Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017
Επειδή είναι η καρδιά μου - Αύγουστος Κορτώ: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015 12:13
Επειδή είναι η καρδιά μου - Αύγουστος Κορτώ: Κριτική βιβλίου

Το τελευταίο πόνημα του Αύγουστου Κορτώ, κυκλοφόρησε μόλις πριν από λίγους μήνες, κατά την διάρκεια της απουσίας του στην Αϊόβα, όπου και το τοπικό Πανεπιστήμιο τον είχε προσκαλέσει.


Αυτός ο παράγοντας -της απουσίας του- θα μπορούσε να συντελέσει αρνητικά στην προώθηση μιας νέας δουλειάς. Ωστόσο, αν και δεν βρισκόταν στην Ελλάδα, ο Κορτώ είχε αφήσει πίσω του ένα μέρος της καρδιάς του και ως εκ τούτου, η αγάπη που πήγαζε από αυτό ήταν αρκετή για να κάνει τη  δουλειά της. Επιπλέον, ο κατά τ' άλλα ταλαντούχος συγγραφέας, απολαμβάνει ακόμα τους καρπούς της επιτυχίας, της ανταπόκρισης, αλλά και της αγάπης του αναγνωστικού κοινού, πράγματα που του απέφερε η "Κατερίνα" του την χρονιά που μας πέρασε.

 

Ένα ζευγάρι, κοντά στην ηλικία των σαράντα χρόνων, ο Χάρης και η Νόρα, ζούνε την κατάρρευση του γάμου τους υπό το βάρος του ξαφνικού και άδικου χαμού του εξάχρονου γιου του, Άγγελου. Ο καθένας κλεισμένος στον εαυτό του, βασανισμένος από τους δαίμονές του και το μίσος που νιώθει ο ένας για τον άλλον, μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, γιγαντώνεται, περιμένοντας να φτάσει στην κορύφωσή του και από εκεί, στην πλήρη καταστροφή. Ώσπου ένα βράδυ, ο Άγγελος, εμφανίζεται στα όνειρά τους καλώντας τους να επισκεφτούν το σπίτι όπου παραθέριζαν στην Χαλκιδική, κάνοντας την υπέρτατη θυσία που θα του επιτρέψει να γυρίσει κοντά τους κι εκείνοι, μην έχοντας άλλη επιλογή αλλά και πρόθεση ν' αντισταθούν σ' αυτήν την παράλογη πρόταση, ξεκινάνε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή.


 

Ο Κορτώ στο "Βιβλίο της Κατερίνας", μας μίλησε για την τρέλα, τον πόνο, την απώλεια, μα πάνω απ' όλα για την αγάπη. Στο "Επειδή είναι η καρδιά μου" επιστρέφει για να μας μιλήσει και πάλι για όλα αυτά, μέσα όμως από ένα διαφορετικό πρίσμα. Το μυθιστόρημά του αυτό, θα έλεγε κανείς πως θυμίζει αρχαία τραγωδία , με τον Χάρη και τη Νόρα ν' αποτελούν τους τραγικούς ήρωες μιας ιστορίας στην οποία ποτέ δεν θέλησαν να πρωταγωνιστήσουν αλλά και που δεν είχαν την επιλογή να το αποφύγουν. Η Νόρα βυθισμένη στην τρέλα και τον πόνο, βασανισμένη από την απώλεια του μονάκριβου γιου της, νιώθοντας ατελείωτο μίσος για τον σύζυγό της, για τον άντρα που κάποτε αγάπησε, επειδή δεν μπόρεσε να εμποδίσει το κακό, αρνούμενη να κάνει οτιδήποτε για ν' αφήσει τον Άγγελο πίσω της και να μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή της. Γιατί η αγάπη μπορεί να είναι το πιο μαγικό συναίσθημα, έχει όμως την ικανότητα να σε καταστρέφει ακριβώς την ίδια στιγμή.


 

Από την άλλη, υπάρχει ο Χάρης, που ξοδεύει τον εαυτό του σε ξένα κρεβάτια, μην μπορώντας να πλησιάσει τη γυναίκα του που κάποτε, για εκείνον, ήταν ο κόσμος του, ο άνθρωπος εκείνος που τον έβγαλε από τα μοναχικά σκοτάδια της ύπαρξής του. Ανίκανος να δώσει ένα τέλος με τρόπο οριστικό και άμεσο, ζει με την ελπίδα πως οι ερωτικές του περιπτύξεις με τις πόρνες όπου και συνευρίσκεται, θα του χαρίσουν μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη ασθένεια που θα τον οδηγήσει σ' ένα φινάλε αργό και βασανιστικό. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια ιστορία αληθινή και ανθρωποκεντρική που δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει μια τόσο οδυνηρή απώλεια, αλλά δοξάζει το μεγαλείο της, επιτρέποντας στους άτυχους γονείς να την ζήσουν σε κάθε κύτταρο του σώματός του, ν' αγγίξει κάθε σπιθαμή της ψυχής τους μέχρι που να μην απομείνει τίποτα από εκείνους.


 

Με γλώσσα σκληρή κάποιες φορές, αλλά άμεση και καθημερινή, ο Αύγουστος Κορτώ μας χαρίζει ένα βιβλίο που με κάθε του σελίδα μας κάνει να πονάμε, να αισθανόμαστε, να συμμεριζόμαστε αλλά την ίδια ώρα, να θυμώνουμε με την αδυναμία των χαρακτήρων του, παρά που είναι άκρως φυσική και ρεαλιστική. Κι εκεί που η αλήθεια συναντά τη φαντασία, εκεί που η πραγματικότητα συναντά το μεταφυσικό, το λεπτό πέπλο που χωρίζει αυτά τα δύο μοιάζει να πέφτει δημιουργώντας διλήμματα, αλλά και φέρνοντας στο προσκήνιο τις επιλογές που όλοι μας έχουμε. Επιλογές που μας επιτρέπουν ν' απελευθερωθούμε από τον πόνο και να συνεχίσουμε, ή που θα του επιτρέψουν να ριζώσει βαθιά μέσα μας μέχρι που  τρέλα του να μας αφανίσει. Συμβολικό, αλληγορικό, βγαλμένο μέσα από την ίδια τη ζωή, με κάποιες δόσεις κυνικού χιούμορ που είναι το μοναδικό που μπορεί να επιβιώσει μέσα από την τραγικότητα, το "Επειδή είναι η καρδιά μου" είναι ένα βιβλίο που μπορεί να μην αλλάξει τη ζωή σας, αλλά που αξίζει να διαβαστεί.

 




Το βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ, Επειδή είναι η καρδιά μου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.


Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.