Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Ταινία: Οι απόγονοι του Αλεξάντερ Πέιν

Ταινία: Οι απόγονοι του Αλεξάντερ Πέιν

Φοίνικες, ατέλειωτες παραλίες και παραδοσιακή Χαβανέζικη μουσική, και ο Τζορτζ Κλούνι με λουλουδάτα πουκάμισα και σαγιονάρες να

 

Από την Τέτα Αποστολάκη

 

φωνάζει: «Να πάει να γα**θεί ο παράδεισος»! Οι Απογόνοι είναι η νέα ταινία του (Ελληνο)Αμερικανού Αλεξάντερ Πέιν.
Ο Ματ Κινγκ (Κλούνι), επιτυχημένος δικηγόρος, κληρονόμος μεγάλης οικογενειακής περιουσίας, αδιαφόρος σύζυγος και εφεδρικός – καθ’ ομολογία του – πατέρας, βρίσκεται σε μία προσωπική κρίση, την οποία δεν ξέρει πώς να αντιμετωπίσει. Η γυναίκα του, Ελίζαμπεθ, μετά από ένα ατύχημα, πέφτει σε κώμα, από το οποίο δε φαίνεται να συνέρχεται και τον αφήνει μόνο του με τις δύο κόρες τους, την 17χρονη Αλεξάνδρα και την 10χρονη Σκότι. Την ίδια στιγμή, τα πολυάριθμα ξαδέρφια του, με τα οποία μοιράζεται την τεράστια κληρονομιά του, αποφασίζουν να την πουλήσουν, κόβοντας έτσι κάθε δεσμό με τον τόπο τους.  Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο πρωταγωνιστής μαθαίνει ότι η γυναίκα του διατηρούσε, πριν από το ατύχημα, παράλληλη σχέση. Αποφασίζει, λοιπόν, να ξεκινήσει μαζί με τις δυο κόρες του ένα ταξίδι αναζήτησης. Αναζητούν τον άνδρα με τον οποίο είχε σχέση η Ελίζαμπεθ, βρίσκουν συγγενείς και φίλους της για να τους ειδοποιήσουν για την κατάστασή της, και τελικά επισκέπτονται και τη γη που έχουν κληρονομήσει.

 


Ο Πέιν μας δίνει άλλο ένα road-movie, όπως ήταν και οι προηγούμενες ταινίες του Πλαγίως (2004) και Σχετικά με το Σμιντ (2002). Μας δίνει κι έναν ακόμα ήρωα, που παρά τις προφανείς αδυναμίες και τα ελαττώματά του, κερδίζει γρήγορα τη συμπάθεια και την κατανόησή μας. Εδώ ο μεσήλικας Ματ αναγκάζεται από την ίδια τη ζωή και τις ανατροπές της, να (ξανα)ωριμάσει. Όπως επίσης συνηθίζει ο σκηνοθέτης, χαρίζει ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο χώρο και στο σκηνικό. Και η Χαβάη είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή. Ο Πέιν την αξιοποιεί πλήρως σε αισθητικό επίπεδο, σκηνογραφικά και μουσικά, και παράλληλα την χρησιμοποιεί γι να δώσει καλές χιουμοριστικές στιγμές, κυρίως ως ένα μονίμως ηλιόλουστο και πολύχρωμο φόντο που χαμογελά ειρωνικά στις δυσκολίες της καθημερινότητας.

 


Ο Κλούνι δίνει σε αυτή την ταινία την καλύτερη ερμηνεία του. Ξεπερνώντας τη γοητεία και τη λάμψη του σταρ που ομολογουμένως διαθέτει, χτίζει με ειλικρίνεια και αμεσότητα έναν ολοκληρωμένο  χαρακτήρα. Όλο το καστ της ταινίας είναι εξαιρετικό, αλλά ξεχωρίζει ο Ρόμπερτ Φόρστερ που υποδύεται τον Σκοτ, πατέρα της Ελίζαμπεθ. Ο Φόρστερ ισορροπεί με σιγουριά μεταξύ συγκίνησης και χιούμορ και μας χαρίζει μερικές από τις πιο δυνατές σκηνές του έργου.
Ο σκηνοθέτης, ωστόσο, αν και χειρίζεται το χιούμορ με απλότητα και μέτρο,    συχνά παρασύρεται και παρατραβά τις συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές.

 


Ακόμη, ο Πέιν μοιάζει να πέφτει σε αντιφάσεις, μη στηρίζοντας επαρκώς πράγματα που δηλώνονται στην ταινία. Για παράδειγμα, αν και ο Ματ δηλώνει ανεύθυνος πατέρας, φαίνεται από την αρχή πανέτοιμος να φροντίσει και να προσφέρει στα παιδιά του, ή ενώ ο ίδιος δηλώνει ότι η Χαβάη δεν είναι ο παράδεισος που όλοι φανταζόμαστε, οι υπέροχες παραλίες της παρουσιάζονται τελικά ως η ιδανική διέξοδος από τη σκληρή καθημερινότητα. Το voice-over του πρωταγωνιστή, χωρίς σκοπό ή απεύθυνση, είναι μία ευκολία που χρησιμοποιεί ο σκηνοθέτης – αν σκεφτεί μάλιστα κανείς ότι η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Κάουι Χαρτ Χάμινγκς-, και μάλλον αφαιρεί από τη δραματικότητα του έργου.
Οι Απόγονοι είναι μία πολύ καλοφτιαγμένη ταινία, με καλές προθέσεις, αλλά απλά δεν είναι αρκετή. Όπως δεν πείθουν ως αρκετά αυτά που περνούν οι πρωταγωνιστές της για να φτάσουν τελικά στη γνώση και στη λύτρωση. Γιατί ούτε στον πλανήτη Χαβάη δεν αρκούν ένα σύντομο ταξίδι, έστω αυτογνωσίας, και μερικές εξομολογήσεις για να βρει κανείς τη σωτηρία...

 


Από 26 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους
 
Σενάριο: Αλεξάντερ Πέιν, Νατ Φάξον, Τζιμ Ρας
Σκηνοθεσία: Αλεξάντερ Πέιν
Δ. Φωτογραφίας: Φαίδων Παπαμιχαήλ
Πρωταγωνιστούν: Τζορτζ Κλούνι, Σειλίν Γούντλι, Αμάρα Μίλερ , Νικ Κράουζ
Χώρα: Η.Π.Α.
Διάρκεια: 115’
Ετος: 2011
Εταιρεία Διανομής: Odeon