Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Ντέηβιντ Φόστερ Γουάλας - Αμερικάνικη Λήθη (Κέδρος)

Ντέηβιντ Φόστερ Γουάλας - Αμερικάνικη Λήθη (Κέδρος)

Ο Ντέηβιντ Φόστερ Γουάλας γεννήθηκε το 1962. Ύστερα από τρείς νουβέλες, τρείς συλλογές διηγημάτων και κάμποσες συλλογές δοκιμίων …

 

Του Γιάννη Γαλιάτσου

 

και άρθρων, κρεμάστηκε, σπίτι του, το 2008.

 

Ο Γουάλας θεωρείται άξιο μέλος της οικογένειας των Μεγάλων Αμερικανών Μεταμοντέρνων, συνεχίζοντας την (αντι)παράδοση των Gaddis, DeLillo και Pynchon και εξερευνώντας τις πιο σύγχρονες (αλλά και καθημερινές) εκδοχές του αμερικάνικου νευρωτικού ψυχισμού.

 

Η συλλογή “Αμερικάνικη Λήθη” είναι το τελευταίο δείγμα πεζογραφίας του που εκδόθηκε όσο ακόμα ζούσε. Αποτελείται από οχτώ ιστορίες. Όλες, ανεξαρτήτως αφηγητή, είναι γραμμένες με το ιδιαίτερο στυλ του Γουάλας: τον λαβυρινθώδη λόγο με τις τεράστιες περιόδους, την σπάνια χρήση της τελείας, τις άπειρες δευτερεύουσες προτάσεις και το εξεζητημένο λεξιλόγιο.

 

Τα θέματα των ιστοριών, όσο διαφορετικά κι αν είναι κατ'επίφαση, έχουν έναν κοινό τόπο: τη συνειδητότητα, το πόσο μπορεί να υποφέρει ένας ψυχισμός απ'την ίδια τη συνείδηση του εαυτού του, καθώς και το βάθος στο οποίο μπορεί να φτάσει η αυτο-παρατήρηση, σε σημείο τρέλας, ή πλήρους διάλυσης του εγώ.

 

Ξεχωρίζω τις ιστορίες “Η Ψυχή δεν είναι Σιδεράδικο” και “Μετεμψυχώσεις Καμένων Παιδιών”.

 

Στην πρώτη, η αφήγηση κινείται σε δύο παράλληλα επίπεδα: το ένα μέσα στην τάξη ενός σχολείου, όπου ο καθηγητής σταδιακά χάνει τα λογικά του, και το άλλο στις ονειροπωλήσεις ενός παιδιού με διαταραχή ελλειματικής προσοχής. Το παιδί φαντάζεται γεγονότα να εκτυλίσσονται έξω απ'το παράθυρο του σχολείου, τα οποία παρεμβάλει συνεχώς στην ροή της αφήγησης του “τι όντως συνέβη”. Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα κωμικοτραγικό.

 

Στη δεύτερη (και συντομότερη) ιστορία της συλλογής, ένας πατέρας προσπαθεί να σώσει το παιδί του από τα εγκαύματα. Η αφοπλιστική ειλικρίνεια και σχεδόν αφασία που προκαλεί ένα γεγονός τέτοιας παράλογης βιαιότητας αποδίδεται με τον χειμαρρώδη λόγο του Γουάλας ο οποίος εδώ (σε αντίθεση, πιστεύω, με τα περισσότερα διηγήματα της συλλογής) εξυπηρετεί τέλεια το περιεχόμενο της ιστορίας.

 

Συγχαρητήρια, τέλος, πρέπει να δοθούν στον μεταφραστή Γιάννο Πολυκανδριώτη – διαβάζοντας παράλληλα και το πρωτότυπο, εντυπωσιαζόμουν διαρκώς από την ακρίβεια και την πιστότητα που πέτυχε σε μια τόσο δύστροπη γλώσσα.
 

 

Σχετικές ειδήσεις
Έχων σώας τας φρένας και άλλες τρελές ιστορίες - Αργύρης Χιόνης: Κριτική βιβλίου
26.10.2016 13:54
«Έχων σώας τα φρένας & άλλες ιστορίες» τιτλοφορείται η συλλογή εννέα διηγημάτων του Αργύρη Χιόνη που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κίχλη με επιμέλεια και με κατατοπιστικό επίμετρο της Γιώτας Κριτσέλη και σχέδια της Εύης Τσακνιά.
Κατοχή και πείνα - Ιστορίες της κάθε μέρας - Ιουλία Περσάκη: Κριτική βιβλίου
31.08.2016 10:28
Μια νέα ανθολόγηση διηγημάτων της Ιουλίας Περσάκη κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδ. Εστία. Πρόκειται για μια σειρά διηγημάτων που περιγράφουν τις μικρές ιστορίες των απλών, καθημερινών ηρώων τους μέσα από τις προσωπικές τους εμπειρίες. Η αφορμή για να γραφτούν αυτά τα διηγήματα είναι πάντοτε ασήμαντα περιστατικά, στα οποία εστιάζει η συγγραφέας, για να φέρει στο φως τις μύχιες σκέψεις των ηρώων της.
Το Βασίλειο - Emmanuel Carrère: Κριτική βιβλίου
29.07.2016 14:50
Το Βασίλειο δεν είναι ένα μόνο ένα πανόραμα της ιστορίας των χριστιανικών χρόνων την εποχή των Ευαγγελιστών και του Ιησού. Δεν είναι μία απλή και χρονική αφήγηση γεγονότων που σημάδεψαν τα γεγονότα πριν και μετά την σταύρωση του Ιησού και την καταγραφή των όσων επακολούθησαν από τους ανθρώπους που τον έζησαν.
Ως την άκρη της κλωστής - Παντελής Κυραμαργιός, ΠΛΕΓΜΑ: Κριτική βιβλίου
11.04.2016 15:39
Τον Παντελή Κυραμαργιό τον γνωρίζουμε εδώ και χρόνια ως καταξιωμένο μουσικό. Ως συγγραφέα τον μάθαμε όταν πριν από δυο χρόνια κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο «Το παραμύθι της λήθης» από τις εκδ. Έναστρον. Το νέο του όμως έργο με τίτλο «Ως την άκρη της κλωστής», που μόλις κυκλοφόρησε, είναι ένας ιδιαίτερος συγκερασμός της μουσικής με την αφήγηση, ένα γοητευτικό πάντρεμα μορφών τέχνης, αφού για τη δημιουργία του συγκροτήθηκε και ενεργοποιήθηκε μια ολόκληρη καλλιτεχνική ομάδα, το Πλέγμα.
Βένουσμπεργκ - Δημήτρης Καρακίτσος: Κριτική βιβλίου
03.02.2016 12:16
Στις τέσσερις ιστορίες του Καρακίτσου ξαναζούν μύθοι της αρχαίας ελληνικής και χριστιανικής παράδοσης αποδοσμένοι με έναν πολύ γλαφυρό και παραμυθένιο τρόπο.