Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017
Βιβλίο: Αφοσίωση - Vernica Roth
Δημοσίευση: Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014 12:52
Βιβλίο: Αφοσίωση - Vernica Roth

Είμαι συγκινημένη... βαθιά συγκινημένη! Είναι από τις φορές εκείνες που με το τέλος της ανάγνωσης ενός βιβλίου, ιδιαίτερα όταν αυτό ανήκει σε μια λογοτεχνική σειρά, αισθάνεσαι ότι κλείνει ένας κύκλος, ένα σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή σου, πως μπαίνει ένας επίλογος σε κάτι που αγάπησες, κάτι στο οποίο επένδυσες χρόνο, ψυχή και συναισθήματα.


Ακριβώς μια τέτοια περίπτωση είναι για μένα η τριλογία της "Απόκλισης" όπου με το τελευταίο βιβλίο της σειράς, όχι μόνο δεν με απογοήτευσε, αλλά μου προσέφερε πολύ περισσότερα απ' όσα θα μπορούσα να ελπίζω. Και δεν λέω απ' όσα θα μπορούσα να περιμένω γιατί στα δύο προηγούμενά της βιβλία, η Roth, μου είχε αποδείξεις επανειλημμένα και περίτρανα πως από τη μαγική δύναμη της πένας της, μπορούσα να περιμένω τα πάντα και να προκαλώ το μυαλό μου να ξεπεράσει τα όρια των πιθανοτήτων, πλάθοντας σενάρια που, τελικά, ούτε καν πλησίαζαν αυτό που με περίμενε σε κάθε επόμενο κεφάλαιο.


Η κοινωνία στην οποία τόσο η Τρις όσο και οι φίλοι της, μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν με τις αξίες των φατριών τους, έχει πλέον διαλυθεί. Όλος τους ο κόσμος, οι αξίες που πάντα πίστευαν ότι διατηρούσαν τις ισορροπίες της ύπαρξής τους, διαλύθηκαν και κατέρρευσαν. Μέσα στα τείχη, δύο αντίπαλα στρατόπεδα στοχεύουν την εξουσία θέλοντας να αποκτήσουν τον απόλυτο έλεγχο.


Έξω από τα τείχη, υπάρχει ένας άγνωστος κόσμος, ίσως ο μόνος πραγματικός κόσμος, που τους καλεί να τον ανακαλύψουν και μαζί με αυτόν, να ανακαλύψουν την αλήθεια γύρω από την ίδια τους την ύπαρξη. Και η Τρις, λαχταρά να βρεθεί εκεί και να μάθει ποια σχέση είχε η πρόγονός της με την σημερινή τους κατάσταση, ποιοι είναι αυτοί που τόσα χρόνια κινούσαν τα νήματα και ποιος ήταν ο σκοπός τους, οι προθέσεις τους. Η αλήθεια, όμως, είναι πιο περίπλοκη και πολυδιάσταση από αυτήν που είχαν φανταστεί και τελικά αποδεικνύεται πως κανείς δεν είναι αυτός που φαίνεται και πως κανενός τα κίνητρα, δεν είναι αγνά και ανιδιοτελή. Η ώρα που θα πρέπει να παρθούν αποφάσεις, πλησιάζει και το βέβαιο είναι πως δεν θα είναι εύκολες και πως οι απώλειες, δεν θα είναι λίγες.


"Μια επιλογή μπορεί να σε μεταμορφώσει. Μια επιλογή μπορεί να σε καταστρέψει. Μια επιλογή θα σε καθορίσει." Αυτές οι τρεις φράσεις αναφέρονται στο οπισθόφυλλο της "Αφοσίωσης". Τρεις φράσεις θεωρητικά ασήμαντες οι οποίες, ωστόσο, περικλείουν όλο το νόημα του συγκεκριμένου βιβλίου. Στις πρώτες δύο, υπάρχει η λέξη μπορεί. Αυτόματα αντιλαμβανόμαστε πως υπάρχει δυνατότητα να γίνει είτε το ένα, είτε το άλλο, ανάλογα με το ποια θα είναι η επιλογή αυτή. Στην τρίτη, δεν υπάρχει εναλλακτική, δεν δίνονται πιθανότητες. Όποια κι αν θα είναι η επιλογή, θα σε καθορίσει, οριστικά, αμετάκλητα, τελεσίγραφα. Αν αναλογιστείς αυτό, πριν καν ξεκινήσεις να διαβάζεις το βιβλίο, είμαι βέβαιη πως θα νιώσεις τους παλμούς σου πιο γρήγορους και το στήθος σου πιο βαρύ από άλλες φορές. Γιατί τώρα ξέρεις... ξέρεις πως αυτό, είναι το τέλος, σε όποια μορφή και διάσταση κι αν έρθει. Ξέρεις πως αυτή, είναι η τελευταία ευκαιρία. Ξέρεις πως ότι είναι να γίνει θα γίνει, πως τα γραμμένα δεν αλλάζουν και πως δεν μπορεί κανείς να πάρει πίσω όσα έχει κάνει ή όσα θα κάνει. Και ναι, αυτό, είναι τρομακτικό, αλλά και γοητευτικό συνάμα. Και εκεί που γενάτε το συναίσθημα, ξεκινάμε να διαβάζουμε και αυτό, απλά, κορυφώνεται.


Θέλοντας και μη, χωρίζουμε το βιβλίο σε δύο επίπεδα. Το πρώτο, έχει να κάνει καθαρά με την δυστοπική πλοκή του και το πως αυτή θα εξελιχθεί για να φτάσει στην τελική κορύφωση αλλά και τις αποφάσεις εκείνες που θα καθορίσουν το μέλλον όλων. Το δεύτερο, έχει να κάνει με την εξέλιξη των ηρώων και των μεταξύ τους σχέσεων, αλλά και με την ανάπτυξη του ψυχογραφήματός τους χωρίς να υπάρχει περιθώριο να αποκρυφθεί τίποτα, ενόσω παίζονται τα τελευταία τους χαρτιά. Σε ότι σχετίζεται με το πρώτο, πρέπει να ομολογήσω πως η περιπέτεια, σε σχέση με τα δύο προηγούμενα βιβλία της σειράς, χωρίς ωστόσο αυτό να μειώνει ή να περιορίζει την δράση την οποία, αν θες, μπορείς να την βρεις σε άλλα μονοπάτια, όταν η ιστορία οφείλει να τα ακολουθήσει. Η Roth, αυτή τη φορά, επιλέγει να επικεντρωθεί στο κοινωνικοπολιτικό στέλεχος της ιστορίας της, εμπλουτίζοντάς τα με βιολογικά και επιστημονικά στοιχεία που όχι μόνο δεν δίνονται στον αναγνώστη με περίπλοκο και ακατανόητο τρόπο, το ακριβώς αντίθετο, αλλά ανατρέπουν ολόκληρη την ιστορία της και κατ' επέκτασιν, τους τρόπους με τους οποίους αυτή μπορεί να εξελιχθεί, αφού όλα ισορροπούν επικίνδυνα σε μια κλωστή.


Σε δεύτερο επίπεδο, έχουμε τους χαρακτήρες που αποτελούν ζωτικό κομμάτι της ιστορίας αυτής. Το ποιοι ήταν μέχρι σήμερα, καθοριζόταν από αυτά που γνώριζαν, που δεν ήταν παρά συγκαλυμμένα ψέματα. Η γνώση, φέρνει στο φως αποκαλύψεις τις οποίες και θα πρέπει να διαχειριστούν. Πρέπει να αποδεχτούν το ποιοι πραγματικά είναι, που ίσως να διαφέρει πολύ από αυτό που πίστευαν. Πρέπει να αποφασίσουν ποιοι μπορούν να γίνουν, αξιοποιώντας τη δύναμη της γνώσης αυτής που απέκτησαν. Και πάνω απ' όλα, πρέπει να κάνουν επιλογές που ίσως να στοιχειώσουν τους ίδιους ή τους γύρω τους, επιλογές που δεν θα καθορίσουν μόνο τι δικό τους μέλλον, αλλά της ίδιας της ανθρωπότητας. Η Τρις και ο Τομπάιας, θα συγκρουστούν περισσότερο από κάθε άλλη φορά αφού θα πρέπει να παλέψουν με τον εαυτό τους και να ξεκαθαρίσουν το ποιοι είναι ως ξεχωριστές οντότητες, αλλά και το ποιοι είναι μαζί. Μα περισσότερο από κάθε άλλον, η Τρις, θα κληθεί να πάρει τις δυσκολότερες αποφάσεις, όχι γιατί είναι η εκλεκτή, όχι γιατί είναι η πρωταγωνίστρια της Roth, αλλά γιατί είναι αυτή που είναι και αυτό, είναι κάτι που δεν αλλάζει ό,τι κι αν γνωρίζει, ό,τι κι αν ανακαλύψει. Γιατί ξέρει βαθιά μέσα της τι νιώθει, τι είναι σωστό, για τι αξίζει να παλέψεις, ακόμα και να θυσιαστείς.


Σ' ευχαριστώ Veronica Roth! Σ' ευχαριστώ γιατί μου χάρισες μερικές από τις ομορφότερες λογοτεχνικές ώρες της ζωής μου. Σ' ευχαριστώ γιατί δημιούργησες έναν κόσμο που με κατέκτησε από την πρώτη κιόλας στιγμή και με έκανε να χαθώ μέσα του. Σ' ευχαριστώ γιατί έπλασσες χαρακτήρες που πάντα θα κατέχουν να τμήμα της καρδιάς μου, που θα μείνουν ριζωμένοι εκεί και αυτό, γιατί μου απέδειξαν με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο τι σημαίνει να αγαπάς και πάνω απ' όλα, τη δύναμη και την αξία του να θυσιάζεσαι γι' αυτούς που αγαπάς. Σ' ευχαριστώ γιατί έκανες αυτό το ταξίδι μοναδικό, ανατρεπτικό και ανεπανάληπτο, που με άφησες για πολλά βράδια χωρίς ύπνο, που αναστάτωσες τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου. Σ' ευχαριστώ γι' αυτό το συγκλονιστικό φινάλε που όχι μόνο θα έχω να θυμάμαι για μια ζωή, αλλά που στην πραγματικότητα, όσες αντιδράσεις κι αν προκάλεσε, ήταν το ιδανικότερο που θα μπορούσες να δώσεις, όχι γιατί έκανες τη διαφορά, αλλά γιατί πέρασες ένα σπουδαίο μήνυμα μέσα από αυτό και έκανες την καρδιά μας να χτυπήσει ξέφρενα και να δακρύσουμε και προσωπικά, όχι τόσο από θλίψη, αλλά από συγκίνηση και τρυφερότητα. Γιατί, τελικά, η αγάπη είναι που μας κάνει γενναίους... σ' ευχαριστώ που μου το θύμισες.


Το βιβλίο της Veronica Roth, με τίτλο Αφοσίωση, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πλατύπους. Διαβάστε πληροφορίες για το βιβλίο εδω.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.