουλειά του. Εικαστικές επιρροές που ο ίδιος αναγνωρίζει περιλαμβάνουν τον κυβισμό και τον κονστρουκτιβισμό, τον Andrew Salgado για την ένταση και το θάρρος στη χρήση χρώματος, τους street artists Aryz και Robert Proch, καθώς και τους Johannes Grutzke και Laust Høejgaard για ζητήματα υφής και υλικότητας.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Το πιο ενδιαφέρον κεφάλαιο στην πορεία του Χιώνη είναι η αλλαγή που συντελείται αυτή την περίοδο, και που η έκθεση Hortus Hedonis σηματοδοτεί δημόσια. Για χρόνια δούλευε αποκλειστικά με σπρέι, ένα υλικό που του δίνει έλεγχο αλλά κρατά την επαφή με τον καμβά έμμεση και απόμακρη. Η εισαγωγή πινέλων και λαδοπαστέλ άνοιξε έναν νέο τρόπο σκέψης: πιο ενστικτώδη και συναισθηματικά άμεσο συναισθηματικά.
Αναπόσπαστο κομμάτι αυτή της εξέλιξης, είναι και ο σχηματισμός του Lavra Studio, ενός κοινού χώρου που ο Χιώνης έστησε μαζί με 3 φίλους του. Πρόκειται περισσότερο για ένα καλλιτεχνικό σπίτι παρά στούντιο, ένα περιβάλλον όπου η δημιουργικότητα αναβλύζει από την ίδια τη συνύπαρξη. Η συνεχής επαφής με τις διαφορετικές τεχνοτροπίες και οπτικές των συνεργατών του τροφοδότησε και τη δική του αναζήτηση, δίνοντάς της έτσι έναν χώρο να αναπτυχθεί φυσικά.
«Άφησα πίσω την εμμονή με την τελειότητα», λέει. Η ακρίβεια που χαρακτήριζε το προηγούμενο έργο του, ενώ ήταν μέρος της εξέλιξής του, άρχισε να αισθάνεται περιοριστική. Στη θέση της έρχεται η αυθορμητικότητα: η ελευθερία να αφεθεί στο λάθος, να εμπιστευτεί την αντίδραση μπροστά στον καμβά. «Νιώθω ότι κάνω πραγματικά τέχνη», λέει για αυτή τη νέα φάση — μια δήλωση που ακούγεται απλή αλλά δεν είναι.
Ο ίδιος βλέπει την έκθεση ως αρχή, όχι ως κατάληξη. Αυτό που θέλει να αναπτύξει στο μέλλον είναι μια πρακτική όπου το έργο δεν εκτίθεται απλώς αλλά ενεργοποιείται από τον χώρο που το φιλοξενεί – site-specific, βιωματικό, σε διαρκή διάλογο με το περιβάλλον. Το φυτώριο του Μαραθώνα είναι το πρώτο βήμα αυτής της πρόθεσης.
-Έρρικα Γερακίτη
