Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Γιώργος Μαραζιώτης: Θεωρώ πως ωριμάζουμε με τη Θρησκεία

Γιώργος Μαραζιώτης: Θεωρώ πως ωριμάζουμε με τη Θρησκεία
Αυτές τις ημέρες παρουσιάζεται στο Beton 7 στο Βοτανικό η έκθεση του Γιώργου Μαραζιώτη, «O, LORD». Έχοντας σαν βάση στοιχεία της Βυζαντινής αγιογραφίας και της

Αναγεννησιακής ζωγραφικής, ο καλλιτέχνης, τα συνδυάζει με το δικό του προσωπικό σκοτεινό ύφος που πολλές φορές συνορεύει με το comic. Ο Γιώργος Μαραζιώτης εξηγεί την τέχνη του και την τεχνική του στο CultureNow.gr…


 

 

Συνέντευξη: Μαριάννα Παπάκη

 

 


CultureNow.gr: Από τις 14 Απριλίου παρουσιάζετε στo Beton7 την ατομική σας έκθεση με τίτλο “O, LORD!” Πείτε μας λίγα λόγια για τα έργα που περιλαμβάνονται σε αυτή την έκθεση. Ποιά η θεματική τους και πώς γεννήθηκε η ιδέα της δημιουργίας τους;

Γιώργος Μαραζιώτης: Η έκθεση αποτελείται από πίνακες που αναπαριστούν πορτραίτα Αγίων αλλά και παραστάσεις από τα πάθη του Χριστού. Είναι όλα δουλεμένα σε χαρτόνια και μεγάλου μεγέθους καμβάδες ενώ σαν υλικά χρησιμοποίησα μελάνια, ακρυλικά  μαρκαδόρους και μολύβια.

Συνδυάζω στοιχεία Βυζαντινής αγιογραφίας (όπως τις δυο διαστάσεις ή τη πραότητα και γαλήνη των προσώπων), στοιχεία επίσης αναγεννησιακής ζωγραφικής και ένα προσωπικό- σκοτεινό- στυλ που συνορεύει πολλές φορές με τα comics (έχω σπουδάσει εικονογράφηση και για πολλά χρόνια δημιουργούσα comics).


Θεματικά, «μπλέκω» τους βίους των Αγίων με προσωπικά βιώματα και το αποτέλεσμα θεωρώ πως προκαλεί - θετικά- την παραδοσιακή οπτική μας στη θρησκευτική τέχνη. Τέλος, την όλη έκθεση δουλεύω ένα χρόνο περίπου (μάλιστα κάποια από τα έργα παρουσιάστηκαν τον περασμένο Οκτώβρη στο Λονδίνο) και προέκυψε νομίζω από συνδυασμό πραγμάτων, εμπειριών, εικόνων και συναισθημάτων… και φυσικά από την πρόθεση για εξερεύνηση ενός τέτοιου σπουδαίου και δύσκολου συνάμα, πεδίου.

 

 

 

Cul.N.:  «O, LORD!» Ο τίτλος της έκθεσης πώς προέκυψε και για ποιους λόγους τον επιλέξατε;

Γ.Μ.: Γιατί θεωρώ πως αντικρίζοντας τα έργα, η έκπληξη είναι αυτό που κυριαρχεί (είτε θετική είτε αρνητική φυσικά) και επειδή τέλος, έχει και ένα «παιχνιδιάρικο» χαρακτήρα. 

 

 

 

Cul.N.: Χρησιμοποιείτε μελάνια, ακρυλικά, μαρκαδόρους και μολύβια. Η ποικιλία αυτή των μέσων ποιες ελευθερίες σας προσφέρει;


Γ.Μ.: Μου αρέσει πολύ η ποιότητα του μελανιού και η υφή του ακρυλικού πάνω στον καμβά αλλά και στα χαρτόνια που δουλεύω. Επίσης, πιστεύω πως επειδή το ακρυλικό στεγνώνει γρήγορα, δουλεύοντάς το (γρήγορα) βγάζω την ενέργειά μου, ακόμα και τη σωματική.

 

 

 

Cul.N.: Ποιά στοιχεία σας γοητεύουν στην Αγιογραφία, ποιά στη ζωγραφική και ποιά στο συνδυασμό των δύο τεχνών;


Γ.Μ.: Στην Αγιογραφία με γοητεύει η γαλήνη και η πραότητα των προσώπων. Ο συνδυασμός των χρωμάτων (αυτό το χρυσό των στεφάνων δημιουργεί μια «ολότητα» σχεδόν μαγική) και φυσικά η επίτευξη της συνολικής συγκίνησης μέσω της ακινησίας / 2 διαστάσεων. Στη ζωγραφική... και τι δεν μ’ αρέσει... Είναι τόσο ευρύ το πεδίο... άντως δεν τα ξεχωρίζω ακριβώς μια και πιστεύω πως το ένα δίνει και παίρνει από το άλλο και αντίστροφα.

 

 

 

Cul.N.: Για ποιους λόγους η θρησκεία μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για ένα νέο καλλιτέχνη όπως εσείς; Υπάρχει κάποιο έργο εμπνευσμένο από τη θρησκεία που να σας γοήτευσε και να αποτέλεσε επιρροή για εσάς;

Γ.Μ.: Θεωρώ πως μεγαλώνουμε / ωριμάζουμε με τη Θρησκεία και κατά ένα μεγάλο βαθμό - άσχετα με το αν πιστεύουμε ή όχι - μας διαμορφώνει. Ακόμα και φιλοσοφικά αν το δούμε. Η ασχολία μου ζωγραφικά με αυτό βγήκε αρκετά αβίαστα και θεωρώ πως είναι μια μορφή εξερεύνησης (του μέσα μου πρωτίστως).


Ένα έργο που το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό είναι «Ο Μυστικός Δείπνος» και μάλιστα προσπάθησα να δώσω (και) τη δική μου εκδοχή η οποία παρουσιάζεται στην έκθεση. Φυσικά, δεν προσπάθησα να κάνω πάλι ένα ίδιο έργο (άλλωστε έχουν ασχοληθεί με αυτό ιδιοφυείς καλλιτέχνες όπως ο DaVinci ή ο Warhol) αλλά προσπάθησα να «πειράξω» χρονικά τη στιγμή που αποτυπώνει το έργο.


 

 

Cul.N.: Αυτή την εποχή, δουλεύετε πάνω σε κάποιο άλλο concept; Τα όνειρά σας για το μέλλον;

Γ.Μ.: Συνεχίζω τη ζωγραφική και ετοιμάζω και κάποιες εγκαταστάσεις (μεγάλου μεγέθους, θρησκευτικού πάλι χαρακτήρα) για μια πιθανή μελλοντική έκθεση.

 

 

Διαβάστε επίσης: http://www.culturenow.gr/other/O,_Lord!_Έκθεση_στο_Beton7_.html

Σχετικές ειδήσεις
Ελένη Παργινού: Ο άνθρωπος δεν θα πάψει ποτέ να αναζητά την ελευθερία
21.11.2016 12:42
Το γνωστό διήγημα του Φραντς Κάφκα «Αναφορά σε μια Ακαδημία», η αλληγορική ιστορία ενός πιθήκου που εξανθρωπίζεται προκειμένου να βρει το χώρο του στον κόσμο των ανθρώπων, παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Σημείο, σε σκηνοθεσία Ελένης Παργινού. Η νεαρή σκηνοθέτις, με αφορμή την παράσταση, μας μίλησε για τα εναγώνια ερωτήματα που θέτει ο Κάφκα, την έννοια της ελευθερίας, την αφυπνιστική δύναμη του θεάτρου και την αμφισβήτηση.
Περικλής Μουστάκης: Η Παλαιά Διαθήκη ενέχει σπερματικά την όλη κατάσταση του ανθρώπου
23.09.2016 15:40
Τα «Οστέα Ξηρά Σφόδρα», μια ιδιαίτερη παράσταση που στήθηκε με αφορμή ένα όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ, παρουσιάζεται και πάλι στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων, υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Περικλή Μουστάκη. Στην συνέντευξη που μας παραχώρησε, ο σημαντικός ηθοποιός και σκηνοθέτης, μας μιλά για την διαδικασία σύνθεσης της παράστασης και τις ενδιαφέρουσες προεκτάσεις της και τους σχολιασμούς που αφορούν την εποχή μας.
Τα «Top Girls» του Φεστιβάλ Αθηνών μας συστήνονται
15.07.2016 16:10
Το θεατρικό έργο «Top Girls» της Caryl Churchill, που γράφτηκε το 1982, παρουσιάζεται φέτος στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Αλέξη Ρίγλη, στις 23 & 24 Ιουλίου.
Πέτρος Φιλιππιδης: Ο πλούτος βρίσκεται στο μαζί!
17.06.2016 13:28
Ο Γιώργος Κιμούλης,ο Γιάννης Μπέζος και ο Πέτρος Φιλιππίδης, το πρώτο Παρασκευοσάββατο του Ιουλίου, βάζουν «πλώρη» για την Αργολίδα, αφού πρόκειται να ανοίξουν την αυλαία του Φεστιβάλ Επιδαύρου, με τον «Πλούτο», το τελευταίο σωζόμενο έργο του πατέρα της αττικής κωμωδίας. Κατόπιν θα ακολουθήσει μία μεγάλη περοδεία της παράστασης σε όλη τη χώρα! Ο Πέτρος Φιλιππιδης, που έπαιξε πρώτη φορά Αριστοφάνη στην Επίδαυρο πριν από 32 χρόνια, επιστρέφει αυτή τη φορά υποδυόμενος τον Καρίωνα.
Νίκος Χατζόπουλος: Αγάπη με στόχο την κοινή συνύπαρξη
27.01.2016 10:10
Ορμώμενη από τη Μισαλλοδοξία (Intolerance), τη μνημειώδη, σπονδυλωτή, βωβή ταινία του D.W. Griffith, η σκηνοθέτις Ιώ Βουλγαράκη συνθέτει, με σημερινούς θεατρικούς όρους, ένα βωβό μουσικοθεατρικό έπος, πολιτικο- κοινωνικής και υπαρξιακής αυτογνωσίας, το οποίο παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Με αφορμή την παράσταση στη Στέγη, ο Νίκος Χατζόπουλος, χαμηλών τόνων καλλιτέχνης που μιλάει όμως «ηχηρά» μέσα από την δουλειά του, μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις του για την παράσταση, την ανθρώπινη μισαλλοδοξία που «δυναμιτίζει τη συνύπαρξη» και το αντίθετό της που θα μπορούσε να είναι η αγάπη.