Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Νικολέτα Ξεναρίου: Τα Μάγια Της Πεταλούδας ή ένας τρόπος να ερωτευτείς τη ζωή

Νικολέτα Ξεναρίου: Τα Μάγια Της Πεταλούδας ή ένας τρόπος να ερωτευτείς τη ζωή

 Στο καμαρίνι μόνος “αδειάζω”. Αντικρύζω το είδωλό μου και με μια βαθιά εισπνοή το θνητό μου σαρκίο τολμά να χορέψει σε τεντωμένο σκοινί. Τολμά να φωνάξει μελωδικά “Είμαι Ποιητής . Είμαι το μέσο της Φύσης. Με τις λέξεις εξυμνώ το μεγαλείο της”. Στέκω μπροστά σου κάτω απ'τα φώτα, τόσο ταπεινός, τόσο τρωτός.. Σαν παπαρούνα, σαν σκαθάρι. Σαν τους ερωτευμένους δύναμαι να πεθάνω. Λάμπω σαν πυγολαμπίδα μέσα σε παχύρευστη νύχτα καλοκαιριού. Με απλότητα κυλάω σα νερό αιώνιο. Εδώ στη σκηνή , εδώ που χρόνος δεν υπάρχει. Μόνο ρυθμός. Μόνο κοινός ρυθμός. Μια πεταλούδα φτερουγίζει εντός μου. Ανοίγω το παράθυρο της καρδιάς να βγει, να ελευθερωθεί, να παίξει και μ' έναν φευγαλέο ψίθυρο να σε ρωτήσει : ”Θέλεις να πετάξεις;” Άκου το τραγούδι των αστεριών και δώσε την απάντηση σου. Σε μάγεψε κι εσένα; Υποκλίνομαι και επιστρέφω στο καμαρίνι. Ζωντανός, όχι πια μόνος.

 

Η πιο κεφάτη παρέα "πετάει" στη σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου και αφηγείται το πρώτο θεατρικό έργο του Federico Garcia Lorca τραγουδώντας και χορεύοντας. Το καμαρίνι επί σκηνής αποκαλύπτει την τελετουργία της μεταμόρφωσης των ηθοποιών. Όλοι μαζί, τόσο γενναιόδωρα , γίνονται στίχοι, γίνονται τραγούδι. Παίζουν το παιχνίδι του θεάτρου, ερωτεύονται την κάθε στιγμή. Αισθάνομαι τυχερή που είμαι μέρος αυτής της παρέας. Η σκοτεινή αυτή κωμωδία μας έμαθε να ρισκάρουμε, να προχωράμε προς τα 'κει που ο Έρωτας προστάζει, σε περιοχές ανοίκιες. Μας ένωσε, μας πήρε τα μυαλά. Μας μάγεψε.

Σχετικές ειδήσεις
Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς: Μίχαελ Κόλχαας  - Μια ιστορία που αξίζει να πεις σήμερα
08.11.2016 17:33
H Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς γράφει για την παράσταση «Μίχαελ Κόλχαας, Η ιστορία ενός δίκαιου ανθρώπου» η οποία παρουσιάζεται στο BIOS.
Γιώργος Χαρατζάς: Η δύναμη του θεάτρου
17.08.2016 10:40
Ασχολήθηκα με το θέατρο και την υποκριτική για να αλλάξω τον εαυτό μου. Είχα ήδη τελειώσει το πολυτεχνείο αλλά δεν ήμουν ευχαριστημένος. Δεν ήμουν ευτυχισμένος. Ένιωθα ελλιπής, ανάπηρος, ανολοκλήρωτος.
Μαρία Μαλλούχου: Η παρέλαση της Λούλας Αναγνωστάκη
08.07.2016 14:25
Όταν ξεκινώ να συμμετέχω σε ένα έργο διακατέχομαι από ένα ακαθόριστο προαίσθημα όμοιο με μυρωδιά. Κι αυτό συμβαίνει επειδή στην σύνδεσή μου με το έργο υπάρχει κάτι οικείο που πρόκειται να το ανακαλύψω. Το προαίσθημα στο συγκεκριμένο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη μορφοποιήθηκε και προσδιορίστηκε ως ένας ερημικός τόπος. Ένας τόπος που εμπερικλείει την μοναξιά και την σιωπή.
Γιούλα Μπούνταλη: Μια ιστορία αφιερωμένη σε κάθε τι ανυπότακτο και βαθιά ελεύθερο...
25.05.2016 11:57
Την Αργοπορημένη: το τραγούδι ενός καουμπόυ (Late: a cowboy song) την πρωτοδιάβασα πέρσι το καλοκαίρι. Παρακολουθούσα ένα σεμινάριο υποκριτικής στο Atlantic theater στην Ν. Υόρκη και τρεις συνάδελφοι είχαν διαλέξει να μας παρουσιάσουν μια σκηνή από ένα άλλο έργο της Σάρα Ρουλ το Cleanhouse. Η γραφή και οι χαρακτήρες της Ρουλ άγγιξαν αμέσως μέσα μου αυτή την αίσθηση ότι η ζωή μας είναι τόσο απίστευτα επαναλαμβανόμενη και κοινότυπη, αλλά με μια μικρή μετατόπιση στην καρδιά μας μπορεί να λουστεί από ένα φως υπερβατικό.
Ζαφείρης Νικήτας: Σκηνοθετώντας το Φιλάνθρωπο Όπλο
11.04.2016 16:28
Το Φιλάνθρωπο Όπλο είναι η ιστορία ενός φόνου, μιας οικογενειακής βεντέτας στην Κρήτη. Ένας έμπορος μεταξιού, ο Εμμανουήλ Γεωργίου Ζερβός, η κόρη του κι ο σύζυγός της εμπλέκονται σε ένα τρίγωνο βίας και στοργής. Ποιο είναι το κίνητρο του φόνου; Πώς αντιμετωπίζεται το πένθος; Πότε αποδίδεται η δικαιοσύνη;