Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Παύλος Τσίμας - Το ημερολόγιο της κρίσης (Μεταίχμιο)

Παύλος Τσίμας - Το ημερολόγιο της κρίσης (Μεταίχμιο)

Ειλικρινά δεν ξέρω άλλη μεγαλύτερη χαρά, για έναν αναγνώστη αλλά και για έναν κριτικό, από εκείνη που νιώθει μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου

 

Του Τάσου Αντωνόπουλου

 

το οποίο τον κατακτάει από την πρώτη σελίδα, τον αιχμαλωτίζει, ξενυχτάει για να το τελειώσει, στέλνει στο διάβολο όλες τις άλλες δουλειές του, και το τελειώνει με ένα αίσθημα βαθιάς ικανοποίησης.

 

Πώς ξεκίνησαν όλα; Πώς η Ιρλανδία και η Ισλανδία κατάφεραν να αναμιχθούν στον πόλεμο των ελεύθερων αγορών; Πώς έσκασαν οι φούσκες των τραπεζών; Πώς των Ακινήτων; Πώς η Πορτογαλία έφτασε να είναι στην ίδια ακριβώς θέση με εμάς; Τελικά η Γερμανία θέλει μόνο να μας βοηθήσει η και να μας δώσει ένα γερό «μάθημα».  

           
                                  
Θέλω να φανταστείτε ένα τρένο με προορισμό όλες τις χώρες που έχουν πληγεί από την παγκόσμια οικονομική κρίση το οποίο κάνει στάσεις μόνο σε αυτές, αρχής γεννώμενης την Νέα Υόρκη, την Κωνσταντινούπολη, την χώρα των Βίκινγκς την Νορβηγία, την Ιρλανδία και την Ισλανδία, την Φρανκφούρτη, το Μπουένος Άιρες έως και το Ντουμπάι, και φυσικά την Αθήνα.

 

Ο Παύλος Τσίμας, μηχανοδηγός αυτού του τραίνου με χρονική διάρκεια τρία ολόκληρα χρόνια δίνει φως σε ερωτήματα που έχουμε όλοι ανάγκη να μάθουμε. Δεν ξέρω αν καταφέρνει να φτιάξει αυτό που λέει ο τίτλος του βιβλίου ένα «ημερολόγιο», πάντως σίγουρα καταφέρνει και καταγράφει όλα αυτά τα που συμβαίνουν γύρω μας με αριστοτεχνικό τρόπο. Αναμφίβολα είναι το πιο σωστά ενημερωμένο και δομημένο οικονομικό βιβλίο που έχει βγει αυτό τον καιρό από ελληνικούς εκδοτικούς οίκους και πόσο μάλλον από Έλληνα συγγραφέα-δημοσιογράφο. Με έναν πλήρες αναλυτικό χάρτη του κόσμου της κρίσης. Σε κάθε του σταθμό καταγράφει γεγονότα και αναλύσεις μέσα από τα ματιά ανθρώπων που έζησαν την οικονομική κρίση ή που πιο σωστά, μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά τους χτύπησε την πόρτα  την στιγμή που έγινε και το μεγάλο μπαμ.

 

Όλα ξεκινάνε από τον καταραμένο Σεπτέμβριο του 2008 με την κατάρρευση της Λέημαν Μπράδερς. Συνεχίζει στο Ρέικιαβικ και  συζητάει με απλούς ανθρώπους και μαθαίνει από πρώτο στόμα τί σημαίνει οικονομική κρίση, ακόμα, συνεχίζει την συζήτηση σε ακαδημαϊκό επίπεδο, με καθηγητές πανεπιστήμιων αλλά και επιχειρηματίες. Επόμενος προορισμός του δημοσιογράφου είναι η Αθήνα, στην όποια και δίνει τον ευρηματικό τίτλο «η αμέριμνη χώρα» και όλα ξεκινούν με την γνωστή Έκθεση στην Θεσσαλονίκη, και τον Κώστα Καραμανλή να δίνει άλλη μια παράσταση και τον Γιώργο Παπανδρέου να μην πρωτοτυπεί, είναι η στιγμή που λέει την ιστορική φράση «Λεφτά υπάρχουν», το ταξίδι συνεχίζεται…

 

Μέσα από το βιβλίο αυτό γινόμαστε ακροατές σε συζητήσεις που έγιναν ανάμεσα στον Παύλο Τσίμα με Πρωθυπουργούς, μεγάλους επιχειρηματίες, οικονομολόγους  τιμημένους με Νόμπελ οικονομίας ή, συνήθως απλά θύματα του σεισμού. Εκατοντάδες συνεντεύξεις, καταγραφές μαρτυριών, εξομολογήσεις.

 

 

Σχετικές ειδήσεις
Ημερολόγιο προσευχής - Φλάννερυ Ο’ Κόννορ: Κριτική βιβλίου
25.05.2016 14:43
Το ημερολόγιο προσευχής αποτελεί επίκληση αγάπης και συγχώρεσης μαζί προς έναν Θεό που θυμίζει εκείνον που κινούσε το χέρι του Ελ Γκρέκο να ζωγραφίσει τους πίνακές του.
Ο Φάρος - Alison Moore: Κριτική βιβλίου
23.03.2016 09:55
«Ήξερε ότι μόλις το τρένο έφτανε στο σταθμό τους, οι διακοπές θα είχαν τελειώσει και μετά η μητέρα του θα έφευγε. Και τι δεν θα ‘δινε να κόψει ταχύτητα το τρένο. Και τι δεν θα ‘δινε να μη σταματούσε ποτέ και πουθενά. Και τι δεν θα ‘δινε να συνεχίσει η μητέρα του να κοιμάται, να συνεχίσει ο πατέρας του να κάθεται στο μπαρ».
Ο χορταριασμένος δρόμος - Ανν Ενράιτ: Κριτική βιβλίου
09.02.2016 09:56
Στην Ιρλανδία, τον τόπο που γέννησε συγγραφείς όπως ο μυθικός Τζόυς και ο αξεπέραστος σύγχρονός μας Μπάνβιλ, σε αυτόν τον χώρο που διαθέτει ενέργεια μοναδική και εμπνέει την νοσταλγία για επιστροφή, είναι αφιερωμένο το συναισθηματικά φορτισμένο κείμενο της Ενράιτ.
Ο ήχος των πραγμάτων όταν πέφτουν - Juan Gabriel Vasquez: Κριτική βιβλίου
18.01.2016 10:20
«Ακούγεται ένας ήχος που δεν μπορώ, που ποτέ δεν μπόρεσα να ταυτοποιήσω: ένας ήχος που δεν είναι ανθρώπινος ή είναι παραπάνω από ανθρώπινος, ο ήχος από ζωές που χάνονται, αλλά και ο ήχος από υλικά που σπάνε. Είναι ο ήχος των πραγμάτων όταν πέφτουν από ψηλά, ένας ήχος διακεκομμένος και εξ’ αυτού αέναος, ένας ήχος που δεν τελειώνει ποτέ, που συνεχίζει να βοά στο κεφάλι μου…» είναι όλα αυτά που συνταράσσουν την αφήγηση του σαφώς συνειδητοποιημένου πολιτικά Βάσκεζ και τα ξεστομίζει κάπου στο μέσο του βιβλίου.
Η επιστροφή [Οι κόρες της Ελλάδας 1] - Φιλομήλα Λαπατά: Κριτική βιβλίου
11.12.2015 10:41
Μέσα σε ένα γοητευτικό μυθιστορηματικό πλαίσιο η Φιλομήλα Λαπατά καταγράφει την Ιστορίας της Αθήνας και των κατοίκων της στις αρχές του 1800, παρουσιάζοντας παράλληλα τον ψυχολογικό καμβά πάνω στον οποίο η ζωή καταγράφει τις ανθρώπινες επιλογές, τις αντιδράσεις, τις συμπεριφορές, το πάθος και τα πάθη, την εκδίκηση, τον προσωπικό δρόμο που επιλέγει ο καθένας για τη λύτρωση του, όλα όσα σηματοδοτούν την εξελικτική του πορεία μέσα στο χρόνο, τον τρόπο με τον οποίο η ζωή γράφει τελικά τα δικά της σενάρια.