Αυτή είναι η 14η ατομική έκθεση της Marta Biagini, θα διαρκέσει από τις 15 Ιανουαρίου έως τις 7 Φεβρουαρίου 2026 και είναι σε επιμέλεια Αλέξιας Κ. Σερέζη & Μαρίας Ε. Παπαδημητρίου.
Όπως μας αναφέρει η Αλέξια Κ. Σερέζη, η έκθεση αυτή αποτελεί μια εικαστική αφήγηση γύρω από την έννοια της Terra Madre — της μητέρας γης ως κοινού, ανοιχτού τόπου μνήμης, ύλης και δημιουργίας. Στον ασύνορο κόσμο της Marta Biagini, η ζωγραφική συνομιλεί με το art design, καταργώντας διαχωρισμούς ανάμεσα στο έργο τέχνης και το αντικείμενο.
Μέσα από χρώματα, υφές και φόρμες, η καλλιτέχνιδα διαμορφώνει ένα προσωπικό σύμπαν όπου η φύση, το σώμα και ο πολιτισμός συνυπάρχουν, προσκαλώντας τον θεατή σε μια βιωματική εμπειρία σύγχρονης εικαστικής έκφρασης.
Σχετικά με την έκθεση σχολιάζει, μεταξύ άλλων, η Μαρία Ε. Παπαδημητρίου, μουσειολόγος:
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
«Η καινούργια δουλειά της Marta Biagini ερευνά το τοπίο. Έργα εμπνευσμένα από τη γη της Κόνιτσας, με μία όμορφη, ξέγνοιαστη και ιδανική ματιά, που γαληνεύει για λίγο την ψυχή μας και να μας ταξιδεύει νοερά σε ένα ειδυλλιακό, σχεδόν θεραπευτικό, κόσμο. Αντανακλούν αυτή τη διαχρονική σύνδεση του ανθρώπου με τη φύση και το περιβάλλον. Την πηγή και τη βάση της ανθρώπινης ζωής. Αυτό το αναπόσπαστο κομμάτι της υλικής πραγματικότητας, εκεί που η ανάπτυξη συμβαίνει μέσω της αλληλεγγύης. Η έννοια της “Μητέρας Γης”, της γυναικείας φύσης και δυναμικής, εξετάζεται κυρίως μέσω του αρχέτυπου της “Μεγάλης Μητέρας” (κατά Jung). Ενός έμφυτου, καθολικού ψυχικού προτύπου που υπάρχει στο συλλογικό ασυνείδητο όλω των ανθρώπων, με τη διττή του ιδιότητα.
Η Μητέρα Γη αντιπροσωπεύει την πηγή της ζωής, την τροφό και το καταφύγιο. Συνδέεται με τη γονιμότητα και την ανάπτυξη […] Παράλληλα αναγνωρίζει, επίσης, τη σκοτεινή, τρομακτική πλευρά του αρχέτυπου, η οποία είναι εξίσου σημαντική. Η Γη ως τόπος θανάτου και σήψης, η οποία τελικά διεκδικεί ό,τι γέννησε.
Η αναδρομή στα αρχετυπικά στρώματα της “Μητέρας Γης” γίνεται για να επανασυνδεθεί με τις θεραπευτικές θηλυκές δυνάμεις, και να αναπτύξει έναν πιο αυθεντικό εαυτό. Είναι ένα βαθύ ψυχικό σύμβολο που ενσωματώνει τις πρωταρχικές εμπειρίες του ανθρώπου σχετικά με τη ζωή, τη φροντίδα, τον θάνατο και τη σύνδεσή του με το σύνολο της ύπαρξης. […]
Ένας, χωρίς σύνορα, χώρος που μας κάνει να αισθάνομαστε σαν «το σπίτι μας στον κόσμο».
Marta Biagini:
H Marta Biagini γεννήθηκε στo Μοντεκατίνι Τέρμε (Ιταλίας) και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο La Sapienza της Ρώμης όπου απέκτησε το πτυχίο της Αρχιτεκτονικής το 1984. Έκτοτε ζει στην Αθήνα και αφιερώνει τον εαυτό της στη ζωγραφική.
Μέχρι σήμερα, έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ελβετία, στην Πολωνία, στην Σλοβακία, στην Κριμαία και έχει πραγματοποίησει δεκατρείς ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και στην Φλωρεντία.
Τα έργα της εκτίθενται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
