Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Άγριες Θάλασσες - Τέσυ Μπάιλα: Κριτική βιβλίου

Άγριες Θάλασσες - Τέσυ Μπάιλα: Κριτική βιβλίου

Θυμίζει αιγαιοπελαγίτικη ακουαρέλα το νέο μυθιστόρημα της Τέσυς Μπάιλα, χωρίς ίσως το φως του Ελύτη που τόσο αγαπά, αλλά με ένα Αιγαίο του πολέμου και της παρανομίας που στις Άγριες Θάλασσές του δοκιμάζεται η ελευθερία και η αξιοπρέπεια.

Από τον Δημήτρη Στεφανάκη

Πρωταγωνιστής αδιαφιλονίκητος, ο Μιλτιάδης Χούμας, ήρωας στο μύθο αλλά και στην πραγματικότητα, διαπρέπει στις αποστολές διαφυγής με το καΐκι του, την «Ευαγγελίστρια». Η Μπάιλα αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο ντοκουμέντα και οικογενειακές αφηγήσεις  ολοκληρώνοντας μια άτυπη τριλογία που άνοιξε με το «Μυστικό ήταν η ζάχαρη» και συνεχίστηκε με το «Ουίσκι Μπλε». Με ανισόπεδους αφηγηματικούς κόμβους αντιστρέφει συχνά τη δυναμική των γεγονότων συνθέτοντας μια διήγηση στην οποία αφθονούν οι στιγμές κρίσης. Στο τέλος μένει η γεύση μιας συναρπαστικής πλοκής  που διαδραματίζεται σχεδόν πάντα στην κόψη του ξυραφιού.

Μένει όμως και η αίσθηση της ακριβολογίας. Με δόκιμη γλώσσα και πλήρη γνώση του πραγματολογικού υλικού που συνέχει τον ιστό του μυθιστορήματος η συγγραφέας καταφέρνει να μας μεταφέρει στα ταραγμένα νερά του Αιγαίου Πελάγους. Μικρές και μεγάλες διαδρομές που γράφουν Ιστορία· ονόματα τόπων και ανθρώπων που  έχουν τη σημασία τους. Ο δαιμόνιος ταγματάρχης Μάικλ Πάρις, ο Τζον Κέιπς, ο μόνος επιζών από το υποβρύχιο Περσεύς, η δωρική και γλυκομίλητη Ελένη… Μικροί και μεγάλοι δορυφόροι στην δίνη και στην αφήγηση του πολέμου συνθέτουν το ανθρώπινο μωσαϊκό.

Ο πόλεμος, όπως κάθε δυσχερής συγκυρία, επιβεβαιώνει  αξίες που το πλαδαρό τοπίο της ειρήνης δύσκολα θα μπορούσε να αναδείξει.

Αυτό που κερδίζει ο αναγνώστης του βιβλίου είναι μια πλούσια, πολυσχιδής εμπειρία – τη γνώση ενός κόσμου χαμένου από καιρό, ένα κώδικα συμπεριφοράς που έχει  θέσει σε αχρησία η σύγχρονη εποχή της ταχύτητας. Μια αναγνωστική βουτιά, λοιπόν, στις Άγριες Θάλασσες, αλλά και σ’ ένα  κόσμο όπου  λέξεις όπως ο έρωτας, η φιλία, οι ανθρώπινοι δεσμοί, το θάρρος και η ελευθερία αναζητούν άλλο νόημα – κι η Τέσυ Μπάιλα δίνει τις δικές της απαντήσεις…

Το βιβλίο της Τέσυς Μπάιλα, Άγριες Θάλασσες, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Σχετικές ειδήσεις
Ο κατάδεσμος - Θωμάς Κοροβίνης: Κριτική βιβλίου
11.08.2016 14:49
Μέσα από την ιστορία της Ζηνοβίας, ο Κοροβίνης αφηγείται εμμέσως πλην σαφώς την ιστορία της Ελληνίδας τίμιας γυναίκας που αγωνίζεται να τιμήσει το σπίτι της, τον άντρα της, την αξιοπρέπειά της και να αντισταθεί στην ατιμία του συζύγου που την ορίζει και την θεωρεί παιχνίδι του.
14 - Jean Echenoz: Κριτική βιβλίου
01.06.2016 12:23
Στην φιλοσοφία του βιβλίου του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ, Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο ο Ζαν Εσνόζ, ένας εκ των κορυφαίων εκπροσώπων της γαλλικής σύγχρονης λογοτεχνίας, επανέρχεται με ένα βιβλίο αφιέρωμα στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, εκατό χρόνια μετά. Ένας πόλεμος που ρήμαξε την Ευρώπη και στοίχισε τη ζωή σε τόσες ψυχές, μία σύρραξη που διήρκησε 5 χρόνια και κατέστρεψε περιουσίες, μνημεία και κυρίως την ανθρώπινη ύπαρξη και την αξιοπρέπειά της.
Σεργιάνι στο Γκιναρντό - Χουάν Μαρσέ: Κριτική βιβλίου
18.05.2016 10:13
Στα σοκάκια της μεταπολεμικής Βαρκελώνης, εκεί που η καταλανική πατριωτική ατμόσφαιρα υπερασπίζεται την ταυτότητά της και οι ήχοι του πολέμου ακόμα ακούγονται στους ερημωμένους δρόμους, ο Μαρσέ ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας μέσα από την σχέση ενός αστυνόμου και μίας έφηβης.
Ένας πύργος στη Γερμανία Ζιγκμαρίνγκεν - Pierre Assouline: Κριτική βιβλίου
06.05.2016 13:56
Με το βιβλίο αυτό ο Assouline καταθέτει στο χρονικό του Β’ Παγκοσμίου πολέμου ένα ακόμα επεισόδιο του μέσα στα πολλά και άγνωστα που έχουν σημαδέψει την ανθρωπότητα και την ιστορία της Ευρώπης. Γιατί αυτός ο πόλεμος άφησε πίσω θύματα και ανθρώπινες απώλειες αλλά άφησε και ανοιχτές πληγές σε ανθρώπους που επέζησαν και βίωσαν την αγριότητα των κατακτητών.
Το μυθιστόρημα του Δον Σανδάλιο, σκακιστή - Miguel de Unamuno: Κριτική βιβλίου
10.12.2015 15:12
Αυτό το ιδιότυπο μυθιστόρημα χτίζεται με μία παράλογη λογική. Αμφίβολη η προέλευση του, ακαθόριστη η σύλληψή του, αβέβαιος ο προορισμός του. Όλο το βιβλίο μοιάζει με μία παρτίδα σκάκι, αυτό το παιχνίδι που κινητοποιεί τον εγκέφαλο και απαιτεί εξαιρετική συγκέντρωση και αποστασιοποίηση από πρόσωπα και πράγματα. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν πρόκειται για ένα αμιγές μυθιστόρημα ή αν είναι το μυθιστόρημα ενός μυθιστορήματος που βρέθηκε στα χέρια του συγγραφέα ή αν πάλι όλο αυτό το παιχνίδι, μιας και το βιβλίο αναφέρει στο σκάκι, είναι μία καθαρή και ευφυής επινόηση του ίδιου του γράφοντος.