Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Σχέδια και μνήμες - Δημοσθένης Κοκκινίδης

Σχέδια και μνήμες - Δημοσθένης Κοκκινίδης

Από το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης κυκλοφορεί το βιβλίο, Σχέδια και μνήμες του Δημοσθένη Κοκκινίδη.

 

Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (1 Ιουνίου έως 30 Ιουλίου 2016). Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης, ζωγράφος του χρώματος ή αλλιώς κολορίστας, όπως αισθάνεται ο ίδιος, πιστεύει ότι το σχέδιο είναι ο γεννήτορας της ζωγραφικής, πρωτογενές στοιχείο ικανό να μεταδώσει από μόνο του μια πληροφορία αισθητική, καλλιτεχνική. Ο Κοκκινίδης άρχισε να ζωγραφίζει από 10 χρονών, μαθητής ακόμη του δημοτικού, και συνέχισε βέβαια και στο γυμνάσιο, φτιάχνοντας σκίτσα των καθηγητών του που τα χάριζε όλα στους συμμαθητές του. Τα τελευταία χρόνια ο Κοκκινίδης έχει αφήσει στην άκρη τα πινέλα του. Η έρευνα ωστόσο σε κάθε γωνιά του εργαστηρίου του απέδωσε πλούσιους καρπούς: μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί και καταγραφεί περί τα 2.500 σχέδια. Εδώ παρουσιάζονται έργα των τελευταίων έξι δεκαετιών, επομένως σχέδια από όλες τις ζωγραφικές του ενότητες αλλά και από τα νεανικά του χρόνια, δηλαδή την περίοδο από το 1947, οπότε τελειώνει το γυμνάσιο, μέχρι το 1952, όταν εγκαταλείπει την ΑΣΟΕΕ και αποφασίζει οριστικά να γίνει ζωγράφος. Περιλαμβάνονται έτσι πολλά από τα σχέδια που είχε κάνει κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην ΑΣΚΤ, καθώς και αρκετά από όσα έκανε την περίοδο 1952-1958 στις εξορμήσεις του στην ύπαιθρο. Ακολουθούν τα σχέδια που έκανε αμέσως μετά την αποφοίτησή του από την ΑΣΚΤ, όταν ταξίδεψε στη Λέσβο το 1958 και στο Άγιον Όρος το 1959, μελετώντας πτυχές της λαϊκής και της βυζαντινής παράδοσης. Ήδη προς το τέλος των σπουδών του, το 1957-58, εμφανίζονται σχέδια που θα μεταπλαστούν στην πρώτη του ζωγραφική ενότητα τις «Συνοικίες», όπου απεικονίζονται από μνήμης οι προσφυγικές κατοικίες της προπολεμικής Δραπετσώνας, δηλαδή της γειτονιάς των παιδικών του χρόνων, καθώς και τα Σφαγεία της οδού Πειραιώς αλλά και οι παράγκες
στις όχθες του Ιλισού, στο ύψος του Νέου Κόσμου. Ακολουθούν τα σχέδια μέχρι το 1967, εμπνευσμένα από μαύρες σελίδες της ιστορίας: τη δολοφονία του Λαμπράκη αλλά και του Κέννεντυ, τον «βρώμικο» πόλεμο του Βιετνάμ. Την περίοδο της δικτατορίας εντείνει την κοινωνική κριτική που ασκεί μέσω της ζωγραφικής του. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης (1974-1981) τα έργα του απεικονίζουν τις αναταράξεις της εποχής. Ύστερα στρέφεται στην ποίηση της φύσης, τη θάλασσα, το τοπίο της Μήλου. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 αρχίζει η εικονογράφηση της ομηρικής
Οδύσσειας, που με διάφορες παραλλαγές θα τον απασχολήσει έως το 2010. Παράλληλα φιλοτεχνεί μια σειρά έργων που καταγράφουν τους προβληματισμούς και την ευαισθησία του για τα κοινωνικά και πολιτικά τεκταινόμενα. Την έρευνα στο εργαστήριο του Κοκκινίδη την πλαισιώνει η αφήγηση του ίδιου του καλλιτέχνη. Βλέποντας παλαιότερα έργα του ύστερα από χρόνια, ο Κοκκινίδης τα ανακαλύπτει εκ νέου και τα σχολιάζει, μιλά για τους δασκάλους του και τις πηγές έμπνευσής του, και η μνήμη του κυριολεκτικά κατακλύζεται από πρόσωπα και γεγονότα εκείνου του καιρού.

Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1929. Για δύο χρόνια φοίτησε στην τότε Ανωτάτη Εμπορική Σχολή. Από το 1952 ως το 1957 σπουδάζει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Ακολουθεί δίμηνη παραμονή στο 'Αγιο Όρος (1958), όπου μελετά βυζαντινούς εικονογραφημένους κώδικες. Λαμβάνει διετή υποτροφία από την ιταλική κυβέρνηση (1958).
Από το 1959 ως το 1961 είναι υπεύθυνος του καλλιτεχνικού τμήματος του νεοϊδρυθέντος Εθνικού Οργανισμού Ελληνικής Χειροτεχνίας. 
Κατά τη δεκαετία του 1960, παράλληλα με τη ζωγραφική, ασχολείται με το design για βιοποριστικούς λόγους. Σχεδιάζει αντικείμενα για την ντόπια και ξένη αγορά.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Ομάδας τέχνης α» (1961-67) και της «Ομάδας για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση μέσω της Τέχνης» (1976-81). Το 1975 είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.). Εκλέγεται καθηγητής (1976) στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Διετέλεσε πρύτανης της Α.Σ.Κ.Τ. την περίοδο 1979-1982. Από το 1981 έως το 1983 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου της Αθήνας. Σήμερα είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης (από το 1995) και μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας της Σχολής Μωραΐτη (από το 1997).
Έχει πραγματοποιήσει 23 ατομικές εκθέσεις, από τις οποίες οι 14 παρουσιάστηκαν στην περιοχή της Αθήνας.

 

 

Διαβάστε επίσης:

Σχέδια και μνήμες: έκθεση του Δημοσθένη Κοκκινίδη στο Μέγαρο Εϋνάρδου


Σχετικές ειδήσεις
Ζωγραφικές Ιστορίες σε Τρισδιάστατο Φόντο: έκθεση του Γιώργου Αυγέρου στη γκαλερί Alma
10.11.2016 15:56
Την Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 19:00, η Alma Contemporary Art Gallery στα Τρίκαλα, παρουσιάζει τον ζωγράφο Γιώργο Αυγέρο. Η έκθεση έχει τίτλο "Ζωγραφικές Ιστορίες σε Τρισδιάστατο Φόντο" και θα διαρκέσει έως τις 30 Ιανουαρίου 2017.
Τέχνη - Τύχη - Τόλμη: ομαδική έκθεση στη γκαλερί Έρση
27.09.2016 11:35
Ο Δ. Κοκκινίδης, ο Κ. Μορταράκος, η Σ. Πολίτη και ο Δ. Χιωτόπουλος συναντώνται σε μία ομαδική έκθεση ζωγραφικής, με τίτλο Τέχνη - Τύχη - Τόλμη στην Γκαλερί Έρση, η οποία θα παρουσιαστεί από την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου έως την Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016.
Σχέδια και μνήμες: έκθεση του Δημοσθένη Κοκκινίδη στο Μέγαρο Εϋνάρδου
20.05.2016 15:10
Την Τρίτη 1 Ιουνίου 2016 το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης εγκαινιάζει στο Μέγαρο Εϋνάρδου την έκθεση του Δημοσθένη Κοκκινίδη, Σχέδια και μνήμες.
Θεσσαλονίκη: Μνήμες του Παρόντος: έκθεση του Πάβλου Χαμπίδη στη γκαλερί Ειρμός
16.05.2016 11:20
Η Γκαλερί ΕΙΡΜΟΣ μας προσκαλεί την Τρίτη 19 Μαΐου 2016 στις 8.30 μ.μ. στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του Πάβλου Χαμπίδη, “Θεσσαλονίκη: Μνήμες του Παρόντος”.
Λησμονημένα ρολά ζωγραφικής 1952- 1974, του Δημοσθένη Κοκκινίδη στο Μουσείο Μπενάκη
10.12.2015 16:05
Το Μουσείο Μπενάκη παρουσιάζει μία έκθεση αφιερωμένη στον ζωγράφο Δημοσθένη Κοκκινίδη με τίτλο "Λησμονημένα ρολά ζωγραφικής", με έργα που παρέμειναν ξεχασμένα στο ατελιέ του καλλιτέχνη για πάνω από τέσσερις δεκαετίες.