Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Αλέξης Βερούκας: Καλλιτέχνες αναλώσιμοι ή Τέχνη της ανακύκλωσης - Η περίπτωση CREMONINI / DOIG

Αλέξης Βερούκας: Καλλιτέχνες αναλώσιμοι ή Τέχνη της ανακύκλωσης - Η περίπτωση CREMONINI / DOIG

Με τις φροντίδες για την έκθεση έργων του Λεονάρντο Κρεμονίνι από ελληνικές συλλογές στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ, βλέποντας ξανά μετά από αρκετό καιρό πίνακες που είχαν στοιχειώσει την καλλιτεχνική εξέλιξη της νεότητας πολλών από τους Έλληνες συναδέλφους μου, σκέφτομαι:

Πώς είναι δυνατόν έργα που την δεκαετία του 70 και τουλάχιστον τη μισή του 80, βρισκόντουσαν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των επιμελητών από το Beaubourg ως το MoMA και έδωσαν αφορμές για εκατοντάδες σελίδες σκέψεων μερικών από τους σημαντικότερους συγγραφείς και φιλοσόφους του 20ου αιώνα, σήμερα να περιμένουν το βλέμμα μόνο κάποιων "αθεράπευτα πιστών" της ζωγραφικής για να ανανήψουν.

Σε ελάχιστα πια από τα μουσεία και τα κέντρα σύγχρονης τέχνης, που για σχεδόν δύο δεκαετίες διεκδικούσαν περίοπτες θέσεις , είναι ακόμη κρεμασμένα.

Παρ'όλο που είναι έργα που τα θαυμάζεις ακόμη.

Παρ'όλο που είναι έργα που προκαλούν κάθε ζωγράφο να πλησιάσει την αναπνοή του για να ανατρέξει στη διαδικασία της δημιουργίας τους.

Παρ'ολο που η υπερβατική τους πραγματικότητα διατηρεί ακέραιη την σύνθετη προβληματική της από τα πεδία της ψυχανάλυσης και του μυστηρίου της ύπαρξης.

Παρ'ολο που εντέλει είναι σε γενική ομολογία έργα που "αντέχουν" στο χρόνο, γιατί δεν περισσεύουν πλέον λίγα μέτρα στους επιμελητές για να τους εξασφαλίσουν τη δημόσια θέα;

Αντίθετα (και δεν μπορώ να αντισταθώ στην σύγκριση), συνωστίζονται στις λίστες προτεραιότητας για την απόκτηση και την ανάδειξη ενός καλλιτέχνη όπως ο Peter Doig, εκτοξεύοντας τα έργα του σε τιμές δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων (το Λευκό Κανό, 26,5 εκατ. USD, Christie's, 2015).

Ο Καναδός ζωγράφος πριν 15 περίπου χρόνια, εμφανίστηκε στη διεθνή σκηνή μέσω της βρετανικής αγοράς, προτείνοντας μια ζωγραφική που παρουσιάζει πολλές εκλεκτικές συγγένειες με αυτήν του Κρεμονίνι. Από καταγωγικές αναφορές, (Μπονάρ, Μυνκ αλλά και απευθείας από τον νεότερο στον Κρεμονίνι, του οποίου τη ζωγραφική είναι προφανές ότι γνωρίζει καλά), καθώς αρκετές συγγένειες ακόμη και στην θεματική οπτικοποίηση των ονείρων, των αχρονικών μορφών που και στους δύο πρωταγωνιστούν κλπ. Χωρίς να φτάναμε σε πρόκριση ποιότητας (και ο Καναδός είναι εξαιρετικός μάστορας της τέχνης του), είναι νομίζω εύλογη η ερώτηση: Leonardo Cremonini, Peter Doig, ανάλωση κατά προτίμηση μέχρι;

Η απάντηση από την όχθη των ζωγράφων, των δημιουργών αυτής της τέχνης, είναι ξεκάθαρη: ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.

Η μηχανή της ανακύκλωσης του δικτύου της σύγχρονης τέχνης πρέπει να ελευθερώσει από τον μηχανισμό της ανακύκλωσης της αγοράς τα έργα που αποδεικνύονται χρήσιμα σ' αυτό που ακόμη ονομάζουμε πολιτισμό στον ελεύθερο κόσμο, γιατί αλλοιώς αργά ή γρήγορα θα αυτοακυρωθεί.

Info: Ο Αλέξης Βερούκας είναι ζωγράφος. Τον προσεχή Σεπτέμβρη επιμελείται την έκθεση Οι Αυθάδειες του Ήλιου, με έργα του Leonardo Cremonini, η οποία θα παρουσιαστεί στο Ιστορικό Αρχείο - Μουσείο Ύδρας.

Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση μπορείτε να δείτε εδώ: Οι Αυθάδειες του Ήλιου: εικαστική έκθεση με έργα του Leonardo Cremonini στο Ιστορικό Αρχείο - Μουσείο Ύδρας

Photo Αλέξη Βερούκα: Robert Mc Cabe

Σχετικές ειδήσεις
Νίκος Σούλης: Room18
25.11.2016 15:54
Το Room18 αποτελεί ένα πρόγραμμα που εξετάζει την αρχιτεκτονική της φιλοξενίας μέσα από τρεις αλληλένδετες ενέργειες: Πανευρωπαϊκός Διαγωνισμός Σχεδιασμού - Έκθεση - Έκδοση. Ο Διαγωνισμός είχε ως ζητούμενο τον σχεδιασμό ενός αστικού δωματίου ξενοδοχείου τεσσάρων αστέρων, όπου θα επαναπροσδιορίζονται οι δεδομένες ελληνικές προδιαγραφές, απαραίτητες για την αδειοδότηση ξενοδοχείων.
Σίμων Συλαΐδης: Η τέχνη της Καλλιγραφίας σε αρμονία με τη Φύση
22.07.2016 16:33
Η καλλιγραφία είναι και εικόνα και γράμματα. Θεωρείται το απόλυτο είδος τέχνης. Ο τρόπος με τον οποίο παίρνεις έναν απλό χαρακτήρα και τον μεταμορφώνεις, δίνοντάς του ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο σε κάθε μία πινελιά, το κάνει να φαίνεται σα να μην υπάρχουν όρια στη δημιουργία. To «Urban Calligraphy» είναι η καλλιγραφία που βρίσκεται στο αστικό περιβάλλον. Είναι η καλλιγραφία που δεν παραμένει μόνο σε μία κόλλα χαρτί αλλά αυτή που μπορεί να διαφύγει σε κάποιο μεγαλύτερο καμβά.
Ανθρώπινα ίχνη & μορφές στο Μουσείο Μπενάκη
25.05.2016 12:15
Στην έκθεση Ανθρωπογραφές. Η έννοια του εκμαγείου στην τέχνη στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, παρουσιάζονται έργα φοιτητών του εργαστηρίου Γυψοτεχνίας- Χαλκοχυτικής της ΑΣΚΤ. Τα έργα είναι αποτέλεσμα της μαθητείας τους στο εργαστήριο κατά την τελευταία τριετία, υπό την καθοδήγηση του γλύπτη-επίκουρου καθηγητή της ΑΣΚΤ, Μάρκου Γεωργιλάκη.
Κωνσταντίνος Πάτσιος: Kunst macht frei - H τέχνη ελευθερώνει
15.04.2016 13:38
Μεγάλωσα και ζω στη Κηφισιά, την οποία θα ονόμαζα Βαυαρία των Αθηνών, τόσο για τη βλάστηση και τα υπόγεια ρεύματα, όσο και για τους πύργους και τα κατάλοιπα της κεντροευρωπαϊκής αισθητικής. Η τέχνη με γοήτευε από πολύ νεαρή ηλικία, αλλά η συστηματική και καθημερινή μου ενασχόληση με τη ζωγραφική ξεκίνησε στα 18, όταν βρέθηκα με υποτροφία στην κεντρική Γαλλία στο Πουατιέ. Οι τακτικές επισκέψεις μου στο Παρίσι, στο κέντρο Georges Pompidou και η επαφή με το έργο του Marcel Duchamp, του Francis Picabia και άλλων Γάλλων ντανταϊστών υπήρξε καθοριστική για την πορεία μου.
Δημήτρης Τάταρης: Δημιουργική διαδικασία και μοναχικότητα
12.02.2016 14:38
Αυτό που μου προσφέρει η τέχνη, μέσα από την δημιουργική διαδικασία, είναι η μοναχικότητα και όχι η μοναξιά, η απόλυτη χωρίς περιορισμούς ελευθερία έκφρασης.