Κωνσταντίνος Καβάφης

Κωνσταντίνος Καβάφης:

Ποιήματα, βιογραφία, νέα, άρθρα και αφιερώματα για τον Κωνσταντίνο Καβάφη (Constantine P. Cavafy)

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1863 – 29 Απριλίου 1933) ήταν Έλληνας ποιητής, ο οποίος θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της σύγχρονης εποχής.

Γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια, γι’ αυτό και αναφέρεται συχνά ως «ο Αλεξανδρινός». Δημοσίευσε ποιήματα, ενώ δεκάδες παρέμειναν ως προσχέδια. Τα σημαντικότερα έργα του τα δημιούργησε μετά τα 40 έτη.

Σήμερα η ποίησή του όχι μόνο έχει επικρατήσει στην Ελλάδα, αλλά και κατέλαβε μία εξέχουσα θέση στην όλη ευρωπαϊκή ποίηση, ύστερα από τις μεταφράσεις των ποιημάτων του αρχικά στα Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά και κατόπιν σε πολλές άλλες γλώσσες.

Το σώμα των Καβαφικών ποιημάτων περιλαμβάνει: Τα 154 ποιήματα που αναγνώρισε ο ίδιος (τα λεγόμενα Αναγνωρισμένα), τα 37 Αποκηρυγμένα ποιήματά του, τα περισσότερα νεανικά, σε ρομαντική καθαρεύουσα, τα οποία αργότερα αποκήρυξε, τα Κρυμμένα, δηλαδή 75 ποιήματα που βρέθηκαν τελειωμένα στα χαρτιά του, καθώς και τα 30 Ατελή, που βρέθηκαν στα χαρτιά του χωρίς να έχουν πάρει την οριστική τους μορφή.

Ταξιδεύει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1901 και γνωρίζετε στην Αθήνα με τον Γρηγόριο Ξενόπουλο και τον Ιωάννη Πολέμη.

Τύπωσε ο ίδιος το 1904 μια μικρή συλλογή με τον τίτλο Ποιήματα, στην οποία περιέλαβε τα ποιήματα: Φωνές, Επιθυμίες, Κεριά, Ένας γέρος, Δέησις, Οι ψυχές των γερόντων, Το πρώτο σκαλί, Διακοπή, Θερμοπύλες, Τα παράθυρα, Περιμένοντας τους βαρβάρους, Απιστία και Τα άλογα του Αχιλλέως. Η συλλογή, σε 100-200 αντίτυπα, κυκλοφόρησε ιδιωτικά.

Το 1910 τύπωσε πάλι τη συλλογή του, προσθέτοντας αλλά επτά ποιήματα: Τρώες, Μονοτονία, Η κηδεία του Σαρπηδόνος, Η συνοδεία του Διονύσου, Ο Βασιλεύς Δημήτριος, Τα βήματα και Ούτος εκείνος. Και αυτή η συλλογή διακινήθηκε από τον ίδιο σε άτομα που εκτιμούσε.

Θα γράψει το 1911 το ποίημά του Ιθάκη και το 1914 γνωρίζεται με τον συγγραφέα Έντουαρντ Μόργκαν Φόρστερ και συνδέεται φιλικά μαζί του.

Το τελευταίο αναγνωρισμένο ποίημά του είναι το Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας που εκδόθηκε το 1933 και το πρώτο τα Τείχη (1897).

Εκδίδεται το 1926 το μηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό “Αλεξανδρινή Τέχνη” που ουσιαστικά διευθύνεται αλλά και στηρίζεται οικονομικά από τον ίδιο. Ένα χρόνο αργότερα γνωρίζεται με τον Νίκο Καζαντζάκη και συνδέεται φιλικά με την Μαρίκα Κοτοπούλη.

Το 1935 κυκλοφόρησε στην Αλεξάνδρεια, με επιμέλεια της Ρίκας Σεγκοπούλου, η πρώτη πλήρης έκδοση των (154) Ποιημάτων του, που εξαντλήθηκε αμέσως. Η β΄έκδοση έγινε το 1948 στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Διαχωρίζοντας το ποιητικό του έργο σε φιλοσοφικό, ιστορικό και ηδονικό, στα ποιήματά του αποτυπώνονται το ερωτικό στοιχείο, η φιλοσοφική του σκέψη και η ιστορική του γνώση.

Η γλώσσα και η στιχουργική μορφή των ποιημάτων του Καβάφη ήταν ιδιόρρυθμες και πρωτοποριακές για την εποχή.

Ο Καβάφης λειτουργεί κυρίως μέσω των συμβόλων. Η τέχνη του είναι η συγκέντρωση αρχετύπων, που δίνουν ένα φευγαλέο υπαινικτικό νόημα στο λόγο του. Αντλεί μνήμες από το παρελθόν, και τις αποθέτει στο παρόν, ενίοτε ως προειδοποίηση για τα μελλούμενα. Είναι τέτοια η σχέση του με τη συλλογική ψυχή και τα περιεχόμενά της, που θεωρείται προδρομικός της σχέσης της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα με τη συλλογική συνείδηση.

Σπουδαίοι συνθέτες έχουν μελοποιήσει ποιήματά του όπως οι Δημήτρης Μητρόπουλος, Θάνος Μικρούτσικος, Δήμος Μούτσης, Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Νίκος Μαμαγκάκης, Γιάννης Γλέζος, Λένα Πλάτωνος, Γιώργος Κουρουπός κ.ά.