Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Γιώργος Χρυσοστόμου: Ένας ηθοποιός μετά το κλείσιμο της αυλαίας είναι σαν ένα βρέφος

Γιώργος Χρυσοστόμου: Ένας ηθοποιός μετά το κλείσιμο της αυλαίας είναι σαν ένα βρέφος

O Θωμάς Μοσχόπουλος , μετά τις παραστάσεις Mistero Buffo και Ρινόκερος που κατέκτησαν κοινό και κριτικούς, έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία του Λίλιομ, του Φέρεντς Μόλναρ που θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Πόρτα, από 20 Δεκεμβρίου, στον κύκλο των βραδινών παραστάσεων με υπότιτλο «Κακά αγόρια σε έργα με περίεργα ονόματα».

 

Ο Γιώργος Χρυσοστόμου, ένας από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του, που συνεχίζει και φέτος την επιτυχημένη συνεργασία του με τον Θωμά Μοσχόπουλο, πρόκειται να δώσει σάρκα και οστά στον συναρπαστικό, λαμπερό και εύθραυστο κόσμο του ομώνυμου ήρωα. 

 

Ο ηθοποιός , που βραβεύτηκε πρόσφατα με το Θεατρικό Βραβείο «Δημήτρης Χορν» για την εξαιρετική ερμηνεία του στο Mistero Buffo, λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα της παράστασης, απάντησε στις ερωτήσεις μας για το έργο , τον ήρωα που υποδύεται, τα «λούνα παρκ» του σήμερα και τα μελλοντικά του σχέδια. Ας δούμε τι έχει να μας πει..

 

Συνέντευξη: Ερριέττα Μπελέκου

 

Culturenow.gr: Ας ξεκινήσουμε την «κουβέντα» μας με την εξαιρετική σας ερμηνεία στην παράσταση Mistero Buffo, που σας χάρισε και τον Χρυσό Σταυρό του Δημήτρη Χόρν. Τι συναισθήματα, αλλά και ευθύνες ενδεχομένως, δημιούργησε αυτή η τιμητική βράβευση; Έχει αλλάξει κάτι για σας, σε επαγγελματικό επίπεδο, από εκείνη την στιγμή;


Γιώργος Χρυσοστόμου: Είμαι λίγο πιο ήσυχος όταν κάνω τη δουλειά μου. Δεν μπαίνω πια με τα μούτρα, με εμπάθεια και αγωνία στους ρόλους. Δεν ξέρω βέβαια αν αυτό έχει να κάνει με το Χορν, το βραβείο μάλλον με βοήθησε μόνο στο να πληρώσω την εφορία.

 

Cul. N.: Μιλήστε μας για την «καλή νεράιδα» του θεάτρου, όπως έχετε αποκαλέσει την Ξένια Καλογεροπούλου , αλλά και για τον Θωμά Μοσχόπουλο στον οποίο είχατε αφιερώσει και το βραβείο που κερδίσατε.


Γ. Χ.: Η Ξένια είναι αυτό που έχω ήδη πει, η καλή νεράιδα του θεάτρου. Και το γεγονός ότι αφιέρωσα το βραβείο στον Θωμά Μοσχόπουλο δείχνει τι σημαίνει αυτή η συνεργασία για μένα, είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ.

 

Cul. N.: Μετά τις επιτυχημένες παραστάσεις Mistero Buffo και Ρινόκερο συνεχίζετε την συνεργασία σας με τον Θωμά Μοσχόπουλο, στο έργο του Φέρεντς Μόλναρ, Λίλιομ, που θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Πόρτα, από 20 Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο της θεματικής «Κακά αγόρια σε έργα µε παράξενα ονόµατα»… Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο και για τη προσωπική σας οπτική, όσον αφορά τα θέματα που πραγματεύεται.


Γ. Χ.: Το έργο είναι μια μελοδραματική ιστορία, αυτή είναι η βασική του γραμμή. Μιλάει για απλούς ανθρώπους που νιώθουν τεράστια πράγματα που δεν ξέρουν τι να τα κάνουν. Έτσι συνδέεται με τους θεατές . Οι ήρωες του Λίλιομ είναι όλοι κανονικοί άνθρωποι που επιθυμούν μεγάλα πράγματα, κανείς τους δεν θέλει να επικοινωνήσει με τα μικρά πράγματα της καθημερινότητάς του.  Στην εφηβική ηλικία υπάρχει η αίσθηση ότι όλα θα ξανάρθουν, υπάρχει η σιγουριά ότι θα τα ξαναζήσουμε. Το καρουζέλ το φέρνει αυτό το ξανά και ξανά και ξανά στην επιφάνεια, είναι, όμως, κάτι που παρά την ομορφιά του δεν αφήνει ουσιαστικά τα πράγματα να πάνε παρακάτω, οι ήρωες μένουν εγκλωβισμένοι εκεί να κάνουν κύκλους.

 

Cul. N.: Πως ξεδιπλώνεται ο κόσμος του Λίλιομ; Ποιες δυσκολίες αλλά και προκλήσεις ενέχει  ο ρόλος που ενσαρκώνετε, υπάρχουν σημεία που ταυτίζεστε με τον ήρωα;


Γ. Χ.: Αν και μοιάζουν οι ιστορίες μας, δεν ταυτίζομαι πουθενά, τον Λίλιομ τον βλέπω με αγάπη και κατανόηση. Η βασική δυσκολία του ρόλου είναι η αντίσταση του ήρωα, δείχνει άλλο έξω και άλλο πράγμα συμβαίνει μέσα του, αλλά και τα δύο συμβαίνουν στα άκρα. Είναι ένας νεαρός ανώριμος, πολύ τίμιος, ρομαντικός, που έχει ένα βασικό θέλω: πώς θα γίνει να είναι όλοι χαρούμενοι μέσω αυτού; Και επειδή δεν το καταφέρνει, καταφεύγει στο ακριβώς αντίθετο, τους κάνει όλους δυστυχείς. Δεν μπορεί να διοχετεύσει την αγάπη του στα σωστά κανάλια.

 

Cul. N.: Το γεμάτο ιλιγγιώδεις  ψευδαισθήσεις Λούνα Παρκ της Βουδαπέστης πως μπορεί να συσχετιστεί με την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα;

 

Γ. Χ.: Είναι ένας μικρόκοσμος. Σε αυτή τη χώρα μπαίνουμε σε τέτοιους μικρόκοσμους, διαλέγει ο καθένας μας ένα «λούνα παρκ» για να στροβιλιστεί και να περάσει τη ζωή του.

 

Cul. N.: Πως αντιμετωπίζετε ως καλλιτέχνης αλλά και ως νέος άνθρωπος την γενικότερη κρίση –πολιτική, κοινωνική, οικονομική- που επικρατεί σήμερα; Αισθάνεστε ανασφάλεια για το δικό σας επαγγελματικό μέλλον, όταν μάλιστα ένα μεγάλο ποσοστό των ηθοποιών βρίσκεται εκτός σκηνής και ένα άλλο ποσοστό παραμένει στο χώρο αλλά απλήρωτο;


Γ. Χ.: Έτσι ήταν από την πρώτη μέρα που βγήκα από τη σχολή, απλήρωτοι ήταν και τότε οι ηθοποιοί, τότε ξεφύτρωσαν οι πολλές σχολές. Το καλοκαίρι δεν είχα δουλειά, ψάχνω για το επόμενο, η κρίση απλώς συνυπάρχει σε ένα έτσι κι αλλιώς δύσκολο επάγγελμα

 

Cul. N.: Κάθε φορά που η αυλαία κλείνει πως αισθάνεστε; Τι γίνεται μόλις απομακρύνεστε από τη μαγεία και την ψευδαίσθηση της σκηνής;


Γ. Χ.: Αισθάνομαι άδειος. Ένας ηθοποιός μετά το κλείσιμο της αυλαίας είναι σαν ένα βρέφος. Έχει αδειάσει ένα κομμάτι του και θέλει ώρα για να ξανασυνδεθεί με τον υπόλοιπο κόσμο. Ο ηθοποιός μετά την παράσταση θέλει απαλά λόγια, είναι πολύ ευάλωτος. Αν είναι να του πεις κακά λόγια, πες του τα την επόμενη μέρα.

 

Cul. N.: Φτάνοντας στο τέλος.. που σας πηγαίνουν τα επόμενα καλλιτεχνικά σας βήματα;

 

Γ. Χ.: Θα σαπίσω μέσα στο Θέατρο Πόρτα. Μετά το Λίλιομ και τους Άγαμους Θυτες, Θα παίξω στο Μότζο του Θωμά Μοσχόπουλου τον Φεβρουάριο στο Πόρτα.

 

 

*Το έργο του Φέρεντς Μόλναρ, Λίλιομ, θα παρουσιάζεται από 20 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Πόρτα, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, με τον Γιώργο Χρυσοστόμου στον ομώνυμο ρόλο. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ


**Ο Γιώργος Χρυσοστόμου συμμετέχει στην μουσική παράσταση "Με το κεφάλι ψηλά", που παρουσιάζουν οι Άγαμοι Θύται στο Anodos Live Stage, από το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Σχετικές ειδήσεις
Χαρά Μάτα Γιαννάτου: Η γελοιότητα είναι πάντα επίκαιρη
13.02.2017 11:38
Τα τελευταία χρόνια, το όνομά της ακούγεται ολοένα και περισσότερο. Η νεαρή ηθοποιός Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, απόφοιτη της σχολής του Εθνικού, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον δημιουργών και κοινού, λόγω των σημαντικών συμμετοχών της σε θεατρικές παραστάσεις όπως η «Λαμπεντούζα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, αλλά και ταινίες όπως ο «Νοτιάς».
Σοφία Φιλιππίδου: Η σκηνοθεσία είναι το καλύτερο ταξίδι και το πιο ενδιαφέρον παιχνίδι
10.02.2017 16:52
Η Σοφία Φιλιππίδου είναι μια ηθοποιός που ξέρει να ισορροπεί άψογα ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Όλα αυτά τα χρόνια την έχουμε δει να μεταμορφώνεται με το ιδιαίτερο υποκριτικό της ταπεραμέντο σε πολλές κωμικές ή δραματικές φιγούρες του ελληνικού και του διεθνούς ρεπερτορίου. Και καταφέρνει πάντοτε να κερδίσει τον θεατή, άλλοτε ως μπριόζα «Ιοκάστη» στο «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» και άλλοτε ως «Γουίνι» στις «Ευτυχισμένες μέρες».
Γιώργος Παπαγεωργίου: Ο Τολστόι βάζει τους ήρωες να αναμετρηθούν με τα σκοτάδια τους
06.02.2017 15:01
Ο Γιώργος Παπαγεωργίου είναι ένας δραστήριος και ανήσυχος ηθοποιός, κάτι που έγινε αντιληπτό από τα πρώτα χρόνια που εμφανίστηκε στο προσκήνιο. Έχει συμμετάσχει σε πολλές παραστάσεις, αλλά και σε κινηματογραφικές ταινίες, μιας και έχει παρακολουθήσει επίσης μαθήματα σκηνοθεσίας κινηματογράφου. Όμως, δεν περιορίζεται σε αυτά, μιας και με την γνωστή μπάντα του, τους «Polkar», κάνουν συχνά εμφανίσεις σε μαγαζιά εντός και εκτός Αθηνών.
Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου: Ελπίζω στα νέα παιδιά που αντιστέκονται
30.12.2016 15:49
Η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου είναι μία ηθοποιός με ήθος και ποιότητα -εντός και εκτός σκηνής-, ένας άνθρωπος λεπτός, ειλικρινής και δοτικός, που συμπεριφέρεται στους άλλους με πραγματική ευγένεια, σεβασμό και καλοσύνη, αρχές και αξίες δυσεύρετες στην εποχή μας. Με αφορμή την παράσταση «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», που παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στο Θέατρο Εμπορικόν σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, είχα την χαρά να κάνω μία ωραία και ουσιαστική συζήτηση μαζί της, σχετικά με το αριστούργημα του Μίλλερ, την τα ζωτικά ψεύδη, την ευθύνη μας απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και τα νέα παιδιά που αντιστέκονται.
DETACH: Ποίηση είναι η κρυπτογράφηση και ο κώδικάς μας
22.07.2016 12:13
Μία από τις ελληνικές παραγωγές του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών που περιμένουμε με ενδιαφέρον είναι το «The Dark Manifesto», μία lecture performance για το θάνατο των μανιφέστων τον 21ο αιώνα, η οποία θα παρουσιαστεί από την ομάδα DETACH στις 27 και 28 Ιουλίου, στην Πειραιώς 260. Τα μέλη της ομάδας DETACH, Γιώργος Βαλαής, Μάκης Κεντεποζίδης, Θάλεια Ιωαννίδου, Voltnoi Brege, βρήκαν λίγο χρόνο και μας μίλησαν –εν μέσω προβών- για την καλλιτεχνική τους "συνάντηση", την ιδέα πίσω από το «Σκοτεινό Μανιφέστο» που αποτελεί την αρχή μίας τριλογίας πάνω στη φόρμα του lecture, αλλά και για τις κρυμμένες δυνατότητες μέσα σε ένα νέο κόσμο που στοιχειώνεται βασανιστικά από καθετί παλιό…