Το Φεστιβάλ Ηλιούπολης εγκαινιάζει το β΄μέρος του με τη «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία…

Θύμιου Καρακατσάνη στις 24 Αυγούστου 2011.

 

Η μεγάλη συνάντηση του καλοκαιριού

 

Έξι μεγάλοι κωμικοί μας, συναντιούνται επί σκηνής και φιλοδοξούν να δημιουργήσουν ένα μεγάλο θεατρικό γεγονός, με μια αγαπημένη αριστοφανικη κωμωδία, τη «Λυσιστράτη«.

 

Διανομή:
Λυσιστράτη: Θύμιος Καρακατσάνης
Μυρίνη: Βασίλης Τσιβιλίκας
Κλεονίκη: Βάσια Τριφύλλη
Κινησίας: Γιώργος Παρτσαλάκης
Πρόβουλος: Γιώργος Κωνστανίνου
Λαμπιτώ:Κώστας Βουτσάς

Συμμετέχουν ακόμα 20 ηθοποιοί και χορευτές.

Συντελεστές:
Μετάφραση Κ.Χ. Μύρη
Σκηνοθεσία Θύμιου Καρακατσάνη
Moυσική Γιάννη Μαρκόπουλου
Σκηνικά – Κοστούμια Ρένας Γεωργιάδου
Χορογραφίες Δημήτρη Παπάζογλου
Φωτισμοί Ηλίας Βακάκης
 

 

Λίγα λόγια για το έργο

 

Η «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη μπορεί να φαίνεται η πιο αθυρόστομη κωμωδία του, με την πιο ανοιχτόκαρδη αμεσότητα των όρων, κι όμως δεν μπορεί γι’ αυτό να χαρακτηριστεί για ανήθικη. Τουναντίον είναι ένα υπέροχο μάθημα πατριωτισμού και ανθρωπιάς. Είναι θερμό κήρυγμα ειρήνης κι αδέρφωσης μεταξύ των Ελλήνων – και παραπέρα μεταξύ όλων των λαών της γης…

Μολονότι ο μύθος είναι πλάσμα της φαντασίας εξωπραγματικό κι απίθανο, η πορεία του συντελείται με την πιο αβίαστη φυσικότητα κι αληθοφάνεια. Η ψυχολογία των ηρώων, οι λόγοι τους και τα έργα τους δεν έχουνε τίποτα το αδικαιολόγητο. Ο Αριστοφάνης, όσο κανένας άλλος ποιητής του παλιού καιρού, γνώρισε κι απόδωσε με πολλή σοφία και τέχνη την ψυχή των γυναικών του λαού – των νοικοκυράδων.

 

Η «Λυσιστράτη» από την άποψη της συνθετικής τελειότητας και της ισορροπίας μέσων και σκοπού μπορεί να σταθεί δίπλα στο σοφόκλειο δράμα. Η σκηνή του όρκου των γυναικών, του ερωτικού παιχνιδιού Μυρρίνης – Κινησία, της λιποψυχίας των αντάρτισσων και στο τέλος η θαυμαστή νουθεσία της Λυσιστράτης προς τους εμπόλεμους Αθηναίους και Σπαρτιάτες, είναι από τα πιο αριστουργηματικά κατορθώματα του δημιουργικού Λόγου.

 

Ο Αριστοφάνης σ’ όλα του τα έργα κάνει πολιτική. Γκρεμιστής των «κακώς κειμένων» και δάσκαλος του σωστού. Αλλά στη «Λυσιστράτη», που παίχτηκε στα 411 π.Χ. ο σκοπός του (η ειρήνη) ξεπερνάει τα όρια της πρώτης ανάγκης του λαού για προκοπή και γίνεται ανάγκη σωτηρίας της πατρίδας. Η αθηναϊκή πολιτεία, είχε άμεση ανάγκη να σταματήσει ο πόλεμος, γιατί αργά η γρήγορα, θα τον έχανε – και μαζί με την Αθήνα θα χανότανε όλος ο έως τότε ελληνικός πολιτισμός. Είχε προηγηθεί η σικελική καταστροφή, η οχύρωση της Δεκέλειας από τους Σπαρτιάτες, η αποστασία των συμμάχων ―όλα τούτα με την προδοσία του Αλκιβιάδη – κι ο λαός ήθελε την ειρήνη. Έτσι το κήρυγμα της Λυσιστράτης δεν ήταν καθόλου ανεδαφικό παρά επίκαιρο και καλοδεχούμενο κάθε καιρό.

 

 

Λάβετε μέρος στο διαγωνισμό του Culturenow.gr και κερδίστε προσκλήσεις γι’ αυτή την παράσταση αλλά και για άλλες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Ηλιούπολης: http://www.culturenow.gr/?view=invitations