Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016
Το γαλάζιο άλογο ονειρεύεται - Melanie Wallace: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015 13:03
Το γαλάζιο άλογο ονειρεύεται - Melanie Wallace: Κριτική βιβλίου

Στα σκοτεινά και άγρια μονοπάτια της Άγριας Δύσης, την επαύριον του αμερικανικού εμφυλίου, τα σώματα είναι κενά από μνήμη και γεμάτα από βαναυσότητα και μίσος για τον διπλανό τους, χαμένα σε έναν κόσμο σύγκρουσης και αντιπαλότητας που αγγίζει τα όρια της παράνοιας.


Ένα μείγμα παραισθήσεων και παράξενων ενστίκτων κατακλύζει τους αποσβολωμένους ανθρώπους που πολέμησαν τον εχθρό τους, τον συμπατριώτη τους σε τελική ανάλυση, πεπεισμένοι πως αγωνίζονται για την ανεξαρτησία τους με λάβαρο την ιδέα για ένα καλύτερο αύριο που ποτέ δεν έρχεται. Τελικά, το αποτέλεσμα ήταν ένα δοχείο ματαιότητας γεμάτο από κάτω μέχρι πάνω και την υπονόμευση της ζωής που δεν τελειώνει όταν τα τύμπανα του πολέμου παύουν να ηχούν. Σε αυτή την πραγματικότητα, η Melanie Wallace τοποθετεί την αφήγησή της για να αποκαλύψει ή να προσδώσει στην ιστορία της πως κανένας πόλεμος και καμία βαρβαρότητα δεν αφήνει ανέπαφες τις ψυχές των ανθρώπων που βιώνουν συνθήκες ανελευθερίας.


Στο οχυρό 2881 που όλα έχουν την ανάσα του θανάτου να εγκυμονεί και την αβεβαιότητα να ίπταται πάνω από τα κεφάλια των κατοίκων του, οι μυρωδιές μπαρουτιού και οι ιαχές επίθεσης δεν έχουν πάψει να καλύπτουν τον ουρανό της ειρήνης που παραμένει νεφελώδης. Ο στρατιωτικός ηγέτης του οχυρού ταγματάρχης Κάτερ βρίσκεται στο έλεος του φόβου του, αδυνατεί να κυβερνήσει και να εξουσιάσει τους ανθρώπους που περιμένουν για την λύτρωση ενώ οι στρατιώτες βρίσκονται σε αναρχία και έλλειψη οργάνωσης. Τα ανεξίτηλα σημάδια που έχουν χαραχτεί πάνω του είναι έκδηλα, ο ίδιος ο Κάτερ κυκλοφορεί σαν φάντασμα που ψάχνει το εγώ του μέσα στην ομίχλη, αλληλογραφεί στην γυναίκα του που δεν υπάρχει πια προσπαθώντας να αγκιστρωθεί από κάποια δύναμη που θα τον παρηγορήσει και θα του δώσει μία λύση ώστε να αποφύγει τον χαμό του. Σαν τσεχοφικός ήρωας ή σαν Ματωμένος μεσημβρινός για να θυμηθούμε το βιβλίο του Κόρμακ Μακ Κάρθυ, ο Κάτερ είναι ο κύριος ήρωας και πρωταγωνιστής, δέσμιος των συνεχόμενων προσβολών προς το πρόσωπό του και δέκτης των αμφιβολιών των ανθρώπων που βρίσκονται υπό την εποπτεία του.


Παράλληλα με την συνθήκη αυτή, η Άμπιγκέιλ Μπιούελ, αυτό το αμίλητο αγρίμι που κατά την διάρκεια του πολέμου αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε από τις ορδές των αδίστακτων Ινδιάνων που διψούσαν για εκδίκηση και για χρόνια ζούσε μαζί τους, θα παραδοθεί προς τον "πολιτισμό" που τόσα χρόνια στερήθηκε. Αλλά σε ποιον πολιτισμό πραγματικά γυρνάει όταν όλα γύρω της έχουν καταρρακωθεί και καταρρεύσει; Για ποια επιστροφή μιλάμε όταν η ίδια αποφασίζει να εμπιστευτεί μόνο το άλογό της και όταν σιωπηλή θα δείξει την άρνησή της να συμπλεύσει με ο,τιδήποτε πολιτισμένο την ένωνε με το χθες; Μόνη της και κύρια του εαυτού θα παραμείνει έγκλειστη στις σκέψεις της, απόμακρη και ξένη, διαγράφοντας από την μνήμη της το παρελθόν της σαν η αιχμαλωσία της να ήταν η λύτρωσή της. Η Μπιούελ είναι πλέον μία σκιά που περιφέρεται, αποδέχεται την επικοινωνία μόνο με τον Κάτερ, η συνομιλία τους όμως αυτή δεν οδηγεί πουθενά καθώς και οι δύο είναι χαμένοι στην απώλεια της συνείδησής του και κινούν τα νήματά τους σε μία σφαίρα έξω από την επίγεια πραγματικότητα, ο καθένας για τον πόνο της ψυχής του. Εκείνη στο μόνο που αποθέτει τις ελπίδες της είναι το άλογό της, η ασπίδα προστασίας της που της αφήνει περιθώρια ελπίδας πως το μωρό που φέρνει στα σπλάχνα της θα ζήσει ένα μέλλον δίχως μελανιές και μαύρες κηλίδες αναξιοπρέπειας φοβούμενη πάντα όπως αναφέρει και η συγγραφέας πως "ό,τι έθρεψε κάποτε αυτός ο πλακούντας, ο έξω κόσμος δεν θα το συντηρήσει για πολύ".


Η Wallace είναι πολύ περιγραφική όταν ξεσκεπάζει την σκληρότητα μίας φυλής που κατά την συγγραφέα δεν παρουσιάζει καμία ένδειξη συναίνεσης ή κατανόησης προς τον διαφορετικό άνθρωπο, δεν έχει ευαισθησίες και λειτουργεί σαν μηχανή που θέλει να καταστρέφει. Ποια όμως είναι τα όρια του πολιτισμού και ποια της άγριας ζωής; Σε τι διαφέρει η ισοπέδωση και η συντριβή ενός ολόκληρου έθνους στο όνομα μίας δήθεν πολιτικής διαφοροποίησης και σε τι η άνευ προηγουμένου επίδειξη ισχύος από μία φυλή που έμαθε να επικοινωνεί με δικούς της κανόνες και γλώσσα; Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι κρίσιμα και ίσως να μην βρουν ποτέ απάντηση, η ιστορία όμως θα δείξει αν ο αφανισμός των Ινδιάνων έφερε τον κόσμο σε ευτυχέστερη μοίρα και αν η δική τους δίψα για αίμα δεν ήταν αποτέλεσμα των δεινών που υπέφεραν από έναν δυτικό άνθρωπο "πολιτισμένο".


"Κανείς δεν ξέρει πια τι είναι αληθινό, ή μάλλον τι δεν είναι, και μες στον λήθαργο και στη μέθη τους παύουν να θυμούνται πια ποιοι ήταν ή να φαντάζονται ποιοι μπορούν να ξαναγίνουν"


Το βιβλίο της Melanie Wallace, με τίτλο Το γαλάζιο άλογο ονειρεύεται κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.
Μια ματιά στον κόσμο της Ελίζαμπεθ Γκάσκελ - Αλέξανδρος Κεφαλάς: Κριτική βιβλίου
07.11.2016 10:31
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να βλέπουν το φως της δημοσιότητας τέτοιου είδους βιβλία, τα οποία εντρυφούν συνοπτικά μεν, ουσιωδώς δε σε προσωπικότητες που άφησαν το δικό τους ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία της λογοτεχνίας. Αυτό εδώ το μικρό εγχειρίδιο είναι αφιερωμένο στη ζωή της Βρετανίδας Ελίζαμπεθ Γκάσκελ, την οποία λίγοι γνωρίζουν και ακόμα λιγότεροι έχουν διαβάσει.
Η πτώση και άλλες ιστορίες - Friedrich Dϋrrenmatt: Κριτική βιβλίου
25.10.2016 10:13
Η ανθρώπινη ιστορία χρειάζεται πολύ μελάνι για να γραφτεί και ίσως αυτό να μην είναι αρκετό. Χωρίς αμφιβολία, αυτή η ιστορία που ονομάζεται άνθρωπος, αυτό το μέγα ανεξάντλητο κεφάλαιο και τα συν αυτώ έχει τόσες εκδοχές, τόσες όψεις και τόσα τρωτά σημεία που κάθε συγγραφέας κομίζει την δική του οπτική γωνία με οδηγό τα βιώματά του και τα αναγνώσματά του.
Το βιβλίο των φανταστικών όντων - Χόρχε Λούις Μπόρχες: Κριτική βιβλίου
11.10.2016 09:59
Φανταστικά όντα στοιχειώνουν από γεννήσεως του κόσμου τις ανθρώπινες ζωές γιατί ο άνθρωπος μπροστά στη δύναμη της φύσης και στο μεγαλείο της έχει ανάγκη να εκφράσει τις φοβίες του, τις απορίες του, τις σκέψεις του με τρόπο πολλές φορές παράλογο, μεταφυσικό και υπερβολικό.
Ρομάντσο και άλλα πεζά - Μαρία Πολυδούρη: Κριτική βιβλίου
26.09.2016 10:20
"Όσο πιο πολύ αγαπάμε και τόσο πιο πολύ άσκυφτοι γινόμαστε. Όσο πιο αληθινά αγαπάμε τόσο πιο ωραία υποφέρουμε" θα γράψει σε ύφος μελαγχολικό και ποιητικό η Μαρία Πολυδούρη προς τον ποιητή Φίλιππο Κλεωνά.
Άρτουρ Σοπενχάουερ - Peter B. Lewis: Κριτική βιβλίου
16.09.2016 16:18
Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός πως ολοένα και περισσότερο τα βιβλία φιλοσοφίας αποτελούν πόλο έλξης και πεδίο ανακάλυψης για πολλούς αναγνώστες που αναζητούν δρόμους διαφυγής και διεξόδους μέσω αυτών.
Ο Άποικος της Μάλατα - Τζόζεφ Κόνραντ: Κριτική βιβλίου
12.09.2016 10:10
Αν μπορούσε κάποιος να αποδώσει ζωγραφικά τα έργα του Κόνραντ και κυρίως το παρόν, το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο με την ίδια την πολυτάραχη του ζωή του Κόνραντ λόγω των διαφόρων ταξιδιών του, σίγουρα θα επέλεγε έναν πίνακα του επίσης πολυταξιδεμένου Γκωγκέν.