Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Χρήστο Βαλαβανίδη, έναν από τους πιο ταλαντούχους και αγαπητούς ηθοποιούς του θεάτρου, του κινηματογράφου αλλά και της τηλεόρασηςκαι έναν άνθρωπο με σπάνιο ήθος και πνευματική καλλιέργεια.
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε ένας από τους πιο πολυδιάστατους και ανήσυχους καλλιτέχνες της γενιάς του• ένας ευγενής στοχαστής και ευαίσθητος ποιητής, που με την αμεσότητα του χαρακτήρα του, την πνευματικότητα και τη γλυκύτητα της παρουσίας του κέρδισε τον σεβασμό των συναδέλφων του και την αγάπη του κοινού. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς πορείας του στο θέατρο συμμετείχε σε σημαντικές παραγωγές και συνεργάστηκε με διακεκριμένους σκηνοθέτες και ηθοποιούς, αφήνοντας το προσωπικό του στίγμα σε κάθε του εμφάνιση.
Αποφοίτησε το 1973 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο στη συνέχεια συνεργάστηκε όπως και με το ΚΘΒΕ, το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου καθώς και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Ερμήνευσε ρόλους σε αρχαίο δράμα, κωμωδία, κωμειδύλλιο, οπερέτα, σύγχρονο, μουσικό θέατρο αλλά και επιθεώρηση.
Μεταξύ άλλων εμφανίστηκε σε έργα του Σαίξπηρ, του Μολιέρου, του Μπρεχτ, αλλά και σε σημαντικές ελληνικές θεατρικές παραγωγές,
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Το 1996, μαζί με τη γυναίκα του, Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το «Από Μηχανής Θέατρο» μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σ’ έναν σύγχρονο θεατρικό χώρο.
Έχει συνεργαστεί με το ραδιόφωνο ενώ το ευρύ κοινό τον αγάπησε και μέσα από πρωταγωνιστικούς τηλεοπτικούς ρόλους σε πολύ γνωστά σήριαλ καθώς και σε κινηματογραφικές ταινίες. Η παρουσία του στον κινηματογράφο ξεχώρισε για την εσωτερικότητα της ερμηνείας του και την ιδιαίτερη υποκριτική του ευαισθησία. Συμμετείχε επίσης σε διεθνείς παραγωγές, όπως The First Olympics (σκην. Alvin Rakoff), My Family and Other Animals (σκην. Peter Barber-Fleming) και ΟΡΑ (σκην. Udayan Prasad), διευρύνοντας την καλλιτεχνική του παρουσία πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Τιμήθηκε με το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα».
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη σειρά «Η γειτονιά μας» και στη συνέχεια συμμετείχε σε πολλές δημοφιλείς σειρές, όπως «Το μινόρε της αυγής», «Η τράπεζα», «Λίστα γάμου», «Οι αυθαίρετοι» και «Το κόκκινο δωμάτιο».
Παράλληλα με την υποκριτική, ασχολήθηκε συστηματικά με την ποίηση, εκδίδοντας αρκετές ποιητικές συλλογές. Η πνευματική του αναζήτηση αποτυπώθηκε στο ποιητικό του έργο, με συλλογές όπως η «Ανοιχτή Ακρόαση» και τα «Ανέκδοτα, αδέσποτα και ιδιωτικά», γραμμένες μελόγο λιτό, στοχαστικό και διεισδυτικό. «Τώρα που όλα τέλειωσαν και το κενό γεμίζει με τη σιωπή των λέξεων».
Με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος συνεργάστηκε τέσσερις φορές ως ηθοποιός και μία ως σκηνοθέτης:
- «Εκάβη» | «Κύκλωπας» του Ευριπίδη — Σκηνοθεσία: Διαγόρας Χρονόπουλος (2001)
- «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη — Σκηνοθεσία: Κούλα Αντωνιάδη (1983)
- «Ο Αλαντίν και το μαγικό λυχνάρι» της Ιρένε Μαραντέι — Σκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος (1982)
- «Η τρελή του Σαγιώ» του Ζαν Ζιρωντού — Σκηνοθεσία: Ανδρέας Βουτσινάς (1981)
Επίσης σκηνοθέτησε και έγραψε τους στίχους των τραγουδιών για την παράσταση της Παιδικής Σκηνής του ΚΘΒΕ:
- «Ο Παπουτσωμένος γάτος» του Μπράιαν Γουέι, σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου (1983)
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, στην οικογένεια και στους οικείους του.