Μέσα από τη νεανική της ματιά, επηρεασμένη από τους αισθητικούς-στιλιστικούς κώδικες της GenZ, χαρίζει μία καταγραφή του πώς διασκεδάζει, ερωτεύεται, ζει η γενιά της. Μία καταγραφή σύγχρονη αλλά με θεματική διαχρονική, που κάπως θα ξυπνήσει μνήμες σε κάθε θεατή που είναι ή υπήρξε εικοσάρης.

Περισσότερα για την έκθεση

«Εδώ Μιλάμε για Λατρεία»: μία έκθεση-γράμμα αγάπης προς τη δεκαετία μεταξύ 20 και 30. Μια περίοδος χαοτική, γεμάτη λάθος αποφάσεις και μεγάλες δόσεις συναισθηματικής φόρτισης, μέσα στην οποία οι νέοι άνθρωποι δημιουργούν τους δικούς τους μοναδικούς κόσμους. Κόσμους φτιαγμένους ειδικά για αυτούς, που περιτριγυρίζονται από την ανασφάλεια για το μέλλον και από ανθρώπους που περνούν την ώρα τους με άλλους ανθρώπους που έχουν επιλέξει να αγαπούν.

Μια έκθεση εμπνευσμένη από το τραγούδι «Εδώ Μιλάνε για Λατρεία» των Κόρε.Ύδρο, που περιγράφει την αγάπη της μπάντας για τον τόπο τους, την Κέρκυρα. Το τραγούδι αναφέρεται στους ανθρώπους της Κέρκυρας και στο πώς εκεί «οι άνθρωποι είναι θεοί». Όπως και οι άνθρωποι του τραγουδιού, έτσι και οι άνθρωποι του χαοτικού αυτού «κόσμου» των 20 «είναι θεοί»· ταυτόχρονα έχουν και δεν έχουν τον έλεγχο του κόσμου τους. Μια έκθεση γεμάτη πρόσωπα χαμογελαστά, μπερδεμένα, γοητευτικά και ανέμελα, να ζουν τη ζωή τους στα άκρα, χωρίς να τους ενδιαφέρει αν αύριο θα πρέπει να ξυπνήσουν το πρωί.

Η έκθεση «Εδώ Μιλάμε για Λατρεία» δείχνει στον υπόλοιπο κόσμο πώς ζει μια παρέα εικοσάχρονων, με την όμορφη επιπολαιότητα του νέου, την άγνοια και την αγάπη για τη ζωή. Απεικονίζει αυθόρμητες στιγμές από πάρτι σε εγκαταλελειμμένα κτήρια, κλαμπ, σπίτια, εκδρομές στη φύση με χορό και πολλά ταξίδια. Είναι ένα γράμμα αγάπης και ευγνωμοσύνης προς όλους αυτούς που μου επέτρεψαν να τους απαθανατίσω με τη Olympus μου σε ευάλωτες και μη στιγμές.

Η έκθεση γίνεται με τη γενική υποστήριξη του καταστήματος Καπαφωτ.

Η playlist της έκθεσης εδώ.

Επικοινωνία: Στέφανος Τσακίρης

Ελενα Βασιλείου – Σχετικά με τη φωτογράφο

Η Ελενα Βασιλείου είναι φοιτήτρια του Τμήματος Κινηματογραγου ΑΠΘ, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθεί μαθήματα στο Stereosis school of Photography.

Μέσω της φωτογραφίας επιδιώκει να εκφράσει δημιουργικά τα συναισθήματά της ως προς τα θέματα που την απασχολούν, ενώ ταυτόχρονα συναναστρέφεται πολύ κόσμο, κάτι που λατρεύει και τη γεμίζει. Θεωρεί την αναλογική φωτογραφία μια μορφή μαγείας, καθώς μέσω του φωτός και κάποιων χημικών δημιουργείται μια εικόνα από την αρχή, που μπορεί κανείς να κρατήσει στα χέρια του. Προσωπικά, θεωρει πως αυτός είναι ο απόλυτος ρομαντισμός της φωτογραφίας ως τέχνης.