Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Φοίβος Δεληβοριάς: Μια τυχαία μέρα κρύβει κάτι αιώνιο

Φοίβος Δεληβοριάς: Μια τυχαία μέρα κρύβει κάτι αιώνιο

Τραγουδοποιός με ιδιαίτερο προσωπικό στίγμα και ύφος, που συνθέτει παράξενες ιστορίες για τον έρωτα, τον χρόνο, την απώλεια και την καθημερινότητα που αλλάζει, με πρωταγωνιστές γνωστούς και άγνωστους ήρωες από τους δικούς του (μας) "μυθικούς" κόσμους. Αθεράπευτα σινεφίλ , βαθιά ρομαντικός και μελαγχολικά αισιόδοξος θα έλεγα∙ ένας μεγάλος που μπορεί να βλέπει με τα μάτια ενός παιδιού τις μικρές λεπτομέρειες της ζωής και να τις τραγουδάει με την κιθάρα του ανά χείρας, εισπράττοντας την «αγάπη και συνείδηση μιας ζωντανής πόλης».

 

Αναφέρομαι φυσικά στον Φοίβο Δεληβοριά, ο οποίος, με αφορμή τις "Best of" παραστάσεις του στον Σταυρό του Νότου, έκανε ένα flashback στην καλλιτεχνική του διαδρομή, θυμήθηκε ήχους και εικόνες, σταμάτησε για λίγο στην δική του «Καλλιθέα», μας άφησε να «κρυφοκοιτάξουμε» στο εργαστήρι της δημιουργίας του και ευχήθηκε στο αγαπημένο μουσικό στέκι του Νέου Κόσμου να «μην φοβηθεί να ομορφύνει».

 

Συνέντευξη: Ερριέττα Μπελέκου

 

Culture Now: Κάνοντας ένα γρήγορο flashback στην πορεία σας μέχρι τώρα, εντοπίζετε κάποιο κομβικό σημείο το οποίο θα λέγατε ότι σημάδεψε την μουσική σας περιπλάνηση;

 

Φοίβος Δεληβοριάς: Έχω πει τόσες φορές για τον Χατζιδάκι και για τα μαθήματα από τον Ορφέα Περίδη και για τον Σαββόπουλο. Παίζει όμως να είναι και η στιγμή που ρώτησα τη μάνα μου ακούγοντας μια μουσική του Vangelis «Γιατί δεν έγραφαν παλιότερα τέτοιες μουσικές;» ή η άλλη που αναρωτήθηκα ακούγοντας το «Blackbird» των Beatles «θα έγραφε ποτέ κανείς σήμερα έτσι»;

 

C. N.: Αν σας ζητούσα να δώσετε έναν τίτλο στην καλλιτεχνική σας διαδρομή, ποιος θα ήταν αυτός;

 

Φ. Δ.: «Προαστιακός» θα μπορούσε να είναι ένας τίτλος. Ή «Χάλια». Ή «Καλλιθέα».

 

C. N.: Καλλιθέα. Ποια είναι τα συναισθήματα που γεννά το άκουσμα αυτής της λέξης, καθώς και οι πρώτες αναμνήσεις –ευχάριστες ή δυσάρεστες- που σας φέρνει στο μυαλό;

 

Φ. Δ.: Μου αρέσει πάνω απ’ όλα το νόημά της. Μου θυμίζει όμως και παιχνίδι σε μια πλατεία με ένα άγαλμα. Και μια επώδυνη πτώση από το αλογάκι στο περίπτερο της πλατείας αυτής. Όλα υπό τη συνοδεία του τραγουδιού του Μπιθικώτση «Ένα όμορφο αμάξι».

 

C. N.: Κάθε νέα σας δουλειά θα λέγαμε ότι είναι και μία προσωπική αφήγηση- κατάθεση ψυχής. Ποιο είναι εκείνο το σύμπλεγμα πραγμάτων το οποίο σας οδηγεί τις περισσότερες φορές στο "εργαστήρι της δημιουργίας";

 

Φ. Δ.: Κάποια πράγματα καλούν ένα παλιό παράπονο. Ή φέρνουν μια παλιά λατρεία στις σωστές της διαστάσεις. Ή αποκαλύπτουν πως μια τυχαία μέρα κρύβει κάτι αιώνιο.

 

C. N.: Εάν κρυφοκοιτάγαμε στο εργαστήρι σας, ποια είναι η εικόνα που θα αντικρίζαμε;


Φ. Δ.: Έναν μεγάλο σε δωμάτιο παιδιού, κάπως σαν τον Τομ Χανκς στο «Big» να προσπαθεί να κάτσει σ’ ένα καρεκλάκι χωρίς να το σπάσει και να πει ένα τραγούδι παιδικό με την ραγισμένη φωνή του.

 

C. N.: Πρωτότυπη μουσική για θέατρο. Πόσο δύσκολο αλλά και γοητευτικό συγχρόνως είναι να “ντύσεις” το έργο ενός άλλου καλλιτέχνη με το δικό σου έργο;


Φ. Δ.: Απίθανο πράγμα-και γεμάτο από την ομορφιά των ηθοποιών. Αυτό είναι το κλειδί. Ο έρωτας για την άγνωστή σου ομάδα.

 

C. N.: Όπως αντιλαμβάνομαι από τις περισσότερες συνεντεύξεις σας, αλλά και από τη σελίδα σας «Foivos Film» στο facebook, είστε αθεράπευτα σινεφίλ! Ποια κινηματογραφική ιστορία θα λέγατε ότι σας έχει "στοιχειώσει" και το soundtrack ποιας ταινίας θα θέλατε να είχε την δική σας υπογραφή;


Φ. Δ.: Είμαι ο Γκουίντο Ανσέλμι, ο Άλβι Σίνγκερ, ο Μπέντζαμιν Μπράντοκ, ο Τράβις Μπικλ, ο Τζωρτζ Μπέϊλι, ο Μακρυκώστας, ο Κοντογιώργης και ο Δράκος του Κούνδουρου. Θα έγραφα λίγη, λιτή μουσική για το "Πάθος της Ζαν Ντ’Αρκ» του Ντράγιερ. Ή, μάλλον, όχι. Δεν ξέρω αν θα ήμουν ικανός.

 

C. N.: Σας έχουμε δει αρκετές φορές live, σε μουσικές σκηνές, φεστιβάλ αλλά και σε απρόσμενους χώρους (όπως πεζοδρόμια και ταράτσες). Τί εισπράττετε από τον κόσμο σε κάθε ζωντανή σας εμφάνιση;


Φ. Δ.: Αγάπη και συνείδηση μιας ζωντανής πόλης.

 

C. N.: Από 15 Οκτωβρίου, και για τρία μόνο Σάββατα, επιστρέφετε σ’ έναν γνώριμο για εσάς χώρο, τον Σταυρό του Νότου που γιορτάζει φέτος τα 20 χρόνια του! Τί θα του ευχηθείτε για τη συνέχεια;


Φ. Δ.: Να μη φοβηθεί να ομορφύνει. Μπορεί –όπως όλοι μας- πολύ περισσότερο.

 

C. N.: Το ευφάνταστο artwork της αφίσας -που φιλοτέχνησε ο Δημήτρης Μακρής-μου δίνει την εντύπωση ότι θα παρουσιάσετε ένα πρόγραμμα «εφ’ όλης της ύλης», σαν να θέλετε να αφηγηθείτε τα πάντα από την αρχή πριν περάσετε στο επόμενο κεφάλαιο. Κάνω λάθος; Σε ποια μονοπάτια πρόκειται να μας ταξιδέψετε μουσικά;


Φ. Δ.: Ανθολογώ ο ίδιος τα τραγούδια μου, για να με σπρώξω σε κάτι καινούργιο. Όπως κοιτάς παλιές φωτογραφίες και είτε σε τσαντίζουν και θες να τις σκίσεις είτε θες να βρεις ξανά κάτι που έχασες.

 

C. N.: Συνήθως, όταν αποχαιρετάς μία εποχή υποδέχεσαι μία άλλη… Ποιες είναι λοιπόν οι επόμενες "περιπέτειες" του Φοίβου Δεληβοριά;


Φ. Δ.: Πολύ σύντομα θα τις ανακοινώσω. Είναι δύο μεγάλα όνειρα που πλησιάζουν επιτέλους προς το μέρος μου.

 

C. N.: Αντί επιλόγου… Τί νοσταλγείτε από το χθες, τί σας φοβίζει στο σήμερα και τί ελπίζετε για το αύριο;


Φ. Δ.: Νοσταλγώ τον καθαρότερο αέρα, με φοβίζει η έλλειψη πόρων στη γη και το μακελειό στο οποίο θα οδηγήσει και ελπίζω όσοι έχουν ισχύ να μην την χρησιμοποιήσουν εναντίον μας.

 

photo: Αθηνα Παπαγιάννη


____________

Ο Φοίβος Δεληβοριάς για δύο ακόμη live στον Σταυρό του Νότου, στις 22 & 29 Οκτωβρίου! Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Σχετικές ειδήσεις
Κορνήλιος Σελαμσής: Η διαχείριση του πολιτισμού είναι ένα βαθιά πολιτικό ζήτημα
07.07.2016 14:45
Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών 2016, ο Κορνήλιος Σελαμσής φέρνει κάτι διαφορετικό στη σκηνή. Το «Λεόντιος και Λένα» είναι ένα λογοτεχνικό κείμενο του Μπύχνερ, που ο συνθέτης μετέτρεψε σε όπερα, με την ουσιαστική συμβολή του λιμπρετίστα Γιάννη Αστερή. Φαίνεται ενθουσιασμένος για τη συνεργασία με τους συγκεκριμένους λυρικούς τραγουδιστές, ενώ παράλληλα συνεχίζει να δουλεύει πυρετωδώς το μουσικό μέρος, νιώθοντας όπως λέει χαρακτηριστικά, «σαν να βρίσκεται στην μέση εγχείρισης ανοιχτής καρδιάς». Μας μίλησε μεταξύ άλλων, για τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης παράστασης, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας κλασικός συνθέτης στην Ελλάδα, καθώς και για τα φετινά γεγονότα που συνέβησαν στο Φεστιβάλ.
Kovacs: Τέσσερις συναυλίες για ένα ζεστό κοινό!
04.04.2016 16:16
Η Kovacs επιστρέφει στην Ελλάδα για τέσσερις ανοιξιάτικες συναυλίες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Βόλο, κάτι που περιμένει με ανυπομονησία! Λίγο πριν ξεκινήσει λοιπόν για τη Θεσσαλονίκη (ο πρώτος της σταθμός) ξεκλέβει λίγο χρόνο και μας μιλά για αυτές τις συναυλίες και τη μουσική της.
Δήμος Αναστασιάδης: Να ζούμε την κάθε μέρα όσο καλύτερα μπορούμε!
25.03.2016 19:00
Η προηγούμενη χρονιά ήταν για εκείνον αρκετά έντονη επαγγελματικά. Εκρηκτικά live σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενορχήστρωση στο Rocky Horror Show, πρωτότυπη μουσική στη Φρουτοπία, επιτυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, συνεργασία με τον σπουδαίο συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο, ενώ η “ατζέντα” του περιλάμβανε και εξωτερικό. Ο λόγος φυσικά για τον ταλαντούχο συνθέτη και ερμηνευτή Δήμο Αναστασιάδη!
Άλκηστις Πρωτοψάλτη: Η μουσική είναι το καθαρό καύσιμο της ψυχής
09.02.2016 15:20
Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη επιστρέφει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για έξι μουσικές παραστάσεις υπό τον τίτλο «Παιχνίδι με το χρόνο», στις 11, 12, 13, 15, 16 και 17 Φεβρουαρίου, ενώ στη συνέχεια θα «ταξιδέψει» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης για δύο μόνο βραδιές, στις 18 και 19 Μαρτίου. Αυτή ήταν μόνο η αφορμή για να απευθύνουμε τις ερωτήσεις μας στην σπουδαία ερμηνεύτρια και να μάθουμε για την δική της σχέση με το χρόνο, τη μουσική, τα όνειρά της που “υλοποιήθηκαν με τον καλύτερο τρόπο” και για την πηγή της δύναμης που είναι, σύμφωνα με τη δική της άποψη, “η τέχνη απ’ όπου κι αν προέρχεται”.
Γιώργος Χριστιανάκης: «Η ζωή είναι μια φάρσα που πρέπει όλοι να παίξουμε»
27.01.2016 10:17
Ο Γιώργος Χριστιανάκης βρίσκεται στο μουσικό στερέωμα περίπου τριάντα χρόνια. Στις 31 Ιανουαρίου θα παρουσιάσει στο Τριανόν την μουσική παράσταση «Μια εποχή στην κόλαση», σε μια δημιουργική συνέχεια των εμφανίσεων που έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό σε όλη την Ελλάδα. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, μιλάει για τον Ρεμπώ και την σημασία της ποίησής του, για την συνεργασία του με τον Γιάννη Αγγελάκα, ο οποίος συμμετέχει επίσης στην παράσταση και κάνει λόγο για την σημερινή κατάσταση στη μουσική βιομηχανία.