Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Βιβλίο: Αφοσίωση - Vernica Roth
Δημοσίευση: Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014 12:52
Βιβλίο: Αφοσίωση - Vernica Roth

Είμαι συγκινημένη... βαθιά συγκινημένη! Είναι από τις φορές εκείνες που με το τέλος της ανάγνωσης ενός βιβλίου, ιδιαίτερα όταν αυτό ανήκει σε μια λογοτεχνική σειρά, αισθάνεσαι ότι κλείνει ένας κύκλος, ένα σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή σου, πως μπαίνει ένας επίλογος σε κάτι που αγάπησες, κάτι στο οποίο επένδυσες χρόνο, ψυχή και συναισθήματα.


Ακριβώς μια τέτοια περίπτωση είναι για μένα η τριλογία της "Απόκλισης" όπου με το τελευταίο βιβλίο της σειράς, όχι μόνο δεν με απογοήτευσε, αλλά μου προσέφερε πολύ περισσότερα απ' όσα θα μπορούσα να ελπίζω. Και δεν λέω απ' όσα θα μπορούσα να περιμένω γιατί στα δύο προηγούμενά της βιβλία, η Roth, μου είχε αποδείξεις επανειλημμένα και περίτρανα πως από τη μαγική δύναμη της πένας της, μπορούσα να περιμένω τα πάντα και να προκαλώ το μυαλό μου να ξεπεράσει τα όρια των πιθανοτήτων, πλάθοντας σενάρια που, τελικά, ούτε καν πλησίαζαν αυτό που με περίμενε σε κάθε επόμενο κεφάλαιο.


Η κοινωνία στην οποία τόσο η Τρις όσο και οι φίλοι της, μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν με τις αξίες των φατριών τους, έχει πλέον διαλυθεί. Όλος τους ο κόσμος, οι αξίες που πάντα πίστευαν ότι διατηρούσαν τις ισορροπίες της ύπαρξής τους, διαλύθηκαν και κατέρρευσαν. Μέσα στα τείχη, δύο αντίπαλα στρατόπεδα στοχεύουν την εξουσία θέλοντας να αποκτήσουν τον απόλυτο έλεγχο.


Έξω από τα τείχη, υπάρχει ένας άγνωστος κόσμος, ίσως ο μόνος πραγματικός κόσμος, που τους καλεί να τον ανακαλύψουν και μαζί με αυτόν, να ανακαλύψουν την αλήθεια γύρω από την ίδια τους την ύπαρξη. Και η Τρις, λαχταρά να βρεθεί εκεί και να μάθει ποια σχέση είχε η πρόγονός της με την σημερινή τους κατάσταση, ποιοι είναι αυτοί που τόσα χρόνια κινούσαν τα νήματα και ποιος ήταν ο σκοπός τους, οι προθέσεις τους. Η αλήθεια, όμως, είναι πιο περίπλοκη και πολυδιάσταση από αυτήν που είχαν φανταστεί και τελικά αποδεικνύεται πως κανείς δεν είναι αυτός που φαίνεται και πως κανενός τα κίνητρα, δεν είναι αγνά και ανιδιοτελή. Η ώρα που θα πρέπει να παρθούν αποφάσεις, πλησιάζει και το βέβαιο είναι πως δεν θα είναι εύκολες και πως οι απώλειες, δεν θα είναι λίγες.


"Μια επιλογή μπορεί να σε μεταμορφώσει. Μια επιλογή μπορεί να σε καταστρέψει. Μια επιλογή θα σε καθορίσει." Αυτές οι τρεις φράσεις αναφέρονται στο οπισθόφυλλο της "Αφοσίωσης". Τρεις φράσεις θεωρητικά ασήμαντες οι οποίες, ωστόσο, περικλείουν όλο το νόημα του συγκεκριμένου βιβλίου. Στις πρώτες δύο, υπάρχει η λέξη μπορεί. Αυτόματα αντιλαμβανόμαστε πως υπάρχει δυνατότητα να γίνει είτε το ένα, είτε το άλλο, ανάλογα με το ποια θα είναι η επιλογή αυτή. Στην τρίτη, δεν υπάρχει εναλλακτική, δεν δίνονται πιθανότητες. Όποια κι αν θα είναι η επιλογή, θα σε καθορίσει, οριστικά, αμετάκλητα, τελεσίγραφα. Αν αναλογιστείς αυτό, πριν καν ξεκινήσεις να διαβάζεις το βιβλίο, είμαι βέβαιη πως θα νιώσεις τους παλμούς σου πιο γρήγορους και το στήθος σου πιο βαρύ από άλλες φορές. Γιατί τώρα ξέρεις... ξέρεις πως αυτό, είναι το τέλος, σε όποια μορφή και διάσταση κι αν έρθει. Ξέρεις πως αυτή, είναι η τελευταία ευκαιρία. Ξέρεις πως ότι είναι να γίνει θα γίνει, πως τα γραμμένα δεν αλλάζουν και πως δεν μπορεί κανείς να πάρει πίσω όσα έχει κάνει ή όσα θα κάνει. Και ναι, αυτό, είναι τρομακτικό, αλλά και γοητευτικό συνάμα. Και εκεί που γενάτε το συναίσθημα, ξεκινάμε να διαβάζουμε και αυτό, απλά, κορυφώνεται.


Θέλοντας και μη, χωρίζουμε το βιβλίο σε δύο επίπεδα. Το πρώτο, έχει να κάνει καθαρά με την δυστοπική πλοκή του και το πως αυτή θα εξελιχθεί για να φτάσει στην τελική κορύφωση αλλά και τις αποφάσεις εκείνες που θα καθορίσουν το μέλλον όλων. Το δεύτερο, έχει να κάνει με την εξέλιξη των ηρώων και των μεταξύ τους σχέσεων, αλλά και με την ανάπτυξη του ψυχογραφήματός τους χωρίς να υπάρχει περιθώριο να αποκρυφθεί τίποτα, ενόσω παίζονται τα τελευταία τους χαρτιά. Σε ότι σχετίζεται με το πρώτο, πρέπει να ομολογήσω πως η περιπέτεια, σε σχέση με τα δύο προηγούμενα βιβλία της σειράς, χωρίς ωστόσο αυτό να μειώνει ή να περιορίζει την δράση την οποία, αν θες, μπορείς να την βρεις σε άλλα μονοπάτια, όταν η ιστορία οφείλει να τα ακολουθήσει. Η Roth, αυτή τη φορά, επιλέγει να επικεντρωθεί στο κοινωνικοπολιτικό στέλεχος της ιστορίας της, εμπλουτίζοντάς τα με βιολογικά και επιστημονικά στοιχεία που όχι μόνο δεν δίνονται στον αναγνώστη με περίπλοκο και ακατανόητο τρόπο, το ακριβώς αντίθετο, αλλά ανατρέπουν ολόκληρη την ιστορία της και κατ' επέκτασιν, τους τρόπους με τους οποίους αυτή μπορεί να εξελιχθεί, αφού όλα ισορροπούν επικίνδυνα σε μια κλωστή.


Σε δεύτερο επίπεδο, έχουμε τους χαρακτήρες που αποτελούν ζωτικό κομμάτι της ιστορίας αυτής. Το ποιοι ήταν μέχρι σήμερα, καθοριζόταν από αυτά που γνώριζαν, που δεν ήταν παρά συγκαλυμμένα ψέματα. Η γνώση, φέρνει στο φως αποκαλύψεις τις οποίες και θα πρέπει να διαχειριστούν. Πρέπει να αποδεχτούν το ποιοι πραγματικά είναι, που ίσως να διαφέρει πολύ από αυτό που πίστευαν. Πρέπει να αποφασίσουν ποιοι μπορούν να γίνουν, αξιοποιώντας τη δύναμη της γνώσης αυτής που απέκτησαν. Και πάνω απ' όλα, πρέπει να κάνουν επιλογές που ίσως να στοιχειώσουν τους ίδιους ή τους γύρω τους, επιλογές που δεν θα καθορίσουν μόνο τι δικό τους μέλλον, αλλά της ίδιας της ανθρωπότητας. Η Τρις και ο Τομπάιας, θα συγκρουστούν περισσότερο από κάθε άλλη φορά αφού θα πρέπει να παλέψουν με τον εαυτό τους και να ξεκαθαρίσουν το ποιοι είναι ως ξεχωριστές οντότητες, αλλά και το ποιοι είναι μαζί. Μα περισσότερο από κάθε άλλον, η Τρις, θα κληθεί να πάρει τις δυσκολότερες αποφάσεις, όχι γιατί είναι η εκλεκτή, όχι γιατί είναι η πρωταγωνίστρια της Roth, αλλά γιατί είναι αυτή που είναι και αυτό, είναι κάτι που δεν αλλάζει ό,τι κι αν γνωρίζει, ό,τι κι αν ανακαλύψει. Γιατί ξέρει βαθιά μέσα της τι νιώθει, τι είναι σωστό, για τι αξίζει να παλέψεις, ακόμα και να θυσιαστείς.


Σ' ευχαριστώ Veronica Roth! Σ' ευχαριστώ γιατί μου χάρισες μερικές από τις ομορφότερες λογοτεχνικές ώρες της ζωής μου. Σ' ευχαριστώ γιατί δημιούργησες έναν κόσμο που με κατέκτησε από την πρώτη κιόλας στιγμή και με έκανε να χαθώ μέσα του. Σ' ευχαριστώ γιατί έπλασσες χαρακτήρες που πάντα θα κατέχουν να τμήμα της καρδιάς μου, που θα μείνουν ριζωμένοι εκεί και αυτό, γιατί μου απέδειξαν με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο τι σημαίνει να αγαπάς και πάνω απ' όλα, τη δύναμη και την αξία του να θυσιάζεσαι γι' αυτούς που αγαπάς. Σ' ευχαριστώ γιατί έκανες αυτό το ταξίδι μοναδικό, ανατρεπτικό και ανεπανάληπτο, που με άφησες για πολλά βράδια χωρίς ύπνο, που αναστάτωσες τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου. Σ' ευχαριστώ γι' αυτό το συγκλονιστικό φινάλε που όχι μόνο θα έχω να θυμάμαι για μια ζωή, αλλά που στην πραγματικότητα, όσες αντιδράσεις κι αν προκάλεσε, ήταν το ιδανικότερο που θα μπορούσες να δώσεις, όχι γιατί έκανες τη διαφορά, αλλά γιατί πέρασες ένα σπουδαίο μήνυμα μέσα από αυτό και έκανες την καρδιά μας να χτυπήσει ξέφρενα και να δακρύσουμε και προσωπικά, όχι τόσο από θλίψη, αλλά από συγκίνηση και τρυφερότητα. Γιατί, τελικά, η αγάπη είναι που μας κάνει γενναίους... σ' ευχαριστώ που μου το θύμισες.


Το βιβλίο της Veronica Roth, με τίτλο Αφοσίωση, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πλατύπους. Διαβάστε πληροφορίες για το βιβλίο εδω.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.