Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
Η εκδίκηση έσταζε μέλι - Φανή Πανταζή: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015 15:17
Η εκδίκηση έσταζε μέλι - Φανή Πανταζή: Κριτική βιβλίου

Έχοντας έρθει πολύ πρόσφατα σε πρώτη επαφή με το συγγραφικό έργο της κυρίας Πανταζή, ξεκίνησα να διαβάζω με μεγάλη χαρά κι ενθουσιασμό το τελευταίο της πόνημα, με τον πολλά υποσχόμενο τίτλο "Η εκδίκηση έσταζε μέλι".

Μην μου πείτε πως δεν σας προδιαθέτει ότι θα διαβάσετε μια ιστορία γεμάτη πάθος κι έντονα συναισθήματα, μίση και εκδίκηση, γιατί μάλλον θα πείτε ψέματα και δεν είναι σωστό. Όπως και να 'χει, κάτι παρόμοιο περίμενα κι εγώ ωστόσο, βρέθηκα αντιμέτωπη με κάτι αρκετά διαφορετικό από αυτό που είχα στο μυαλό μου, αλλά κι από στο οποίο είχε συνηθίσει η συγγραφέας το αναγνωστικό της κοινό όλα αυτά τα χρόνια, ενισχύοντας την άποψή μου πως οι σύγχρονοι λογοτέχνες προσπαθούν να κάνουν στροφή στο ύφος του, αν και για μένα αυτό πρέπει να το καλλιεργείς από το ξεκίνημά σου και στην πορεία, να συντηρείται.

Η Μαρουσώ είναι μια κοπέλα που παρά την ζωντάνια της και την αγάπη της για τη ζωή, αλλά και τις τόσες δυνατότητές της να πετύχει σπουδαία πράγματα, χτυπιέται αλύπητα από τη μοίρα που χωρίς ιδιαίτερο λόγο, δεν μοιάζει να είναι ελαστική μαζί της. Κι όμως, εκείνη καταφέρνει να φανεί δυνατή, να σταθεί στα πόδια της και να μην λυγίσει κάτω από το βάρος του κακού της ριζικού, φτάνοντας στο σημείο εκείνο που η ζωή με τον δικό της τρόπο, της φέρνει την δυνατότητα να εκδικηθεί για όλα εκείνα που της στέρησαν. Κι εκείνη δεν θα διστάσει, παρά θα αρπάξει την ευκαιρία φτάνοντας πολλές φορές στα άκρα, δοκιμάζοντας τον εαυτό της, ίσως και την συνείδησή της. Μέχρι που στο δρόμο της θα βρεθεί η Αννέζα και οι ισορροπίες θα διαταραχθούν και οι δύο γυναίκες θα καταλάβουν πως ίσως να είναι πιόνια στο παιχνίδι που η μοίρα όρισε για εκείνες.

Θα ξεκινήσω από τα θετικά του βιβλίου, όχι επειδή είμαι καλός άνθρωπος, αλλά επειδή πιστεύω πως οφείλω να τα αναγνωρίσω. Το βιβλίο είναι ιδιαίτερα καλογραμμένο, με στρωτό λόγο και αφήγηση που ρέει, αλλά και με διαλόγους ζωντανούς, γεμάτους ενέργεια και συναίσθημα που αυτό μεταδίδεται άμεσα και εύκολα στον αναγνώστη. Επιπλέον, αρκετά καλοδουλεμένο θα χαρακτήριζε κανείς και το ψυχογράφημα των δύο κεντρικών ηρωίδων, της Μαρουσώς και της Αννέζας, αν και πιστεύω πως είναι ξεκάθαρη η προτίμηση και η αδυναμία της συγγραφέως στην πρώτη, όχι μόνο επειδή της αφήνει περισσότερο χώρο και της προσφέρει περισσότερο χρόνο, αλλά επειδή μοιάζει ακόμα και στις πιο σκληρές στιγμές της να καλύπτεται από ένα πέπλο αγάπης και κατανόησης, που ίσως θα μπορούσε να είναι και κάπως πιο συγκαλυμμένο.

Και θα περάσω τώρα στα αρνητικά της υπόθεσης, γιατί κι αυτά πρέπει να τα λέμε. Αν και όπως προανέφερα οι διάλογοι είναι ζωντανοί και διέπονται από αρκετό ρεαλισμό, επαναλαμβάνονται σε υπερβολικά μεγάλο βαθμό, τόσο που έπιασα τον εαυτό μου να ανατρέχει μερικές σελίδες πίσω για να διαπιστώσει αν ήταν αλήθεια ή η ιδέα μου. Και αυτό είναι κάτι που θα το καταλάβαινα να συνέβαινε στο βιβλίο ενός πρωτάρη συγγραφέα, αλλά θεωρώ πως όσο ένας δημιουργός προχωράει κι εξελίσσεται, οφείλει να δίνει λίγο μεγαλύτερη σημασία στις λεπτομέρειες που μπορεί να κάνουν τη διαφορά. Από 'κει κι έπειτα, πιστεύω πως το βιβλίο είναι ιδιαίτερα προβλέψιμο, ειδικά για τους τακτικούς αναγνώστες του είδους, και πως ίσως να το κάνει ακόμα πιο προβλέψιμο η σχετικά πρόσφατη κυκλοφορία ενός άλλου βιβλίου με το οποίο έχουν πολλά κοινά σημεία, άρα μπορεί να σας οδηγήσει σε εύκολα συμπεράσματα.

Όπως και να 'χει, "Η εκδίκηση έσταζε μέλι" είναι ένα βιβλίο καλογραμμένο, ευκολοδιάβαστο κι ευχάριστο, που το δίχως άλλο, δεν θα σας κουράσει, αλλά δεν θα σας προσφέρει και την συγκίνηση εκείνη που πιθανότατα αναζητούσατε όταν το πήρατε στα χέρια σας. Σίγουρα θα θέλατε κάτι παραπάνω, ίσως μια μεγαλύτερη και όχι τόσο εμφανής ανατροπή, ένα αίσθημα που σίγουρα ενισχύει ακόμα περισσότερο ο τίτλος και η περίληψη, που ίσως γεννούν μεγαλύτερες προσδοκίες από αυτές που θα έπρεπε. Τέλος, θέλω να αναφέρω πως είναι συγκινητικό το γεγονός πως το βιβλίο αυτό η συγγραφέας το αφιερώνει στη μνήμη της αδικοχαμένης της αδερφής, Καίτης Οικόνομου , που χωρίς καμία αμφιβολία μας λείπει πολύ.


Το βιβλίο της Φανής Πανταζή, Η εκδίκηση έσταζε μέλι, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.


Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.