Ο Νίκος Τόπακας στη νέα αυτή ενότητα έργων του καταπιάνεται με την θεματική του Έρωτα, από το φλερτ έως τις σκηνές ερωτικής πράξης, απεικονίζοντας το ανθρώπινο σώμα στη γυμνότητα του ως αντικείμενο πόθου, σκηνές από το πριν ή το μετά την ερωτική πράξη, ιδωμένα πάντα από την προσωπική ματιά του δημιουργού που χαρακτηρίζεται από την ατμοσφαιρικότητα στον τρόπο που προσεγγίζει το εκάστοτε θέμα του.

Συνύπαρξη.. Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Έρωτας αποτελούσε πρωτογενή κοσμογονική δύναμη, ενώ διαχρονικά ορίζεται ως η υπέρβαση του «εγώ» για τη δημιουργία ενός «εμείς».

“Τα φώτα χαμηλώνουν, μια σιωπή απλώνεται και πάνω στο πανί το σχήμα του κορμιού σου. Η αλήθεια σου. Όλα όσα δεν μπορείς να κρύψεις. Αυτά που δεν μπορείς να προσποιηθείς. Το κόκκινο σατέν σεντόνι να τυλίγει την λευκή σου σάρκα. Το είδωλο σου στο τζάμι να κοιτώ καθώς εσύ χαϊδεύεις τα μαλλιά σου. Και από το παράθυρο ο ήλιος να απλώνεται στο δωμάτιο. “Τι όμορφη που είσαι. Με τρομάζει η ομορφιά σου. Σε πεινάω. Σε διψάω. Σου δέομαι ‘ κρύψου, γίνε αόρατη για όλους, ορατή μόνο σε μένα…..” Γιάννης Ρίτσος – Σάρκινος λόγος Έρωτας, πόθος, πάθος, ηδονή. Άγρια και μυστήρια ένστικτα. Βαθιά και λυτρωτικά. Αγνά και βρώμικα. Και εγώ να σε κοιτώ να δίνεσαι, να χάνεσαι, να αλλάζεις.

Οι συνθέσεις των έργων είναι ρομαντικές και δραματικές συγχρόνως, εμπνέονται και συνδέονται τόσο με τον αμερικάνικο όσο και με τον γαλλικό κινηματογράφο του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα και την ατμόσφαιρα εμβληματικών ταινιών πάθους και έρωτα όπως η Καζαμπλάνκα. Οι καλλιτεχνικές συγγένειες του δημιουργού είναι αναμφίβολα με τη ζωγραφική καλλιτεχνών όπως ο Έντουαρντ Χόπερ, καθώς αποτυπώνει με απλό ρεαλισμό, σκηνές ατμοσφαιρικές με ιδιαίτερα χρώματα και υποβάλλοντα φωτισμό. Η αίσθηση του ρομαντισμού αποπνέεται τόσο στην ησυχία των συνθέσεων του, όσο και στα ποιητικά χρώματα και αποχρώσεις που χρησιμοποιεί στην αποτύπωση των εσωτερικών χώρων και του φωτισμού. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό των συνθέσεων σε αυτή τη σειρά των έργων του είναι η αινιγματικότητα. Αινιγματικότητα που κάνει την κάθε σκηνή να χρήζει διαφορετικών ή αμφίσημων αναγνώσεων και δημιουργεί την αίσθηση του μυστηρίου ενίοτε.

Συνολικά στα έργα αυτά ο καλλιτέχνης με έμπνευση από πραγματικές ιστορίες και σκηνές που εκτυλίσσονται γύρω του, χτίζει έναν πολύ προσωπικό κόσμο, στον οποίο προσκαλεί τον θεατή να διεισδύσει και με όχημα τη φαντασία να ταξιδέψει στο έντονο συναίσθημα της σαρκικής έλξης, της βαθιάς επιθυμίας αλλά και της αφοσίωσης προς ένα άλλο άτομο, που συχνά περιλαμβάνει πάθος και ενθουσιασμό.