Την Πέμπτη 2 Απριλίου, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, ο Γιώργος Τσεριώνης θα μας κάνει να αναρωτηθούμε τι συμβαίνει AFTER (μετά).
Ως συνεπής ερευνητής και ακούραστος παρατηρητής, ο Τσεριώνης στην 18η ατομική του έκθεση, αποτυπώνει με όρους εικαστικούς, τον κύκλο ζωής του homo urbanus δηλ. του ανθρώπινου είδους που η σύγχρονη μεγαλούπολη είναι ο «βιότοπός» του. Το κατασκευασμένο «φυσικό τοπίο», γεμάτο με «ξεκοιλιασμένα» κτίρια, σκελετούς κτισμάτων, απορρίμματα και σπαράγματα δομικών υλικών, είναι το πεδίο δράσης του είδους αυτού, που αγωνίζεται καθημερινά για την επιβίωση και την αναζήτηση μιας καλύτερης συνθήκης ζωής.
Ως αστικό ζώο, ο homo urbanus σκάβει για να θεμελιώσει νέα ερείπια, να ανοίξει λαγούμια-εξόδους κινδύνου, να βρει έναν δρόμο για κάπου καλύτερα. Χτίζει και ξεχτίζει, ρυπαίνει, δομεί και αποδομεί, συσσωρεύει και αδειάζει, πετάει μακριά και μεταναστεύει για να βρει έναν νέο καλύτερο τόπο.
Χρησιμοποιώντας πληθώρα εκφραστικών μέσων, άλλοτε αναπαραστατικά και άλλοτε αφαιρετικά, με αιχμηρές και καμπύλες φόρμες, με ετερόκλητα υλικά και υφές, ο Τσεριώνης, ενεργοποιεί κτηνώδεις συγγένειες και αποκαλύπτει ένστικτα και συμπεριφορές του βασιλείου των ζώων. Έτσι, γλυπτά από πηλό ή μάρμαρο, σχέδια σε χαρτί, εγκαταστάσεις από μέταλλο, latex και δομικά υλικά, objets trouvés, και video δημιουργούν μια σύγχρονη «αρχαιολογία» του ερειπίου όπου πλαισιώνεται ο σωματικός κάματος και η αγωνία της διάνοιας του homo urbanus.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Γήινες αποχρώσεις αντιπαρατίθενται στον έντονο συνδυασμό του κίτρινου και του μαύρου, που λειτουργεί ως οπτικός κώδικας που παραπέμπει σε προειδοποιητικό σήμα για επικείμενο κίνδυνο. Ταυτόχρονα όμως, επικυρώνει τη συνύπαρξη του θανάτου και της φώτισης. Του ζόφου και της ζωής.
Ο Τσεριώνης δημιουργεί ένα διαρκές memento mori που υπογραμμίζει την ευθραυστότητα και συχνά την ανεπάρκεια της ανθρώπινης φύσης όχι όμως με εσχατολογική οπτική. Αντίθετα, περιγράφει την ανθρώπινη κατάσταση ενταγμένη σε αληθινό χωρόχρονο πάντα όμως μέσα από ένα πρίσμα συμπόνοιας και προπάντων εμπάθειας για τα δεινά του σύγχρονου ανθρώπου με μια σθεναρή ελπίδα σωτηρίας, όποια είναι αυτή για τον καθένα. Αντιπαραβάλλοντας εκ διαμέτρου αντίθετες έννοιες, μας οδηγεί κάτω από την επιφάνεια και ψηλά στον ουρανό. Μας δείχνει γενναία και τις δύο όψεις του νομίσματος όπως ακριβώς οι Ιανοί του, τα διπρόσωπα κεφάλια που από τη μια πλευρά κοιτούν με τρόμο αλλά από την άλλη μας βγάζουν τη γλώσσα προσφέροντας και μιαν ανάγνωση όπου στο τέλος του σεναρίου: They lived happily ever AFTER!
Η έκθεση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων και διαρθρώνεται κλιμακωτά και στις τρεις αίθουσες του κτιρίου Β’ του ιστορικού κτιρίου της Πινακοθήκης του Δήμου Αθηναίων. Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα νεοκλασσικά κτίρια της Αθήνας σχεδιασμένο (το 1833) από τον Δανό Christian Hansen που ανάμεσα στις διαφορετικές χρήσεις του, εκείνη του εργοστασίου επεξεργασίας μεταξιού (1855-1875) προσέδωσε και το όνομα στην ευρύτερη περιοχή του Μεταξουργείου.
Επιμέλεια έκθεσης: Ματίνα Τσιγκάκου, ιστορικός τέχνης-επιμελήτρια
Γιώργος Τσεριώνης – Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα
O Γιώργος Τσεριώνης και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και στη Σχολή Βακαλό. Έχει πραγματοποιήσει 17 ατομικές εκθέσεις. Έχει συμμετάσχει συνολικά σε περισσότερες από 60 ομαδικές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς σε χώρες όπως: Αυστρία, Τουρκία, Γερμανία, Βοσνία, Κίνα. Επίσης, έχει επιμεληθεί πληθώρα εικαστικών εκθέσεων. Έργα του βρίσκονται σε μερικές από τις αξιολογότερες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές όπως: MOMUS, Μουσείο Μπενάκη, Συλλογή Citibank, Συλλογή Alpha Bank, Συλλογή Δήμου Ελευσίνας, ACG Art (Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος), Συλλογή Κοπελούζου, Συλλογή Benetton, Συλλογή Φλωρίκας Κυριακοπούλου, Συλλογή Ειρήνης Παναγοπούλου, Συλλογή Κυριάκου Τσιφλάκου. Παράλληλα, διδάσκει κεραμική σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες(ΕΟΠΑΕ πρώην ΚΕΘΕΑ). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
